Halloen you gøtt følk!

Livet mitt er egentlig ganske så "aktivt" om dagen, nåkke som ikkje kan seiast om bloggen min. Å sei at livet mitt er aktivt, var vel egentlig å ta litt hardt i kan man sei. Livet mitt foregår som ej he skrevet før, for det meste på lesesalen, på Sophus på blindern. Og det er jo som kjent, svært begrensa kor aktivt det kan bli på en lesesal. Lesesalen he nesten blitt litt som en liten heim, på en måte. Og en lesesal er liksom ikkje den verste plassen å vanke.
Det må seiast at ej longt i frå er den "verste" vankeren. Ej blir stadig fasinert av folk som set der heilt frå morgen til kveld, ei heil veke. Der e en god gjeng "stam" studenta der oppe som he funnet seg veldig til rette. Stuck der, frå morgen til kveld. Dei er nok på undervisning innimellom, men ellers er dei nesten gift med sophus, trufaste partnara kan man sei. Når ej stikk dit sjøl, set ej jo gjerne, som regel til det stenge, men då er ej der riktig nok ikkje frå tidlig på morgen av. Det seiast at der er folk som stend i kø klokkå 8 om morgen, for å komme inn, og det er sånt som gir mej litt frysninga på ryggen.

Ej trur ikkje alle he like godt av å henge der like mykje. Ej lure på om nåkken kan ta skade av det, på en eller anna måte? Han eine som ej ser veldig ofte, er egentlig ganske så fasinerande i seg sjøl. Trur ej godt kunne tenke mej å skaffa mej 60 studiepoeng, om ikkje meir, i studiene av han. Om ej skulle skrive ei bok, eller ei oppgåve, med et fritt valgt tema, trur ej han hadde vør en potensiell kandidat; boka skulle handla om han og hans liv. Det som er med han, er at han utmerka seg ved å gjer absolutt ingenting. Og med det, så meina ej vanlige menneskelige ting som kanskje å sjå litt små grei ut. Han ej omtala no, ser overhodet ikkje små grei ut, meir det motsatte. Han ser egentlig ganske irritert ut kvar gong ej er i nærheten..Det kan ver fordi ej ser litt vel mykje på han, og det kan ej godt forstå. Men sånn blir det berre når han er den han er. Når han ser så lite lystig ut, då klare ej liksom ikkje berre å ikkje sjå på han. En litt orginal type med dreads, og som alltid ser sånn passe evil ut. Då er det begynnelsen på nåkke interessant her. Når ej prøva å smile fint til han, får ej alltid et eller anna drepande blikk tilbake. Ej smila jo ikkje sånn påtatt smil heller akkurat, sånn ej som regel gjer til fremmede. Her snakka oss EKTE vare. Ikkje et smil frå hjertet kanskje, det kreve litt meir enn som så, men et oppriktig smil hvertfall.

Desto mindre han gidd å virke menneskelig og desto fleire skummle og dødelige blikk han sende mej, jo meir gira blir ej på å få han over til den "menneskelige" verden, jo meir prøva ej å gni et smil up in his face. Det her e en "kamp" ej skal vinne! Dåkke må heie på mej!!! Ej treng nettopp di støtte;) Vist blikk virkelig kunne drepe, trur ej han hadde drept mej kvar dag, og utallige drap hadde skjedd på en og samme dag. Men ej tenke å fortsette i samme bane, koste ka det koste vil, trakk i salaten, drit på draget, bryt grenser, synk neri jorda, brudd på en del sosiale regla, you name it: ej SKAL nå fram til den gutten. Det får komme det som komme må, men ka gjer vel det om ej klare å "huke" tak i han?! Ej såg han seinast for to daga sia. Då satt han der på lesesalen, nokså avslappa såg det ut som, og då anntok ej at han mest sannsynlig hadde tenkt å sete der ei god stond, og at ej rakk å stikke på do før han eventuelt stakk der i frå. Men innen ej va tbake, hadde han rømt. Hanna, du kan fill me in her...
Ellers virka han som en ganske ålreit og kul type, eneståande, litt små drepande i blikket, ellers flott. Elendige gutt!!! Gi mej nåkken måna til, så skal ej får skikk på han. Får ej ETT smil frå han, så skal han få 50 tbake..Og då tyde det på at han he ei menneskelig side longt inn i den ubegripelige verden sin. Ej høyres btw litt små creapy ut sjøl no merka ej. Trur ej hadde tenkt: sprøe jente eller nåkke i den duren visst det va ej som las det her. Men egentlig e ej ei nokså vanlig jente med en del uvanlige tendensa her og der.

Men nåkken som faktisk, faktisk FAKTISK gir masse masse MASSE glede, det er gledens band LEELAND!! Ej trur det e fare for at ej snart tek ei Leeland overdose. Bandet Leeland er både sinnsjukt bra musikk, men også sabla bra sånn forkynnelses messig. Er det nåkken som får mej til å grine, og det er få som klare, så er det bla. Mooring Leeland, når han snakka med sin iver om Gud og Jesus og alt det der. Mitt ønske er å leve som en god kristen. Som en som er klar og tydelig på ka ej står for og som samkjøyre tru og handling. Det klare ej definitvt ikkje. Og det er egentlig veldig tungt, og ikkje minst sårt, å gå rundt å gnage på en sånn mislykka følelse. Jesus, ej vil ære dej med livet mitt, ikkje berre med ord, men like mykje i gjerninga. Men gong på gong rota ej det skikkelig til, og befinn mej som vanlig fleire mil vekk frå det som ej ønske å ver, og ønske å leve etter. Ej klare ikkje å representere det ej ser på som det aller viktigaste i livet mitt. Det er lite kult. Men heldigvis kan ej tenke på nåden opp i det heile, og tenke på at nåden er uansett så utrulig mykje større og mektigare enn alle mine feilsteg til sammen. Ej treng rett og slett ikkje la alle mine feil og mangla ødelegge lysten på livet, for nåden er viktigare enn feila mine. Og det kan både du og ej ha i tankane når det føles som om livet er heilt på kjøret. Nåden er er gitt av Gud, og uten Gud så er der ingen større krefter. Nåden er det største oss kan få.

Men i tillegg til Jesus, bønn, og Bibellesing, så he bidrag frå Leeland hjelpt mej store deler på veien oppover igjen. Mooring Leeland, vokalisten i bandet, he en veldig klar, reflektert og tydelig kristen profil. HAN er en god mann, han er et av mine store forbilder, virkelig!! Han he så mykje av det som ej ønske å ha. Ei kilde til inspirasjon rett og slett. Og gjennom en del sider på internett som dei he, kan ej sei ej he fått utrulig mykje inspirasjon frå han og dei. Både på youtube: med klipp frå fleire konserta dei he hatt, og ellers andre sider som dei bære preg av, får ej ny inspirasjon, og blir igjen minnt om ka det egentlig vil sei å ver kristen, og ka oss som kristne he og eig i det at oss er Guds barn. Ei side som ej e innom minst en gong om dagen er bloggen deira, her: http://www.leelandband.blogspot.com/, der finn du masse bra lesestoff og ellers gode linka til andre nettside som dei he..
Her er et Mooring Leeland utdrag frå bloggen deira. Gud velsigne han og bandet big time! Dei er heilt utrulig!!