Ej lure på korsen man skal få til å ver en kristen. Korsen skal ein bruke livet sitt på å gi andre eit hint om ka som forma ditt og mitt liv? Og er det Jesus som forma livet ditt, så skal det ifølge Bibelen vises på det livet som Jesus forma, at det er Jesus som forma det livet. Men korsen lever ein då eit slikt liv som er forma av Jesus, sånn at det er merkbart for dei rundt oss, dei ikkje-kristne, at det er Jesus som står bak din og min identitet? En tankevekker ville feks vør om vi over lengre tid vandra med ikkje- kristne, og aldri skillte oss såpass ut at vi fekk spørsmålet om; «Kaffør er det nåkke annerledes med dej»? «Det er eit eller anna med dej, explain to me». For oss SKAL ver annerledes! Å ver kristen innebere å ver annerledes, å leve motsatt av det verda ellers gjer. Og gjer ikkje oss det, så ekje det lett å skillje en kristen frå en ikkje- kristen. Og klare ein på sikt, ikkje å skille en kristen frå en ikkje- kristen, visst det er heilt umulig å merke forskjellen mellom feks meg og eit eller anna ikkje-kristent menneske, etter å ha kjent oss begge ei stund, då er det stor grunn til bekymringa og ein kan lure på i kor stor grad Jesus er den som forma livet til den kristne, meg i eksempelet. Ej he utrulig løst å leve på den måten som skille mej frå resten av verden. Det står klart og tydelig i Bibelen fleire plassa at vi skal leve som lys i verden, det skal gå ann å merke på oss ken vi høyre til og oss skal til og med merke det på kvarandre, oss kristne imellom, ken som er våre brødre og søsken.

Og ej drit så hardt på draget når det kjøm til det med å ver lys i verden, og leve litt sånn Jesus ønske at ej skal leve..Ej får det faktisk ikkje til. Ej e elendig på det. Det er veldig mykje verre med mej som lys i verden, enn det er med mej og matematikk. Det forklara en heil del.
Og kanskje tenke ein; «Få til?, Relax, det ekje nåkke å få til det. Kristendommen handla ikkje om å få til». Nei, takk og lov handla faktisk ikkje kristendommen om en masse regla og ritualer man må skåre 100% på, for å oppnå eit eller anna amazing nåkke. Synd for muslimane og alle andre strebara omkring, der handlinga nettopp dreia seg mykje om lov og reglar. Nåden er veldig sentral når det kjøm til kristen tru, nåden er gratis, og det er jo genialt. Klare ikkje beskrive storheten i det en gong. Genialt er berre en stort forminska beskrivelse av storheten i nåden. Men likevel føle ej ikkje for å berre slappe av ved det, ved at nåden er gratis og at du og ej i bunn og grunn ikkje treng å gjer en ting for å gi nåkke tilbake.

Leve som lys... Ej trur det hadde blitt atskillig lettare å leve som lys vist ej lot Han som er Lyset få prege mej i større grad enn det Han til no he fått gjort. Det handla om daglige samtala med Jesus, daglige omvendinga, rett og slett invitere Jesus inni livet igjen og igjen! Å lese Bibelen uten å ta med det personlige forholdet ein kan ha med Jesus, det blir som å kunne den teoretiske og etiske delen av Bibelen, mens praksisen uteblir litt, på en måte. Utelukker ein det personlige med kristendommen, det personlige forholdet ein he sjansen til å opprette med Jesus, så ekje det så rart egentlig, at ein ikkje føle sej som lys. Bibel lesinga må ikkje berre bli eit rituale, men også eit personlig forhold til det som står der.Når ein les og bruka tid på både Bibel og samtala med Jesus, skal ein etterkvart bli prega av det som står der. Det skal forandre livet vårt. Kobblinga Bibel og bønn skal få oss til å tenke annaleis, det skal påvirke og prege vår identitet. (Ej studera sosiologi, og er sånn passe opptatt av påverkning, preging og identitet)..(Digresjon). Les du ei bok om Adolf Hitler feks, måten han fekk makt på og læra om korleis han blei til den han blei på, så trur ej muligens du blir litt prega av det du les. Kanksje du så smått bjønt å leve litt etter det du les? Forhåpentligvis les ikkje du den boka, og mulig ej er utrulig dårlig på eksempel, men ej skjønnte jaffall ka ej meinte..Poenget er at erfaringane tilsei jo at desto meir tid ein bruka med Bibelen, Jesus osv jo meir prega bli ein av det påfyllet ein får.

Det er sikkert mykje her ej kunne sagt på en anna måte. Og det er kanskje ting ej he glømt å få fram, som er åpenlyst og viktig. Men ej kjøm ikkje på meir å skrive om det her. Konklusjonen er vel den at Bibel lesing og Jesuskvalitetstid er viktig for å kunne bli meir som den Jesus hadde sett for sej oss til å bli. Og sida ej då tenke en del på det med å leve som lys, kan ej forsøke å bli enda betre på Bibel&Jesus ilag. Håpe på det funka;)

En sang som blei veldig god for mej når ej satt å sang den på møte her en dag, er Hvilken venn vi har i Jesus. Den sangen sei utrulig mykje om viktigheten i det å be. Ka vi faktisk he når vi ber, og ka vi faktisk ikkje he når vi ikkje ber. Livet kan til tider ver tungt, men tyngre er det og blir det når vi utelater bønna. Les den sangen, og tenk på korsen livet ditt hadde vør visst du ikkje hadde muligheta til å be. Ta feks den delen «Er ditt hjerte fullt av uro? Tror du trengsler forestår? Jesus er den beste tilflukt, når til ham i bønn du går». Ka hadde skjedd om du ikkje ba?



Hvilken venn vi har i Jesus

Hvilken venn vi har i Jesus!
Alt han vet og alt formår.
Tyngste byrde han oss letter,
når i bønn til ham vi går.
Akk, men titt vår fred forstyrres,
sorg og møye blir vår lønn.
Blott fordi vi ikke bringer,
alle ting til ham i bønn.

Blir du fristet eller prøvet,
synes livets kamp deg hård.
Aldri skal du miste motet,
når i bønn til Gud du går.
Selv om kjærest venn deg svikter,
aldri svikter deg Guds Sønn.
Han alene deg kan trøste,
tal til ham om alt i bønn.

Er ditt hjerte fullt av uro?
Tror du trengsler forestår?
Jesus er den beste tilflukt,
når til ham i bønn du går.
Kan en sådan venn du finne,
som Guds egen kjære sønn?
Bær i gleden som i sorgen,
alle ting til ham i bønn.