In the head of Christel

Et lite gjennsyn:)

2009-08-31T00:25:00.015+01:00

Ej he glømt at ej he blogg..Neida,eller, nesten hvertfall..Sannheta er at ej he nedprioritert blogginga den siste tida. Mykje he skjedd på kort tid, lite er blitt gjort, og blogging er en av dei tinga som ikkje er blitt gjort.(Make that sense at all?)

Uansett.. Christel Otterlei er tom for ord. Ej set her å prøva å formulere et eller anna lurt, men det kreve ting som ej ikkje he at the moment for å få det til..Men bli ikkje bekymra, for en ting kan ej forsikre dej om, og det er at det ekje for evig at ej er tom for ord..det føles litt merkelig å ver tom for ord igrun, det er litt longt ifrå den "normale tilstanden" min. Derfor kjøm ej sikkert til å komme tilbake om aldri så kort tid, med ord av ymse slag, litt for enkvar smak;P

Enn så lenge slenge ej inn en sang her, som sikkert en del kjenne til, "Annerledes" heite den. Ej hekje hatt det spesielt tungt i det siste, men heldigvis ekje det et kriterie for at en sang skal gjer inntrykk heller. Mitt ønske er, at ej skal klare å tenke akkurat det som er budskapet i sangen. At; når livet er kjipt og det meste føles totalt håplaust, så skal ej likevel klare å fokusere på ken Gud er og ka slags lovnada oss he i det å følge Han og stole på at det å gi seg over til Gud, gir ikkje et smertefritt liv, men et liv, som også innebere smerte, men også løfter frå en allmektig Gud om at du og ej slepp å gjennomgå smertene åleine, det er liksom ingenting som er for håplaust for at Gud kan fikse det.

Gud svikta ikkje når grada av håplaushet stig. Det kan føles sånn av og til: At jo meir håplaus en situasjon blir, jo mindre ser oss av Gud. Men kanskje det heller er sånn at jo verre ting blir, jo mindre tørr oss stole på at Gud ordna opp, jo mindre tolmodig blir oss, og jo meir prøva oss å fikse eventuelle problem sjøl. I ganske monge tilfelle blir dei fleste bekyrmingane større, og problema fleire, når oss gong på gong prøva å deale med problema og bekymringane på eiga hand, uten å rådføre oss med Gud. Ej kjenne mej sjøl og veit at det ofte er ganske vansklig å be ei bønn om at: Gud, du må ordne det her. Ej gir dej Gud den fulle kontrollen i dinna situasjonen, og ej skal vente på svar frå dej, ej skal ikkje gjer nåkke før DU he sagt at det er greit. Men då blir det samtidig for dumt å klage over "bønnesvara man aldri får". Og "den store avstanden mellom mej/dej og Gud" når man ikkje en gong spør etter det!

Den her sangen her er ganske lett, samtidig som den er veldig djup, den stikk hvertfall veldig djupt! Den oppsummera ken Gud er i problematiske tider i livet. Strofa: Om jeg er motløs, er du Gud he blitt ei settning ej med gjevne mellomrom gjentek igjen og igjen, for å minne mej på ka Gud er sammenligna med feks motløshet. Motløsheten blir så smått i forhold til ka/ken Gud er. Og ved å la Gud få virke i livet vårt, vil oss nok etterkvart erfare den forskjellen på Gud og motløshet i praksis. Tingen er vel kanskje å åpne for at Gud kan få muligheten til å gi oss dissa åndlige erfaringane: håpet, råd, visdom, frå Gud sjøl, isteden for å "fikse" problema på vår egen måte.

Å ha dinna sangen på hjerna er hvertfall mykje til hjelp for min del. Om ej ikkje kan så monge bibelvers utenatt, så kan ej den her sangen i det minste, og etter stadige refleksjona over sangteksten no og då, så inspirera den til å be feks, og den inspirera til å forandre tankegangen min til nåkke som kan ligne innholdet i sangen:) Det er hvertfall mi erfaring;P Håpe det kan fungere på andre mæ!

Om verden gir mørke, er du lys
Om livet er håpløst, er du håp
Om døden griper etter meg
Så står jeg fast igjennom alt
For du er liv

Du er annerledes, Gud
Ulik alt jeg kjenner til
Du er annerledes, Gud
Den jeg fester min lit til

Om jeg er rådløs, vet du alt
Om jeg er motløs, er du Gud
Om livets lenker binder meg
Så skal jeg en dag bli helt fri
I himmelen

2009-06-28T00:06:00.069+01:00

Tenk at det er nesten, meir eller mindre, 5 VEKE, sia ej blogga sist gong..Det er kanskje ikkje så ille det? For min del kjennes det litt ille ut, for: ej føle på en måte litt at ej er gift med dinna bloggen, derfor føle ej mej litt småutro når ej ikkje bruka nok tid på den..Er det berre ej som he et slags ekteskaplig forhold til blogging?

Anyways.. Det er deilig med sommer. Hadde det vør opp til mej hadde det vør sommer i Norge året rundt, kun ei årstid..Men det er det Gud som bestemme, og ingen he bedre kontroll på værforhold og verda generelt enn han. Godt er det!
Det fantastiske med sommern er at det er varmt og sola skin klart og tydelig, og du føle den på heile kroppen, på godt og vondt, alt etter kor mykje eller kor lite solkremd ein bruka.
Men med sommern, høyre det med en del ugunstigheter til. Ej tenke på krypdyr og andre ekkel ting som heilt ut av det blå plutslig våkna til live og tek seg til rette på sin egen egoistiske måte. Ej hata fluge, som for så vidt er med oss til alle døgnets årstider. Dei er så freaking irriterande. Spesielt når alt ein høyre når ein ligg i senga, klar for en real rekonvalisens, er en høg summande lyd frå ei fluge....., eller en kveps. Det er litt vansklig å skille dei to lydane syns ej. Like vansklig som å høyre forskjell på en ambulanse og en politibil feks.

No høyres ej veldig negativ ut..Men sannheta er at egentlig er ej veldig positiv for øyblikket. Sommer i Oslo er herlig det..Trives i jobb og by, og nyt det levande bylivet til di grader før skulen og studier blir en del av kvardagen igjen. ( "Nyt det levande bylivet", som i at ej stikk på byen og drikk meg sørpafull kvar kveld og tar ann heilt ut med all den crazynessen du kan tenke dej..Nei da..., ikkje akkurat, langt derifrå... "Byliv" som i at ej elska å vær i en by med mykje liv og aktivitet, Aktivitet: på en tilskuaraktig måte)!!;)

Ej lar meg begeistre av så mangt. Og en av dei tinga er dej feks...Mennesker..
Ingenting er meir festlig enn en dag på karl johan, eller en anna folksom plass, der ein kan i all åpenhet sjå på mennesker. Det er digg. Og ej trur ej he fått fram den fasinasjonen før i bloggen? Og av og til, kun for å snakke med folk, og bli litt kjendt med en ny type personlighet, kan ej finne på å spør et tilfeldig menneske etter veien til slottet, eller til Aker brygge eller heilt andre ting, sjøl om ej kjenne veien dit og he vør der en del gonga før. Dei stoppa opp, er hyggelig og tar seg tid til å forklare veien.

Det er faktisk interessant å sammenligne ulike måta folk forklara ting på, kor mykje dei gidd å forklare, finne ut kor mykje dei kan/kor kjendt dei faktisk er, og ikkje minst det litt skeptiske: " ÅÅ nei,-ikkje- en- eller- anna- religiøs- person- som- skal- få- meg- omvendt- blikket." Ej he sett en del sånne skeptiske blikk, så ej veit ka ej ser når ej ser det..Dessuten, ved å spør etter veien til en eller anna plass, gjer ej ei god gjerning for den andre, som forklara. For min del gjer det meg godt når ej får forklare ting for andre. Då føle ej at ej he gjort nåkke bra..Forhåpentligvis he det litt sånn effekt på dei ej spør også? :) Det herligaste er når godt voksne menn skal forklare veien. Ej elska godt voksne menn som forklara veirettning, eller forklara ting generelt. Prøv det neste gong du er ute på tur!!;)

Ej kan legge ut nåkken bilde no, istaden for å skrive alt som he skjedd i det siste..det er vansklig å skrive alle til lags.. Derfor skriv ej med litt sunnmørsk, bokmål og litt andre ting,... også kalla skrivefeil/smsspråk/munntligtale..

Ej og storebror på en aldri så liten middagsdate..Det var koslig..Var på Karl Johan en plass..Huska ikkje heilt ka restauranten heite, men det ekje så viktig..Dei snakka hvertfall engelsk til oss..Ikkje veit ej koffor. Enten kan ikkje dei norsk eller så trudde dei at ej og storebror ikkje kunne norsk..

Elisabeth, ei kjær venninde kom også til byen på besøk..Ej er veldig glad for alt besøk ej kan få. (Bor no på Adamstuen, i pilestredet 100) Så kom kom;) Her set oss på den fine terassen og putta i oss jordbær, krem og sukker ;)

Ej er veldig glad i det som folk flest ser på som mindre smaklig..Her er det nesten meir sukker og krem enn jordbær..Yammie;)

Anne, også ei kjær venninde, kom en tur på besøk, i samme slengen, en dag etter Elisabeth..Her er dei klar for kvelden. Narve, ej putta dei inn på ditt rom, som ikkje lenger er ditt, egentlig, så Ranveig: dei lånte rommet ditt, håpe det går bra;)

På Aker brygge

Litt tannpuss på gang

Anne i sin prakt:)

Her snakkes det, og grilles etterkvart

Så måtte dei etter nåkken fine daga ilag tbake til sitt og sin. Her er oss på trikken som du sikkert ser..

Før bussen til Elisabeth og toget til Anne kom, rakk oss en kjapp en på trappa ved jernbanestasjonen..Det innebere is og mimmring om gamle dager..Den trappa er vanligvis ganske så narkotisert..der kryr av narkomane. Men ikkje dinna kvelden, for dinna kvelden var der meir politi enn narkofolk. Jeje..ej veit ikkje heilt ken ej heia på av dei to gruppene, der er uansett nåkke ondt i dei begge...hard to choose..Men ej er gla i narkomane da..Men betatt av politifolk/menn...ok..ej finn vel ut av det..

Før Mariann og Maria reiste frå Oslo, stakk oss en tur til Tusenfryd. Det var en hyggelig opplevelse på alle måta;)Check us out;=)

Maria statue og psyko crazy christel

Mat er veldig viktig for både næringsdelen, OG at humøret skal vare lengst mulig!!;) Ej merka at lunta mi er kort når ej svælt..Can`t help it..Men der på bildet he ej klart å klistre på et smil;) Det ser ikkje bedre ut..

Jentene er god å ha..Både før og etter maten..Men kanskje mest når dei er mett dei også faktisk, hehe;)

Der set ej i min egen verden, uten nåkken som helst slags anelse om at Mariann er i nærheten, før det plutslig smell rett bak meg..

Jentene mine;)

Ej sa at mat er viktig, men det er jaggu sukkerspinn mæ;)

Tusenfryd stengte litt tidligare enn oss hadde tenkt dei gjor, men ingen sure miner av den grunn..

Her venta oss på ulike måta på at:

Og venta, trur ej......?

den buss køa der skal forsvinne, heeeilt!!!

Det gjor den faktisk ikkje..Hvertfall ikkje så lenge oss venta. Derfor tok oss en anna buss til et tog, som vidare der i fra kjaurte rett straight til Oslo..Og apropos straight..På bussen på vei til dit oss tok toget fra, og heile veien fra den plassen oss tok toget fra, til Oslo, hang oss med en fyr som ikkje akkurat var spesielt straight.. Det var ikkje vansklig å skjønne kass kjønn han var interesert i for å sei det sånn...Og det var, om mulig, enda meir festlig å treffe han enn sjølve Tusenfryd. Han jobba på Tusenfryd og bjønt å snakke med oss allerede på bussen, og slutta egentlig aldri å snakke før våre veia skilltest, på Oslo S..Men serriøst, HIMMEL: usannslynlig morsom, ironisk, sarkastisk og underholdande fyr. Når han blei ordentlig interesert og engasjert, då var han VIRKELIG med..Derfor gjor ej mej dommare enn ej vanligvis kanskje ikkje er og improviserte at ej aldri før hadde tatt tog, det her skulle bli min første togtur..Han jekk 5 på, og gira seg skikklig opp. Hahaha..ej flira heile veien av vår nye venn..Sånne morsomme skapninger er ingen lett fangst..Det er vansklig å sei ken av dei to, Tusenfryd eller han duden som var mest gøy den dagen, så er trur ej sei dei vant begge to..Lett:)

Men no takka ej for mej for ei stond..Guds fred i livet og lykke på ferden til dej;)

Alexander in my brain

2009-05-24T00:03:00.005+01:00

Hei

Ej skjønna (visst) vi er litt lei av Idol-Kjempesjansen(•2)-MGP-Alexander no, men HALLO for en fyr!! Ej blir visst meir og meir fasinert jo meir ej får av ann. Seriously: det er greit nok at han faktisk er veldig musikalsk og begava på det området, det er meg et fasinasjonsmoment i seg sjøl det der med musikk og den slags, MEN: dei foreldra som he oppfostra han, dei he gjort en meget MEGET god jobb. Hadde ej klart å oppdra et barn som kan ligne/minne litt om Alexander, då tørr ej påstå at ej he lykkast i oppdragelsen. Den gutten he en væremåte ej beundra stort...

Sånn offentlig og veldig overfladisk, danna ein seg et inntrykk av en kjendisperson basert på ka media vil ein skal vite. Det er media som avgjer og forma dei inntrykka vi får av personane..Og ingen kan egentlig forestille seg kordan det er å ver kjendis før ein er det sjøl. Dvs at ein tenker som så at: "Sånn og sånn ville ej aldri gjort" eller "det og det hadde ej aldri sagt" offentlig..Men tingen er at det er lettare sagt enn gjort. Ej er nemlig ganske så sikker på at dei aller fleste av oss hadde opplevd kjendistilværelsen mykje meir annerledes og uventa enn ka vi hadde forestilt oss på forhånd. Ergo: det hadde sannsynligvis skjedd både en og to gonga at vi formulerte oss fullstendig på trynet, gjor rare ting og uttrykte oss klønete, i en pressa situasjon som kjendistilværelsen nødvendigvis bærer preg av.

Og her kjøm selvfølgelig Alexander inn i bildet. Og han er litt sånn at ej hadde egentlig ikkje det aller beste inntrykket av han før fram til Eurovision Song Contest-(konkurransen). Det var først då ej fekk mitt første positive bilde av han. Det var etter det at ej blei fasinert av personen Alexander. Det var då ej vart interessert i å finne ut meir av ka dinna Alexander egentlig er. Når ej først får interessen for et vesen, og den interessen kan komme av så mangt, så er det ingenting som er meir interessant enn å grave så langt som mulig er for å lire ut mest mulig informasjon om personen....Til det kan ein bruke litt forskjellige metoda, alt etter kor mykje man er interessert i å finne ut om han eller ho...
Derfor, i stedet for å basere meg på det ovderfladiske bildet av dette så aldeles sjarmerande Guds skapte vesenet som media stort sett gir, he ej gått djupare til verks og brukt litt meir personlige metoda, nemlig: Youtube og intervju;) Ej he brukt en del tid på youtube og Alexander i det siste, og resultatet he nærmest blitt et glansbilde av min per dags dato favorittgutt number one!! Der er mykje å hente i den Alexander som heile verda no kjenne..Han er meg en gullring! Det første ej tenkte når han stod på scena i Moskva og showa rundt opp på der var at det var et eller anna med den gutten som utøste en vanvittig herlighet, skikkethet, høfflighet og ydmykhet. Resten av det ej fikk sjå av han vidare, var med på å bekrefte den umiddelbare tanken.

Av og til er magefølelsen bedre enn alle andre følelsa...Å du store tid..For en gutt..Igjen må ej kombinere Alexander og herlig personlighet til foreldra, dei skal få litt av æra for at sønnen deira er som han er. Alexander he nok ikkje sånn heilt ut av det blå blitt som ann er blitt. Ej tenke han he foreldre som he støtta han, vært der for han og opptrådt på en sånn måte at han virkelig respektera foreldra sine og ønske å leve et mest mulig "reint" liv, fordi det er sånn han he blitt oppfostra...Men dette er berre mine tanka..Kanskje er min hypotese på villspor, eller kanskje nåkke av det faktisk stemmer?!! Uansett ka det er: Alexander er hvertfall drømmesønnen!! Om ej kunne få adopetere i dag, så hadde ej definitivt ville adoptert Alexander;) Og ej skulle tatt særdeles godt vare på han. Ej skulle tatt så godt vare på ann som ej aldri før he tatt vare på nåkken, ever, nåkken sinne, alguna vez. Og ja...ej høres litt psyko ut, nok en gang..Men ej ekje fullt så psyko som det høres ut her.. Men litt....Ej er berre kjempe entusiastisk og grepet av at det eksistera sånne vidunder persona som Alexander. FOR et menneske, FOR en gutt, FOR en sønn og FOR en glede å ha blitt "kjendt" med og sett meir av ka Alexander virkelig er.

Her kan du sjå litt av det som ej he prøvd å påpeike i innlegget. Det gripande og poengrelevante er liksom heilheita hans: den uskyldige utstrålinga, ydmykheten, måten han sei ting på, tankane hans i haudet som han dele med oss, og ikkje dele, høffligheten og den utrulig søte humoren. For meg er han svaret på ganske mange spørsmål, men samtidig ei uløyslig gåte..;) Ej sei det: hadde han vært min sønn, hadde ej vært tidenes stoltaste foreldre!!;)

Trallala...

2009-05-14T16:06:00.007+01:00

Hehehe..jaa..ej burde strengt tatt ikkje blogge no, rett og slett fordi at: 1. Ej he eksamen på tirsdag, og føle meir og meir at det kjøm til å gå rett nord der samane bor, MINST..Det sei sitt det!!
2: Ej he som sagt eksamen på tirsdag, og ken som helst andre, som overhodet ikkje he nåkke som helst kunnskap om faget fra før, kunne tatt den eksamen istedet for mej, og resultatet hadde blitt det samme eller bedre!! Kor bra lover ikkje det??!!

Ellers he ej vør med legen i dag. Det va egentlig nokså givande...Oss snakka blant anna om kosthold.. Det ekje favorittemaet mitt akkurat, nettopp fordi ej veit at ej he en laaaang vei å gå når det gjeld riktig skikk og bruk av kosthold..Ej trur ej aldri før he følt meg så "skitten" når det gjeld kosthold og usunne vaner..Ej fekk jo fram at ej ekje akkurat den suneste personen i verden..Han spurte ka ej spiste, og ej svarte som sant er at ej spis det som er kjappast og enklast å fikse, og det er jo så klart junk food og andre nær-døden-mat-produkter.. Så fortsatte spørsmåla: Trener du? Og igjen måtte ej svare med en liten for-et-skjebnesvangert-liv-følelse at det gjer ej heller ikkje..Begrepet "trening" er nesten ukjent for meg..Trening er liksom ikkje det første ej tenke på..Ikkje det andre heller.. Og ikkje det tredje. Ej tenke generelt lite på trening egentlig...Av og til tenke ej på trening..Men stort sett kun for å uttrykke mine dystre følelsa til dinna, som regel, ellers så kjære folkehyggen...Og følelsane om "skitten kropp" blei meget forsterka, eller godt kryddra om du vil..Ej fekk en liten tanke av at han satt inne med en litt småbekymra følelse for dinna "skittne" usunne ungdomskroppen av en pasient som satt forrann ann...Til slutt spurte han om ej røyka..Og når svaret mitt var nei, svarte han at det var hvertfall bra det da, og ej håper han fekk et litt meir optimistisk syn på livet og livslengda mi. Ej er hvertfall kjempe positiv;)Ej he på en måte plana om å leve til ej blir minst 100..Lure litt på kordan ej skal få til det??

Sikkert litt kjipt å vær lege..Det er nesten kun negativitet og uheldigheter all the way through, bortsett fra dei gongane man er det positive i en pasient sitt liv..Og det er man jo kvar gong man kurera en plagsom sjukdom..
Og som lege, he man såpass med innsikt at man skjønna litt i djubda, ka det egentlig betyr, for eksempel, og konsekvensane av, at man som 22-åring lever kunn på godteri og alle andre usunne produkter, og i tillegg ikkje trena.. Å gå rundt med masse kunnskap om alle dei skjebnesvangra liva rundt omkring, ekje ej så sikker på om ej hadde takla så veldig godt..."Det man ikkje veit, hekje man vondt av" kind of..Okei greit, ej også skjønna at det ikkje er spesielt bra med et såpass uheldig kosthold, men koffor bekymmre seg på forskudd? Man kan heller bekymmre seg VISS det skjer nåkke som ikkje burde skje. Tenk: en vakker dag skal Jesus gi mej en splitter ny kropp og et nytt legeme..Det er oppmuntringa til alle dåkke som føler at dåkke kjenne dåkke litt igjen i det som ej skriv;)Du og du for en dag det skal bli;)Nytt legemet!!:) For en trøst, for et håp og en oppmuntring..;)Det skulle ej sagt til legen..Det kan ej sei neste gong;)Det er viktig at han også veit det..Kanskje han allerede er en av dei som veit det? Då er vi isofall brothers`n sisters i ånden!!:)

Og en ting skjønna ej virkelig ikkje, bortsett fra mykje anna ej ikkje skjønna, men: koffor i alle dage blir kjekke gutta lege?? Kunne ikkje dei velge alle andre yrke? Eller koffor sett ikkje dei seg heller berre inn på et rom og blir der, og kjøm ut kun under spesielle omstendigheter??!! Beklager på det sterkaste visst ej er diskriminerandre no, beklager, beklager..Men velg ikkje legeyrket når du er smart og samtidig herlig skjønn!! Sett deg heller på et kontor og ikkje forlat kontoret før arbeidsdagen er over!! Dei fleste lega he en tendens til å sjå ut som en gullring, i mennesklig versjon..Gullringa er nåkke av det finaste ej ser..Og når man he enkelttilfeller av mennesklig art som kan sammenlignes med en gullring, då he dei gjort det godt!! Gud he hvertfall gjort det godt.. Er det rart man får diagnosen HYPOKONDER, når fastlegen ser ut som en gullring?? Det er faktisk en ganske så utspekulert bransje, som ej lett gjennomskua..I tillegg til mange jente-,(og guttefans for dei av dåkke det gjeld)tjener dei vel ganske bra på dei mange pasientane som er meir eller mindre "sjuke".. Og det her skal liskom vær omsorgsyrke?? Hykkleri kalla ej det!! En kjekk lege er grunn nok til å leite etter 100 ting som muligens KAN vær utslag for nåkke farlig, ka det enn måtte ver, det gjeld å vær kreativ...På den måten tjene dei seg søkk rike...
Men okei..nok tyt fra mi side og tilbake til exfacen..ej må redde det lille som er igjen av verdighet.. Og igjen, sorry at ej va en smule dskriminerande..Ok, ej va egentlig veldig diskriminerande..Men faktisk på en litt positiv måte..Man bør ikkje tolke alt i negativ rettning her i livet!!;)
Have fun til deg som heng med her!!;)

Ej oppdatera egentlig ikkje no...

2009-05-04T22:01:00.004+01:00

Hey!!:)

Snart skal ej oppdatere her skikklig, flott, ORDENTLEG. Føle ej he et liv når ej ikkje rekk å blogge..hvertfall et studieliv, og det er jo i aller høgste grad et liv, et veldig individualiserande liv he ej merka mej...Det ekje nødvendigvis så spesielt ensomt på skulen..Der er alltids folk å ver med, der er alltids nåkken på lesesalen. Det er faktisk egentlig ganske sosialt på monge måta. Men det individualiserande er når ej faktisk ikkje tenke på anna enn det ej satt å las på, eller skreiv på tidligare den dagen.. Det individualiserande er når ej føle mej såpass heime på lesesalen at ej merka at "her høyre ej heime".. Individualiserande tenke du?? Ja, for når du he komt så langt i tankegangen, som at du er "heime" på lesesalen, då er du passe individuelt plassert inni det. Det er som om det ikkje går ann å komme seg derfra. No for tia he ej det sånn at ej berre MÅ sete der til det stenge, visst ej ikkje he nåkke anna ej må før den tid. Og på lesesalen er ej stuck i bøker, og uttafor lesesalen er ej fortsatt stuck i bøkene på en måte. Alt blir til slutt kun pensumtankegang..Det er det ej meina med individualisering.. Haha..til og med det her innlegget, som ej egentlig ikkje hadde tid til å skrive, dreia sej om skule og pensumtyt...Ok, ej fekk i det minste fram poenget mitt med "FOR mykje pensumtilværelse.."

Det er farlig for mej å bjønd på et innlegg, når ej egentlig berre skal skrive at:" ej hekje tid å blogge akkurat no, så derfor vent nåkken daga til ej he tid". Ej klare aldri å slutte å skrive før ej merka at det ligna på enda en "christelartikkel". U know me..Ej tyt og tyt og tyt og tyyyyt...verre enn verst...MEN..mens du i spenning venta på neste innlegg, kan du alltids lese Jobs bok. Ej er med som leder i et barnelag på Vestli. Og på veien dit, satt ej med en gutt på tbanen..Han satt der som ei åpen bok og leste Bibelen,(som for øvrig faktisk er ei åpen bok), nærmare nøyaktig Job..Min tanke var at: Åh hildrande du.. Klare han å lese Bibelen sin på tbanen, burde ej klare å lese Bibelen min på senga!! Som regel går det greit, men når det ikkje gjer det, skal ej tenke på han på tbanen! Gracias broder!!;)

Shalom venner

2009-04-12T22:11:00.010+01:00

Det er en del som lure på kordan det går, om det går greit i Oslo "åleine" når alle stikk heim på ferie og den slags. Og til alle dåkke bekymra sjeler der ute; som du ser, så er alt som det skal ver;) Ej er akkurat som før...
Ingen grunn til bekymring what so ever, eller??:)

Det eianste ej kan komme på som kanskje er litt oppsiktsvekkande, er at ej kjøpte 4 grønne epler her eine dagen. Det er det nærmaste oppsiktsvekkande ej kan komme på. Sunnhet er liksom ikkje det ej er best på kan du sei...Men det skal ej prøve å jobbe litt med. Uti frå min livsstil å bedømme, blir ikkje ej super overraska om ej he fått både hjerte og karsjukdom, og kanskje litt diabetes også, før ej runda dødsdagen, og dødsdagen kjøm muligens litt tidligare enn venta,(for å gjer det enda meir pessimistisk..) JA til et sunnare kosthold;)
Og tenkte du forresten når du såg bildet at: hmm, ho he akkurat stått opp!? så ekje du så uheldig med tankegangen som du kanskje trudde du var:)

Dealen,..og heile poenget med å vær her i Oslo i påskå, var å lese og få mest mulig av det som står i skulebøkene inn i haudet mitt. Emmh..ej veit ikkje akkurat kor vellykka det egentlig var. Det finst liksom andre ting som frista meir enn " Normativ argumentasjon om samfunnsforhold", tru det eller ei, og når Maria og Mariann er her, altså: ej ekje heilt åleine, så finst det nok av fristelsa å bryne seg på. For nåkre daga sida, spiste oss tidenes måltid..Maria er en eneståande kokk og en ypperlig vert!! Det dummaste som skjedde den dagen var å sjå en film, som ej ikkje huska tittelen på for øyblikket, om en gutt som opprinnelig var djevelens barn, men som blei adoptert inn i en familie. Ingen av dei visste selvfølgelig bakgrunnen til dette djevelens barn-barnet. Mora visste minst av alle. Ho hadde ikkje peiling på at det ikkje var henna sitt ekte barn en gang (men det gidd ikkje ej forklare her). Og "barnevakta", ho var den ekklaste. Det er et eller anna med ho som gjer at ej fortsatt tenke på ho..Ho bor nærmast sagt inni tankane mine. Ej ser for mej ho heile tia. Vanskelig å slutte å tenke på ho... Og uansett kor romantisk det her enn måtte høyres ut, så er det absolutt ikkje på den romantiske måten!!:)

Ej he drevet å undersøkt litt musikken til Erlend,(han eine av dei ej bor med), og musikken ekje så verst. Han er musiker sjøl, jaffall meir eller mindre, og då finn ej det veldig interessant å sjekke ut ka musikk han som musiker høyre på. Og sia han driv med musikk, så he han nok litt innsikt i ka musikk som er bra. Han he EN DEL cd`a kan du sei..Et interessant band ej fann, var bla "The Soundtrack of Our Lives". Fin musikk.. Og platekompaniet he visst alt mulig, og det førte til at ej he 2 nye cd`a: det her dobbeltalbumet A Present From The Past, frå 2005, ikkje nyaste modell kanskje, men dugande musikk:

og ikkje minst Radiohead. Dei hadde ej faktisk hørt om før ej fann dei blant dei mange andre cd`ane til Erlend, men aldri lytta til dei lizzm....Nice musikksmak han der Erlend ass;) Kanskje ej bør slutte å undersøke cd-hylla?? Ej kjøm til å ende opp som lutfattig og glir deretter rett inn i resten av gjengen som benytta sej av dei sosiale velferdsordningane. Og då er veien kort før ej havna på gata...Men ej he et stykke igjen før ej er der. Isofall hadde ej hatt selskap nok om ej så skulle ende der, desverre, på en måte.

Og ej må slenge til; ei skulebok ekje lenge BERRE ei skulebok. Ka får du lyst på etter å ha sett det her bildet?? Han?? Nei, ikkje ej heller..

Ej satt fullt konsentrert å leste om samfunnsproblem og ken som skal ta seg av dei ulike samfunnsproblema, og ante lite om ka som skulle skje mens ej satt å fordjupte mej i problematikken. Lesinga varte ikkje heile kapittelet ut, som ej hadde planlagt. Det varte berre fram til ej såg bildet av en mann som satt å stappa i seg haugevis av hamburgara skal ej sei dej. Og før ej visste ordet av det, satt ej og Mariann på Egon, og tipp ka ej spiste der?? Jo, en god porsjon hamburger. No er det farlig å studere også. Påverkelsane smyg sej inn over alt jo. Skal tru ka neste bildet i boka føre til?

Det var jo litt koslig også da sjøl om ej hadde blitt en smule PÅVIRKA...
Mariann, du er koslig;)

Her er et avsluttningsbilde av dei mange (på bildet er det få) tamilane som he utmerka seg i store mengder dissa dagane. Ej skal ikkje sei et einaste ord om den saken her. Ej kan litt lite om saken til å komme med nåkken offentlige uttalelsa..Dessuten trur ej ej sa nokk, og meir enn nokk og i tillegg sikkert litt for høgt, som er en av mine uheldige egenskapa, mens Mariann og ej masjerte nerover gatene,... ikkje i deira tog vel og merke...

I tilfelle ej skulle ver så uheldig en gang, kanskje det heile bjønd med litt uskyldig cdkjøping, og etter mykje om og men, så ende ej til slutt opp på gata, så får ej hvertfall med mej dei fleste demonstrasjonane, endelause politiutflukter, og tidenes beste plass å studere folkesorta..Mange interesser på en gang og nokk av underholdning med andre ord..Menne..ej må sei ej he det bra og trives nok best akkurat sånn ej he det no;)

Hold ut der ute i den store kalde verden. Og om det er vanskelig på eiga hand, nåkke det veldig ofte er, så les litt i Bibelen, be ei lita/lang bønn, snakk til Gud, fortell han kordan du he det, enten du he det kjipt eller heilt fantastisk. Ingen er meir interessert i livet ditt enn det Gud er!! Og forhåpentligvis finn du ut at akkurat du, ja DU ja, er høgt elska av Gud. Koffor sei ej det? Jo, fordi ej he sjekka og funnet ut at det funka, og vil gjerne at du også skal erfare at det funka. Ikkje gi dej etter et forsøk. Ikkje la sjansen til å opprette kontakt med den allmektige Gud, og vie livet ditt til han som elska dej så uendelig grenselaust og høgt gå frå dej berre fordi tolmodigheten din er oppbrukt.
Begrepet tid for Gud, er nåkke heilt anna enn tid i vår forstand. Gud er alltid "på". Det ekje alltid det føles sånn. Men ej trur tolmodighet er litt nyttig skal man merke at Gud er Gud og at Gud er "på" uansett om det føles sånn eller ikkje. Ingen har større kjærlighet enn den som gir sitt liv for sine venner sa Jesus, Johannes 15.13. Kjærlighet er nåkke han he peiling på. Og grunnen til at vi feira påske, en del av oss, hvertfall den Bibelske grunnen, er at Jesus viste sin uendelige kjærlighet til oss i praksis!! Jesus dødde for vennane sine. Han dødde for sine bekjennte, for sine slektninga. Og han dødde for dei som hata han. Det er kjærlighet!

Takk så sinnsjukt utrulig masse for Golgata Jesus! Ej he fortsatt ikkje fatta ka du he gjort for mej! Det er et mysterium som er altfor stort til å skjønne. Beundring og tillit er det einaste ej skjønna mej på når det kjøm til dej!

Be in peace!!:)

2009-04-04T15:25:00.014+01:00

Hallo du levande;)

Alltid når folk skal kommentere bloggen min, sånn i munntlig forstand, er det nesten heile tida dei samme kommentarane: mykje skrift. I dag skal ej prøve å overraske deg som leser, og korte ned litt på "skriftinga". Sjøl om ej he vanskelig for å fatte mej i korthet, skal ej gjer et tappert forsøk, kunn for å bevise at det faktisk går ann..;D

Dåkke huska kanskje at ej skreiv om han mørkkledde søte unggutten ej traff på trikken en gong for ei stund sida? Oss er buddies no: trikke buddies. Ej traff han nemlig på konsert på subchurch for nokre uke sia, og då kjennte oss kvarandre igjen..Det var kult. Då fekk ej vite litt meir om gullgutten på trikken. Han er 17 år, lika å lage mat, men lika enda bedre å spise den,(ikkje det at det vises så veldig på ann). Han skal bli kokk, går stort sett kunn i mørke klær, men han he en grønn genser som han bruka av og til, he spilt litt tromme, og høyre for det meste på metall musikk. Ej stille mej for øvrig litt kritisk til den slags skrike-musikk, men begge to er enige om at opera er kunn for speielt interesserte, altså; ikkje oss. Hyggelig guttunge!!:) Så hende det at oss treffast på trikken i ny og ne, og det er alltid like kjekt.

Det nærma sej min første eksamen i år, nærmare sagt 22 april. Og kanskje skal ej prøve å komme tidsnok dinna gongen, ikkje 1 heil time for seint?? Det kan ikkje vær spesielt populært at det skjer enda en gong! Det værste er at det kjøm til å skje. Enten det eller nåkke anna dramatisk. Det er typisk for sånne vimmsa som mej. Men ej klare ikkje heilt å bestemme mej for ka ej grur mej mest til; tannlege 29 april, eller eksamen? Eksamen er lizzm ikkje så sabla ille trur ej, om ej først klare å komme mej dit. Tannlegen der imot, kan fort bli ille. Ej skal trekke 2 visdomsstenne, sikkert ikkje begge to på samme dag, sida det er dei to på samme side, men det er uansett ingen sensasjon spør du mej. Det er nok hakket værre med tannlegen enn eksamen. Men så langt ej veit, er det ingen som he dødd i dagens tid av å trekke visdomstenne, der er berre ei drøss med ting som KAN skje under og etter et sånt type inngrep som er litt ugunstige for pasienten. Ej gler mej allerede merka ej...Nooot!

Det er en del gledelige ting her i livet som er veldig gledelig. Og en av dei tinga er å bli kjent med nye folk. Sånn skikkelig kjent, ikkje berre den der overfladiske pjattinga til alt og alle. Og Maria (Markussen)er ei av dei som fylle tida mi med mange gleder for tia. Først så bjønt det med litt sånn studiegreier; ho studere kriminologi, og ej vurdera å ta litt av det som en del av sosiologi-bachloren min. Og jo meir avvikssnakk og russnakk det blir, jo meir hella det mot en kriminologisk rettning:) Maria er en dyktig veileder, veldig flink å oppmuntre, kjøm med mange gode og gjennomtenkte råd, og he alltid dei rette orda på lager. Det blir jo på en måte som ei slags mor eller en far, men samtidig ei fantastisk venninde!!:)

Til sist her, kan ej putte inn nåkken bilde frå forskjellige ting og tang, kunn for å pryde bloggen litt:)Det er mobilbilder vel og merke..kvaliteten er derfor der etter.

Hanna i all sin prakt på Fjellhaug. Oss er fotball-girls (av og til) every onsdag.

Lunch på Blindern er alltid en sann fryd, litt forr frydande:)

Ranveig und ich spela kort. Ho he nettopp lært vriåttå av dei innlagte på psykriatrien, og det var vel kanskje på tide??:)

Okei..Spørsmål: ken er dum nok til å kjøpe en Skittles pakke til 453,6 gram på Deli de Luca til 80 kroner??? Visst du tippa at det var mej, så tippa du heilt riktig. Ej fekk et aldri så lite sjokk i det ej skulle betale, men alt er bra igjen no:)

Her er slutten på gleda. Dei oransje er rett og slett ikkje go. Oransjt godteri er aldri godt!! Oransjt godteri er totalt mislykka. Og dei gule og grønne er litt på kanten av god. Så lenge man berre spis dei gule og grønne skittelsane med en gong, uten å suge for mykje på dei, så er dei god. Ellers smaka dei gul ajax og grønnsåpe. Men dei raude er god uansett. Raudt godteri generelt er behagelig å putte i munnen. Yam;)

Sånn skal etter mi meining ei god studentskrive bok sjå ut; litt smårotete, lause ark og mykje skrift inni..Narve he den ultimate studentstilen på det området!!

Hanna og ej måtte på kino å sjå Menn som hater kvinner. Opplevelsesfull film kan du sei. Men før den tid, stakk oss å spiste et stykke måltid på en kafe i nærstrøket.

Her er ei bok som he fanga interessa mi. Ikkje det ej he hatt tid til å lese den så mykje enda, men det skal ej få tid til. Takk for lånet Maria;)

Og apropos fanga. Ej he søkt på sommerjobb..her i Oslo. Det kan bli interessant. For ej he nemlig søkt på jobb som fengselsbetjent.(Ikkje sjukeheim som alwayyys). Og det trur ej faktisk er meget interesant. Ej las litt grundigare i går ka det egentlig vil sei å jobbe som fegselsbetjent, og det såg ut som nåkke ej kunne satt pris på:) Sikkert utfordrande på monge måta, men utfordringa treng man her i livet. Spørs om ej får jobben. Cv- min var ikkje akkurat den beste ej he skrevet. Det skjedde i hu og hast for å rekke fristen som jekk ut samme dag ej såg annonsa..Men takk igjen til Maria, du fekk mej så og sei til å søke på den stillinga;)

Shit ass, ej er den mest elendige på å skrive kort!!!!!

Men no stikk ej å dusja..Som for øvrig er det beste ej veit;)

We talks!!

2009-03-13T00:16:00.010Z

Halloen you gøtt følk!

Livet mitt er egentlig ganske så "aktivt" om dagen, nåkke som ikkje kan seiast om bloggen min. Å sei at livet mitt er aktivt, var vel egentlig å ta litt hardt i kan man sei. Livet mitt foregår som ej he skrevet før, for det meste på lesesalen, på Sophus på blindern. Og det er jo som kjent, svært begrensa kor aktivt det kan bli på en lesesal. Lesesalen he nesten blitt litt som en liten heim, på en måte. Og en lesesal er liksom ikkje den verste plassen å vanke.
Det må seiast at ej longt i frå er den "verste" vankeren. Ej blir stadig fasinert av folk som set der heilt frå morgen til kveld, ei heil veke. Der e en god gjeng "stam" studenta der oppe som he funnet seg veldig til rette. Stuck der, frå morgen til kveld. Dei er nok på undervisning innimellom, men ellers er dei nesten gift med sophus, trufaste partnara kan man sei. Når ej stikk dit sjøl, set ej jo gjerne, som regel til det stenge, men då er ej der riktig nok ikkje frå tidlig på morgen av. Det seiast at der er folk som stend i kø klokkå 8 om morgen, for å komme inn, og det er sånt som gir mej litt frysninga på ryggen.

Ej trur ikkje alle he like godt av å henge der like mykje. Ej lure på om nåkken kan ta skade av det, på en eller anna måte? Han eine som ej ser veldig ofte, er egentlig ganske så fasinerande i seg sjøl. Trur ej godt kunne tenke mej å skaffa mej 60 studiepoeng, om ikkje meir, i studiene av han. Om ej skulle skrive ei bok, eller ei oppgåve, med et fritt valgt tema, trur ej han hadde vør en potensiell kandidat; boka skulle handla om han og hans liv. Det som er med han, er at han utmerka seg ved å gjer absolutt ingenting. Og med det, så meina ej vanlige menneskelige ting som kanskje å sjå litt små grei ut. Han ej omtala no, ser overhodet ikkje små grei ut, meir det motsatte. Han ser egentlig ganske irritert ut kvar gong ej er i nærheten..Det kan ver fordi ej ser litt vel mykje på han, og det kan ej godt forstå. Men sånn blir det berre når han er den han er. Når han ser så lite lystig ut, då klare ej liksom ikkje berre å ikkje sjå på han. En litt orginal type med dreads, og som alltid ser sånn passe evil ut. Då er det begynnelsen på nåkke interessant her. Når ej prøva å smile fint til han, får ej alltid et eller anna drepande blikk tilbake. Ej smila jo ikkje sånn påtatt smil heller akkurat, sånn ej som regel gjer til fremmede. Her snakka oss EKTE vare. Ikkje et smil frå hjertet kanskje, det kreve litt meir enn som så, men et oppriktig smil hvertfall.

Desto mindre han gidd å virke menneskelig og desto fleire skummle og dødelige blikk han sende mej, jo meir gira blir ej på å få han over til den "menneskelige" verden, jo meir prøva ej å gni et smil up in his face. Det her e en "kamp" ej skal vinne! Dåkke må heie på mej!!! Ej treng nettopp di støtte;) Vist blikk virkelig kunne drepe, trur ej han hadde drept mej kvar dag, og utallige drap hadde skjedd på en og samme dag. Men ej tenke å fortsette i samme bane, koste ka det koste vil, trakk i salaten, drit på draget, bryt grenser, synk neri jorda, brudd på en del sosiale regla, you name it: ej SKAL nå fram til den gutten. Det får komme det som komme må, men ka gjer vel det om ej klare å "huke" tak i han?! Ej såg han seinast for to daga sia. Då satt han der på lesesalen, nokså avslappa såg det ut som, og då anntok ej at han mest sannsynlig hadde tenkt å sete der ei god stond, og at ej rakk å stikke på do før han eventuelt stakk der i frå. Men innen ej va tbake, hadde han rømt. Hanna, du kan fill me in her...
Ellers virka han som en ganske ålreit og kul type, eneståande, litt små drepande i blikket, ellers flott. Elendige gutt!!! Gi mej nåkken måna til, så skal ej får skikk på han. Får ej ETT smil frå han, så skal han få 50 tbake..Og då tyde det på at han he ei menneskelig side longt inn i den ubegripelige verden sin. Ej høyres btw litt små creapy ut sjøl no merka ej. Trur ej hadde tenkt: sprøe jente eller nåkke i den duren visst det va ej som las det her. Men egentlig e ej ei nokså vanlig jente med en del uvanlige tendensa her og der.

Men nåkken som faktisk, faktisk FAKTISK gir masse masse MASSE glede, det er gledens band LEELAND!! Ej trur det e fare for at ej snart tek ei Leeland overdose. Bandet Leeland er både sinnsjukt bra musikk, men også sabla bra sånn forkynnelses messig. Er det nåkken som får mej til å grine, og det er få som klare, så er det bla. Mooring Leeland, når han snakka med sin iver om Gud og Jesus og alt det der. Mitt ønske er å leve som en god kristen. Som en som er klar og tydelig på ka ej står for og som samkjøyre tru og handling. Det klare ej definitvt ikkje. Og det er egentlig veldig tungt, og ikkje minst sårt, å gå rundt å gnage på en sånn mislykka følelse. Jesus, ej vil ære dej med livet mitt, ikkje berre med ord, men like mykje i gjerninga. Men gong på gong rota ej det skikkelig til, og befinn mej som vanlig fleire mil vekk frå det som ej ønske å ver, og ønske å leve etter. Ej klare ikkje å representere det ej ser på som det aller viktigaste i livet mitt. Det er lite kult. Men heldigvis kan ej tenke på nåden opp i det heile, og tenke på at nåden er uansett så utrulig mykje større og mektigare enn alle mine feilsteg til sammen. Ej treng rett og slett ikkje la alle mine feil og mangla ødelegge lysten på livet, for nåden er viktigare enn feila mine. Og det kan både du og ej ha i tankane når det føles som om livet er heilt på kjøret. Nåden er er gitt av Gud, og uten Gud så er der ingen større krefter. Nåden er det største oss kan få.

Men i tillegg til Jesus, bønn, og Bibellesing, så he bidrag frå Leeland hjelpt mej store deler på veien oppover igjen. Mooring Leeland, vokalisten i bandet, he en veldig klar, reflektert og tydelig kristen profil. HAN er en god mann, han er et av mine store forbilder, virkelig!! Han he så mykje av det som ej ønske å ha. Ei kilde til inspirasjon rett og slett. Og gjennom en del sider på internett som dei he, kan ej sei ej he fått utrulig mykje inspirasjon frå han og dei. Både på youtube: med klipp frå fleire konserta dei he hatt, og ellers andre sider som dei bære preg av, får ej ny inspirasjon, og blir igjen minnt om ka det egentlig vil sei å ver kristen, og ka oss som kristne he og eig i det at oss er Guds barn. Ei side som ej e innom minst en gong om dagen er bloggen deira, her: http://www.leelandband.blogspot.com/, der finn du masse bra lesestoff og ellers gode linka til andre nettside som dei he..
Her er et Mooring Leeland utdrag frå bloggen deira. Gud velsigne han og bandet big time! Dei er heilt utrulig!!

A lot of human talk

2009-02-20T16:30:00.006Z

Et av mine store fasinasjonsmoment er som ej kanskje he poengtert før, menneske. Menneske i ulike situasjona, menneske rundt omkring, kordan reagera det eine mennesket på at ej sette mej ved siden av det i trikken når der er ørten andre ledige plassa, uttallige klesstila, menneske sin klesstil vs personlighet, snakkemåta, forskjellige måta å oppføre sej i trikken på, menneskesituasjonen på lesesal, måta å gå forbi kvarandre på, ulike måta man møter nye menneske på, also; generelt menneskelige faktora og relasjonar. Trikken er sjølve plassen for menneskelig observasjon. Sannsynlighetene for at der dukka opp menneske innenfor alle kategoria er svært store. I går opplevde ej tidenes nesten mest vellykka trikketur. Hanna, Liv- Marie og ej hadde lest på blindern, og tok trikken heimover igjen.
På trikken, dukka der omsider opp et herskapelig fantasktisk vesen av dei skjeldne, som ej nesten elska ved først augekast..Inn, kom det et vidunder av en gutt; svart hår, litt halvlongt, svart jakke/genser, svart bukse, litt sånn mørk, kanskje litt dyster stil kan du sei. Ikkje emo nei, emoa ekje akkurat kjent for å smile veldig mykje. Men han der gutten på trikken smilte til di grader:) Han satte sej rett bortom oss, og ej klarte ikkje la ver å granske ann.. Stakkar, han må ha følt seg en smule trakasert eller nåkke i den dur. Han var sikkert ikkje meir enn 16-17 år. Litt uheldig at ej skal bli lærar??? Då må ej opptre litt meir profesjonelt.

Det var umulig å ikkje sjå på ann. Ej blei fengsla av heilheita til han gutten. Og ej smilte so snillt ej kunne, og han smilte flott tbake. Og når nåkken e ekstremt søte, sånn som han, må ej berre flire. Ej klarte ikkje å dy mej, men han flirte han også, så det passa egentlig veldig bra. Ikkje la en mørk, litt annerleis stil hindre dåkke i å løfte på smilebanda. I mitt tilfelle var det nettopp dinna sorten som fekk mej i bedre humør og made my day complete etter en loooong dag på lesesal.

Og lesesal, det er også en interessant plass å observere ymse ting og tang. Ka er det med jenter og støvletta på lesesal? Det e fullt mulig å skjønne kor jentå er på vei og kor ho jeng ifrå, uten å engong løfte på blikket. Det høyres langveis frå.. Og et anna tilfelle er ho som satt og sminka sej uendelig lenge. Ka e det store poenget? Ho stakk riktignok like etterpå, og skulle sikkert et eller anna. Ej e ikkje i mot sminke, men ej sønst det e litt av en observasjon på en lesesal.
Som student på blindern er det alt i alt utrulig mykje fasinerande og interessant å sjå på. Og sosiologi det er rett og slett midt i blinken for mej. Oss jeng hand i hand, nesten på alle områder. En ting som ikkje er nærme handa mi i det heile tatt, er dei monge debattarrangsjementa der. Ej blei nesten lurt med i debattkomiteen. I debatt komite???? Hahaha...Ikkje som deltaker, men som en av dei som skulle ordne debatta og finne tema og sånt. Sikkert ålreit det, men ej er ikkje HEILT der endå kan man sei. Min plan e å fullføre studiene i fred og fordragelighet, på en nåken lunde diskret måte. Debattane får bli litt hobby enn så lenge. Hadde en seinast i går. Det var ej mot en statsvitenskaper, før timen min bjønt. Det jekk igrunn overmåte godt. Debatten gjaldt selvfølgelig dagens hijabcase, og innvandrara skjenerelt. Ej trur oss skilltest som venna før lærarn min kom og hinta om at no var det seminar:)

Ej e fornøgd med lærararne/forelesarane. Dei fleste av dei e veldig fine og til og med litt morsomme av og til. Som regel er det kunn ej som sønst dei er morsomme, og som då flira høgt, men dei er also morsomme!! En som ikkje e fullt så morsom og ikkje særlig inspirerande, er en viss en som he det eine seminaret mitt...Tenk dej en mann som snakka driiiit treigt og som venta lenge mellom kvar setning han sei, og av og til blir det opphold midt i ei settning. Det blir ca sånn: Mange detltakende prosjekter varer gjerne over lengre tid..(pause)........, noen ganger så er man deltakende i ulike miljøer. Da er det veldig viktig å utarbeide tillit da...(pause)........, for en kvalitativ forsker. Og det er en utfordring man møter på en helt annen måte da,........(pause)...... vist man er i et miljø over lengre tid. Og det er jo noe man må reflektere over da,......(pause)..... hvordan skal man få til deltakelse, hva innebærer deltakelse? Prøve å gli inn, gjerne snakke med folk. Skikkelig drit engasjerande å høyre på...

Ej var en liten tur innom tannlegen i dag, en trivelig kar.. Alt jekk bra, og ej e uttafor fare, enn så lenge. Muligens ej må trekke to visdomstenner nedentil. Men det skulle gå fint sa han, det var dyktige folk det var snakk om. Dessuten lovde han mej såpass med dop at energien etterpå ikkje skulle bli nåkke problem. Akkurat sånn som dei russiske skiskyttarane som han så latterfullt omtalte casen...

Yeah, sånn jeng no dagane.. Monge observasjona man kan merke sej, nåkken på godt og andre på vondt:) Det her blei et veldig menneskesentrert innlegg, men det er faktisk mi mest aktive interesse på dags orden, så why not skrive litt om akkurat det?;) Peace`n love so long.

2009-01-29T23:07:00.022Z

Hola amigos.. Det her blir mest sannsynlig et jatte-innlegg...1. Fordi ej er god på å jatte 2. Fordi ej egentlig ikkje gidd å skrive akkurat no, men føle at det blir enten no eller skikkelig lenge til..

Ej kan fortelle at ej va i Bergen ei kjapp uke før ej kom tbake hit t Oslo. Det var på monge måta en berikande ferietur tør ej påstå. Det var kanskje ikke et heidundrande nesten-første- møte med Bergen, men det kom seg veldig etter kvart. Bergensara he, ka skal ej sei da?...., en egen måte å få sagt ting på. Og når dei først får sagt det dei he på hjertet, så er det ekstremt tydelig, klart og rett fram. Men no offence vist du er bergenser og les det her, du e en berikelse i kvardagen!!

Her støtte oss på tidenes amerikaniserte Bergen julepynthus. Herlig.

Anne og ej hadde en litt småkulturell dag, der oss bla. stakk til akvariet. Det var et stykke å komme seg dit, det var forbi det meste anna. Det var berre å gå så longt vekk som mulig omtrent, så var du framme omsider.

Fann ei nydelig gate på vår landstragte vei..

Ej fann den skjønnaste ungen på heile akvariet

Akvariet var verdt besøket egentlig, men det var ikkje akvariet som var størst for mej den dagen. Det gledligste var rett og slett på veien heim over igjen. Då jekk oss forbi en sjukeheim eller nåkke i den dur. Der satt det 3 søte eldre dame innafor. Dei såg heilt nydelige ut. Så oss bestemte oss for å gå inn til dei, og late som oss ikkje ante kor veien til akvariet var, sånn at dei kunne fortelle det til oss, og på den måten hadde oss ei grei unnskyldning for å snakke med dei...Kunn for kosen og praten sin del. På veien inn møtte oss ei anna dame som satt i en stol og venta på nåkken. Det endte med at oss brukte metoden på ho istaden...Praten jekk sin gang kan man sei, mest frå den eine sida... Eldre folk når dei først bjønd å snakke: det kunne blitt ei bok!! Midt oppi det heile sto ej å funderte på om oss faktisk måtte gå tilbake til akvariet igjen no når ho damå forklarte og peika detaljert kor oss skulle gå. Det hadde sett ekstremt teit ut hvertfall om oss jekk ut døra og jekk i motsatt retning av det ho damå hadde forklart. Men spør du mej, syns ej oss mestra situasjonen greit, relativt jaffal. Oss stakk ut døra, jekk på høgre side nåkkre meter i den rettninga ho så flott hadde forklart, og skifta over til venstre side på vei heimover, i håp om at ho hadde dårlig syn og ikkje kjente oss igjen på andre sida av veien. Uansett kor teit ditta muligens var, trur ej ho sønst det va kjekt med et aldri så lite ungdomsbesøk;)

Oss fann en leikeplass uttafor klosteret. Det var et opplevelsesrikt øyblikk!!

Tok å inviterte oss til Sigve en tur. En god vestborgflokk kom, og det var en fin sammenkomst.

Ej fekk gleden av å tilbringe tid med mi kjære Elisabeth. Overnatta der ei natt og utnytta tida så godt som overhodet mulig:) Ho er ei wonderjente:)

En bil/lastebil av den skjeldne sorten. Måtte faktisk berre ha det bildet.. Mannen som stod ved siden av der borte, såg ikkje spesielt gla ut for at ej tok bilde i ditta tilfellet what so ever.

Målfrid og ej tok toget ilag til Oslo. På toget oppstod det en situasjon som vart litt småpinlig. Ej hadde bestillt bilett på nettet, til 2 stk, og trudde selvfølgelig derfor at Målfrid og ej fekk sete ilag. Men det kunne ej also ikkje anta for sikkert. Min plass var nemlig med en gutt, og Målfrid sin plass var to seter lenger bak sammen med en anna gutt. I mellom dei to satt en tredje gutt..( Det her var så og sei guttevogndagen). Oss stod der egentlig temmelig mållause og gjor ikkje anna enn å stå der rett opp og ned å ikkje gjer nåkke. Tankane til Målfrid og mej var selvfølgelig om dei to guttane berre kunne ta å sette sej ilag, men ingen av oss turte å sei nåkke.. Til slutt spurte han gutten i midten om det var nåkke spesielt oss lurte på? Og i slike situasjona sei ej stort sett kunn idiotiske ting. Ja, sa ej..Det er det..Men det he ikkje nåkke med dej å gjer sa ej...Teit sagt, virkelig. Bra jobba Christel. Jeje, det vart en liten icebreaker om ikkje anna, og endelig fekk oss orden på sakene, og alt jekk smerte fritt for sej. Den som intet våger, intet vinner.

Fekk tatt litt bilde frå toget, det her vart det mest vellykka..Fin atmosfære.

Ellers i livet går ting sin vandte gang. Oslo er allraight. Folka her e supre og ej he lite eller ingenting å klage på. Det ej eventuelt he hatt grunna til å klage på, det er foreløbig under kontroll, og ej lar med det kvardagen flyge avgårde. Det er foresten kjempe kjekt med trikka..Ikkje trikken i sej sjøl, men folka i trikken. En trikketur består av monge folk av ulike slag. Ej lika folk av ulike slag. No tenke ej på "slag" som i typer, ikkje etnisiteter der med sagt. Folk i trikken som utmerka seg på en utmerkande måte. Og ej he for vane at når der dukka opp et unikt og yndigt vesen en gang i blant, så glor ej litt vel mykje på det yndige vesenet, ikkje alltid like diskret akkurat. Det ekje alltid så lurt å glo for masse på folk. Det får man fort lære.

Lunch på Blindern er et høgdepunkt for dagen. Med mindre man luncha på SV for ofte...Og sånn ser det ut etter at vår emminente Narve he forsynt bordet med tannperkara. Dei e jo gratis i det minste.

Hanna og ej på lesesalen. Oss to held ut til siste slutt, mens dei andre derimot, ser ut til å ha støkke for dagen:)

Sånn bort sett frå det he ej akkurat blitt kvitt et problem her i verden, nemlig den feilen å bli netcom-kunde, frå chess lizzm. Ej hadde chess heilt til ei snelle av en selger ringte og lurte på om ej ville bytte til netcom. Etter 18 longe minutter med ho i telefonen, var ej nesten sikker på at det faktisk var lurt av mej å bytte til netcom.. Men så feil kan man ta. Etter en del søvnløse nætter, (hehe, eller ikkje) så fann ej ut at chess er det som funka best! "Borte bra men heime beste"- nesten. Derfor, måtte ej først ringe til chess i dag for å forklare greia, og så til netcom, og så til chess igjen. Simkortet mitt e nemlig en smule inaktivt. Men tomorrow årner det seg:=) Ej trur at det som gjor utslaget, det som var den største grunnen til at ej endelig fann ut at chess og ej var meant to be, det var dinna skjønne plikt-å-sende-til-deg- meldinga: " Kjære kunde! Vi vil gjerne at du fortsatt skal være "en av oss" med tlf 98673478, og har gleden av å tilby deg rabatt på din neste faktura på kr. 600, - om du velger å fortsette kundeforholdet. Rabatten forutsetter 12 mnd. avtaletid med chess. Då jekk det opp et lys for mej: Ej vil gjerne ver en del av det forholdet, der høyre ej heime. That`s a deal. Dei søkte og leita etter en som så og sei var på avveie, og med sin oppmerksomhet mot mej, dei brydde sej om at ej forlot dei, så fallt ej for den omtenksomheten..:) Det e vel ditta man kalla matrialistisk kjærlighet bokstavlig talt kan man sei. Hehe..Ej lar mej ikkje lure..Egentlig e chess ute etter pengane mine, ja I KNOW, men somme tider er det ok å føle seg brukt:) Okei då.. Takk for no..Gratulere visst du he lest alt og klarte å henge med. Ej kjeda mej mens ej skreiv det, kor ille ekje det då å lese det? Kanskje neste ord-fra-christel blir litt meir givande? Kozz og klæææmzz:)

P.S. Vil berre anbefale dei av dåkke som kan å komme i misjonssalen på laurdag. Asbjørn Kvalbein skal snakke. Han er verdt å komme å høyre på!!

2009-01-02T15:52:00.030Z

Hei og hå. I`m very much alive. I dag fekk ej ei indre ro om at ej skulle blogge litt. Så, ej følle den indre roa og blogga.
Godt nytt år foresten.
Ej kan no kort summere opp litt av ferien så langt. Ferien starta egentlig 2 desember, då var ej rett og slett ferdig med alt av skule for 2008. Men ej blei igjen i Oslo til 21 og gjor absolutt ingenting. Og det var nettopp det som var planen. Det var en opplevelse å leve i Oslo av andre grunna enn skule og kvardagsforventninga.
Hanna og ej tok nattbussen ilag den 21. Nattbuss er naice. Og med musikk i øyrene: My bloody valentine, The Jesus and Mary Chain, Leeland, Hillsong, Third day bla, for min del, er en busstur den opptimale avslappningsmåten..

Ej er veldig gla i Jesus, og ej leve godt i vissheta om at han ELSKA mej.. Men ej kan ikkje med handa på hjertet sei ej e spesielt gla i jula. Det er då alle mulige tanka kjøm opp, og følelsa bli forsterka. Ej snakka om alle dei folka ej jeng forbi daglig som ikkje merka forskjellen på en vanlig dag og en juledag. Dei som vanligvis e å finne på bakken og tigge penga. Og alle andre som av en eller anna grunn måtte oppleve dinna høgtida som det verste med heile året. Det e faktisk heilt sjukt å bruke so masse peng og energi på juletida, når ein egentlig kan bidra med hjelp og glede på andre måta. Er Jesus fornøgd med prioriteringane våre i dinna fantastiske men også spesielt sårbare høgtida? Ej kan strengt tatt kun snakke for mej sjøl, og ej VEIT ej ikkje er av dei som skal ha kredit for å gjer tilværelsen betre for dei som slit og ikkje kan sjå fram mot jula sånn ej ser det. Ok. Det ekje alt ein kan gjer, men det er forskjell på alt og ingenting. Og sjøl om det stort sett alltid blir kunn teori og pjatt rundt det her, og lite action, er det forhåpentligvis en god start at tankane sirkulera litt...

Ja, ej he hatt ei heidundrandes fin julehøgtid, ej e takknemlig!! På ønskelistå, den munntlige ønskelistå, stod det: One Tree Hill sesong 3, bøkene Haiene og Pan,kle ++..Ej fekk det pluss en del andre kjekke ting. No vende ej over til den siste delen av innlegget: litt bilder frå ferien so longt.

Ranveig og ej skillast, men treffast snart igjen:)

Oss måtte selvfølgelig ha i oss litt GOD mat: etiopisk food ..Det e snasen mat!!

Første stopp etter en del tima i nattbuss var i Volda med familien Bjerkvik. Tusen takk for en herlig frokost!!

Tok med Solbjørg til Longva..Det var fun

Sol & Anne

Pappa being cool

Her må det litt oppryddning til, og ej fekk æra:)

Nåkken e gla i brus:)

Sisters and brother

Road trip med refleks:)

Fjelltur

Å feire nyttår ekje det samme uten litt Vestborg folk. Oss stakk derfor en liten jeng på hyttå til Birgitte i Bjorli og koste oss til di grader!!! Prøvde slalomski for første gong, det var litt av en opplevelse. Det gøyaste ej he prøvd på ørten år.

Hyttå er dritfin

Jepp Hanna..Du e flenk å etterligne du!!:) Hehe...

Hoppsann

Wonderfull nature..Ej forelska mej i detta treet..Sjå so flott!

En MEGET engasjert ronde Alias..

Det var her alle blei sur på mej, eller mindre glad for å ha mej der..Ej var lys våken og dei andre relativt trøtt, ej elska å plage trøtte folk..

På tide å legge sej:)Herlig tur!! Takk søte jenter, ej reise gjerne på tur med dåkke igjen:)

2008-12-15T18:16:00.000Z

Det her diktet av Maya Angelou er nåkke av det finaste ej he lest på ganske lenge. Det forrige diktet som gjor intrykk på mej var fotsporene, for en del år sia.. Derfor var det meget tilfredsstillande å lese diktet " When I say I am a Christian". Her formulera ho på en veldig grei måte ka det egentlig vil sei å ver kristen. Det kan ver nåkke å tenke på neste gong samtaleemnet er "dåkke kristne trur dåkke er betre enn oss"...osv...

"When I say I am a Christian," by Maya Angelou

When I say... "I am a Christian"
I'm not shouting "I'm clean livin'."
I'm whispering "I was lost,
Now I'm found and forgiven."

When I say... "I am a Christian"
I don't speak of this with pride.
I'm confessing that I stumble
and need Christ to be my guide.

When I say... "I am a Christian"
I'm not trying to be strong.
I'm professing that I'm weak
And need His strength to carry on.

When I say... "I am a Christian"
I'm not bragging of success.
I'm admitting I have failed
And need God to clean my mess.

When I say... "I am a Christian"
I'm not claiming to be perfect,
My flaws are far too visible
But, God believes I am worth it.

When I say... "I am a Christian"
I still feel the sting of pain.
I have my share of heartaches
So I call upon His name.

When I say... "I am a Christian"
I'm not holier than thou,
I'm just a simple sinner
Who received God's good grace, somehow!

Miraklenes tid er ei forbi

2008-12-09T13:54:00.000Z

No når ej e ferdig med eksamen og skule for det her semesteret, he ej tid til å blogge litt..Og at ej blir ferdig med alle eksamenane når ej faktisk skal, det ekje i mitt tilfelle en selvfølge lenger. Ej he gjort mykje spesielt i mitt liv, men det er første gong ej he komt for seint til eksamen. Den første skikkelige eksamenen ej hadde på universitetet, klarte ej å komme for seint til. Og her snakka oss ikkje 5- 10 min, men en heil time...Og takk til dej Gud som fiksa det sånn at det til slutt ordna seg for mej.. Det her er et ekstremt tydelig bevis på at Gud er med i alle mulige kvardagslige situasjonar. Gud, du er fantastisk!!!!

Det starta med at ej kvelden før eksamen glømte å stille klåkkå en time før ej vanligvis bruka å stå opp. Ej visste at ej skulle ver på skulen seinast kvart på ni, og dobbelt sjekka klåkkå fleire gonga før ej søvna. Der stod det 08.30, og merka tydligvis ingenting rart med det klåkkeslettet. Jeje..ej våkna dagen etter og trudde klåkkå var hal 8, og hadde derfor veldig god tid. Men det første merkelige med den morgonen var: 1. Vanligvis bruka der å ver stappfult på trikken tidlig om morgonen, det var ikkje det den dagen. 2. Når ej kom oppp på skulen, satt den eine delen av klasså mi og skreiv i auditoriet dei skulle ver i, mens når ej jekk opp på lesesalen der ej skulle ver, satt andre halvdelen og gjor det samme...Sjøl då, ante ej ingenting om at ej var berre LITT sein....Men så, kjøm nesten det beste..Ej jeng inn der ej skal ver, så og sei, før eksamensvakta stoppa mej og spør om ej e faglærar...Ej trudde han var en morroklomp som slo ann en spøk på eksamensdagen for å minske litt på nærvane og nervøsiteten som er stor på en sånn dag. Ej småflira og svara litt skeptisk at ej e student. Han vart litt betenkt.. Så spurte han om ej var litt sein..Og det var ej sikker på at ej ikkje va og spurte om det ikkje va kvart på 9 seinast oss skulle ver her..Og så sei han igjen: er du litt sein da? Ej trudde ej var heilt fjern..det var ej for så vidt..Så sa han at klåkkå var kvart på 10, og sa at ej var litt sein.. Drit..ej var en time for sein til eksamen...lite teit det da.. Ej såg før mej at ej måtte gå der i frå enda dummare enn når ej kom..Det føltest som om ej sakte men sikkert kom tilbake til den normale verden. Ej såg på klåkka til dinna kjekke skikkelsen av en mann, og den var kvart på 10..Oi..sa ej..Ej må rett og slett ha sett feil på klåkkå..¨

Eldre menn e fine, ej sei det berre..Han sa at ingen hadde forlatt eksamenslokalet føreløbig og at det sikkert jekk bra om ej berre satt mej ned og skreiv no..Men for sikkerhets skyld måtte oss på kontoret og snakke med ei eksamensdame...Det var egentlig ikkje vanlig praksis, men så lenge ingen hadde gått derifrå, skulle det gå bra..Ej takka på mine mest overbevisande måta, og kom ned der og var MEGET meget letta over å få ta eksamen..Når ej tenke over det, og det he ej gjort et par gonga, såg ej faktisk ikkje på klåkkå en einaste gong frå ej sto opp til ej kom opp på plassen der..Jaffall ikkje meir enn den delen som vise minutta..Og det er ej gla for. Hadde ej søtte på trikken og skjønnt at klåkkå var hal 10 og ikkje hal 9, hadde ej aldri støkke opp der..Aldri om ej hadde turt å komme der til eksamen vist ej visste ej var en time for sein. Naice at ej ikkje studerte klåkkå so nøye...Men ej he av det her, skaffa mej en lærdom for livet. Trur faktisk ikkje ej kjøm for seint til en eksamen igjen. Der og då vakje det spesielt pinlig. Men å tenke på det i etter tid, er det egentlig ganske pinlig. Og igjen; takk til Gud som hadde kontroll på situasjonen når ej overhodet ikkje hadde kontroll i det heile tatt

I mårgå er det foresten siste dag av Ranveig sin praksis. JIPPI:) Ho blir en ypperlig pleiar, I know!!:)

2008-12-01T17:12:00.002Z

Ej må berre dele en, eller to glede med dei av dåkke som les bloggen. For detta er HYSTERISK morsomt..Nåkken kjenne kanskje til Hans Bauge. Ej kjenne ikkje han so veldig godt, men han he visst vør, og er det sikkert endå, en meget samfunnsengasjert fyr, kjent for å ha klare meininga om ting, og ikkje akkurat redd for å komme med dei. Når ej ser han på youtube, og ikkje MINST høyre han, er det absolutt vanskelig å "gå" der i frå. Ej hell på å flire mej skakk ihjel. Forr en mann. Men han he jo en del gode poeng. Sjøl om det e litt vanskelig å fokusere på dei gode poenga i "framførelsen" av dei..Og sjekk det gliset til Bauge i slutten av den første videoen..

Kvalfangst

Innvandrara og norsk lov

2008-11-17T23:24:00.001Z

I`m back on track...Egentlig burde ej ligge i senga no, og aller helst søve. He exphil forelesning i mårgå, så ej kjøm nok uansett til å søvne då på en eller anna måte, fysisk eller psykisk. Men no set ej våken som vanlig. Det he på en måte blitt en livsstil. Drive på med et eller anna tidsfordriv, og plutselig finne ut at klokkå er litt i det meste laget.

Men ej traff dinna staslige mannen på universitetet i dag. Hanna, du skulle vør der!!

Ej og mi kjære Nina frå klasså tussla av gårde på vei til kantina. Og litt sånn i min egen verden som ej kan ver til tider, såg ikkje at det var Harald som stod der. Men når ej først fekk augene opp for Harald, klarte ikkje ej å ta dei vekk. Ej stoppa heilt opp og glodde som om ej aldri he sett et menneske før. Pinlig. For plutslig kom han bort og lurte på om han kunne få stille oss nåkken spørsmål.
Det var selvfølgelig greit det, heilt til crewet kom diltande etter. Å svare på nåkken spørsmål e en ting, men å svare på spørsmål med kamera retta mot dej, det e nåkke anna. Og det viste seg etter kvart at det ikkje va snakk om 1 eller 2 enkle spørsmål, som man kunne ta i farta. Det var ei rems med spørsmål, alt frå om du kan sjå på homofile folk at dei er homofile, til dei enda meir intime spørsmåla. Ej for min del huska veldig lite frå hendelsen. Alt ej gjor va å stå å glane endå meir på Harald. Han e nemlig imponerande søt på nært holdt. Nina guddi, tok sej av å svare. Ej fekk ikkje til å sei en eniaste ting. Harald og kamera; det er stummande..
Oss fekk fram at oss studere sosiologi, og var en smule imponert over det sjøl. Men kanskje ikkje den rette mannen å prøve å imponere, jaffall ikkje med sosiologi kunnskaper. Det kom nemlig fram at Harald he master i sosiologi. Jeje..Kanskje ej skal fråga honom om spesial undervisning?:) Or maybe not. Trur ikkje ej får mykje faglig utbytte av han som privatlærar. Konsentrasjonen min ville nok ikkje vør 100% på faget då for å sei det sånn...

Alraight..No mercy lenger..Ej må legge mej. Og når ej våkna i mårgå, då e det exphil forelsening. "JIPPI" Takk og lov at Hanna er der. Det gjer ting litt meir overlevbart. Ej kjøpte repetisjonshefte i exphil i dag. Det funka ikkje å lese boka. Det verste er at ej ikkje he prøvd en gong. Boka egna sej nok best som en av fleire måta å søvne effektivt på. Repetisjonshefte er en forenkla nødutgang. Ej trudde ej mått kjøpe begge to. Men takk og lov sa dama bak disken at det holdt nok med berre det eine. Exphil seminara er foresten ikkje dei kjedligaste. Då er oss ca 20 stk, og alle med kvar sin særegne natur! Og menneske er en meget interessant ting. No skal ej ver litt forsiktig med ka ej skriv så offentlig. Men levandes er det jaffall når visse persona i klassa blir provosert av et eller anna pensum stoff. Og lærern he til og med lært sej når det "lille" utbruddet kjøm. I dag hysja han så og sei før dinna visse personen rakk å sei nåkke. Sikkert fordi at ansiktsuttrykket til dinna visse personen ga klare signal om at det som eventuelt måtte komme, ville bitt, for min del, ganske underhaldande.

2008-09-29T23:16:00.003+01:00

ENDELIG he ej fått oppgåvå mi ut av verda og ut av livet for ei stond. Den really sucks. Men ej e also ferdig no da. Måtte levere i dag, og det he ej gjort. Engasjerande tema, men litt mindre engasjerande når alt like før den er klar for å sendast på mail ikkje funka. Det er et eller anna med mej og tekniske ting i lag, det funka ikkje. Heidi, du er flott! Ganske stolt ta å ha dej som mitt søskenbarn. Du hjalp mej når hjertet banka i ett og frustrasjonane var som verst. Du er en dyktig alt mulig person du!:)

Her e ej so frustrert at det einaste ej veit e ka ej heite....

Etter å ha levert den sabla oppgåvå, jekk ej mej en tur på trass i Oslos gater og hadde mej en god drøs med pappa i telefonen. Stakkars foreldre; dei må finne sej i ganske mykje rart til alle tider på døgnet. Foreldre er dessuten et allsidig yrke...
Når ej kom tbake hadde mi kjekke Ranveig kjøpt kinasjokolade til mej, det beste ej veit, for å oppmuntre mej..Uten å ane nåkken ting, hadde ej gjort det samme til ho..
Ranveig og ej he etter kvart blitt som et ektepar.Sorry Ranveig at ej beskriv vennskapet vårt på den måten, men det er meint som eit vennskapelig ekteskap, mellom to jenter, kjærlighet mellom to venninde, på en måte:)

Ej ekje av typen som lettast føreslær en spasertur. Men med Ranveig i nærheten, tek ej lett en tur. Og dei vanlige spaserturane våra, enda som regel opp i en eller anna oppdagelsesferd. Oss he blitt relativt godt kjent med alle rare gater minst 30 min frå oss, i alle mulige rettninga.
Av og til, eller ofte, klare ikkje ej å oppføre mej sånn som folk flest vanligvis klare...Og då ekje det sjeldent at ej får eit oppgitt blikk frå Ranveig der ho alvorlig spør mej " jeng det bra?" eller ho sei med et endå meir oppgitt tonefall at "DU treng så mange støttekontakte du kan få du"...Hehe..ej flira godt då:)

Her er Ranveig og ej på tur. Sjøl om det regna går det fint ann å nyte en tur. Og det blir faktisk ikkje meir gøy enn man gjer det til sjøl:)

2008-09-19T17:41:00.001+01:00

Ej lure på korsen man skal få til å ver en kristen. Korsen skal ein bruke livet sitt på å gi andre eit hint om ka som forma ditt og mitt liv? Og er det Jesus som forma livet ditt, så skal det ifølge Bibelen vises på det livet som Jesus forma, at det er Jesus som forma det livet. Men korsen lever ein då eit slikt liv som er forma av Jesus, sånn at det er merkbart for dei rundt oss, dei ikkje-kristne, at det er Jesus som står bak din og min identitet? En tankevekker ville feks vør om vi over lengre tid vandra med ikkje- kristne, og aldri skillte oss såpass ut at vi fekk spørsmålet om; «Kaffør er det nåkke annerledes med dej»? «Det er eit eller anna med dej, explain to me». For oss SKAL ver annerledes! Å ver kristen innebere å ver annerledes, å leve motsatt av det verda ellers gjer. Og gjer ikkje oss det, så ekje det lett å skillje en kristen frå en ikkje- kristen. Og klare ein på sikt, ikkje å skille en kristen frå en ikkje- kristen, visst det er heilt umulig å merke forskjellen mellom feks meg og eit eller anna ikkje-kristent menneske, etter å ha kjent oss begge ei stund, då er det stor grunn til bekymringa og ein kan lure på i kor stor grad Jesus er den som forma livet til den kristne, meg i eksempelet. Ej he utrulig løst å leve på den måten som skille mej frå resten av verden. Det står klart og tydelig i Bibelen fleire plassa at vi skal leve som lys i verden, det skal gå ann å merke på oss ken vi høyre til og oss skal til og med merke det på kvarandre, oss kristne imellom, ken som er våre brødre og søsken.

Og ej drit så hardt på draget når det kjøm til det med å ver lys i verden, og leve litt sånn Jesus ønske at ej skal leve..Ej får det faktisk ikkje til. Ej e elendig på det. Det er veldig mykje verre med mej som lys i verden, enn det er med mej og matematikk. Det forklara en heil del.
Og kanskje tenke ein; «Få til?, Relax, det ekje nåkke å få til det. Kristendommen handla ikkje om å få til». Nei, takk og lov handla faktisk ikkje kristendommen om en masse regla og ritualer man må skåre 100% på, for å oppnå eit eller anna amazing nåkke. Synd for muslimane og alle andre strebara omkring, der handlinga nettopp dreia seg mykje om lov og reglar. Nåden er veldig sentral når det kjøm til kristen tru, nåden er gratis, og det er jo genialt. Klare ikkje beskrive storheten i det en gong. Genialt er berre en stort forminska beskrivelse av storheten i nåden. Men likevel føle ej ikkje for å berre slappe av ved det, ved at nåden er gratis og at du og ej i bunn og grunn ikkje treng å gjer en ting for å gi nåkke tilbake.

Leve som lys... Ej trur det hadde blitt atskillig lettare å leve som lys vist ej lot Han som er Lyset få prege mej i større grad enn det Han til no he fått gjort. Det handla om daglige samtala med Jesus, daglige omvendinga, rett og slett invitere Jesus inni livet igjen og igjen! Å lese Bibelen uten å ta med det personlige forholdet ein kan ha med Jesus, det blir som å kunne den teoretiske og etiske delen av Bibelen, mens praksisen uteblir litt, på en måte. Utelukker ein det personlige med kristendommen, det personlige forholdet ein he sjansen til å opprette med Jesus, så ekje det så rart egentlig, at ein ikkje føle sej som lys. Bibel lesinga må ikkje berre bli eit rituale, men også eit personlig forhold til det som står der.Når ein les og bruka tid på både Bibel og samtala med Jesus, skal ein etterkvart bli prega av det som står der. Det skal forandre livet vårt. Kobblinga Bibel og bønn skal få oss til å tenke annaleis, det skal påvirke og prege vår identitet. (Ej studera sosiologi, og er sånn passe opptatt av påverkning, preging og identitet)..(Digresjon). Les du ei bok om Adolf Hitler feks, måten han fekk makt på og læra om korleis han blei til den han blei på, så trur ej muligens du blir litt prega av det du les. Kanksje du så smått bjønt å leve litt etter det du les? Forhåpentligvis les ikkje du den boka, og mulig ej er utrulig dårlig på eksempel, men ej skjønnte jaffall ka ej meinte..Poenget er at erfaringane tilsei jo at desto meir tid ein bruka med Bibelen, Jesus osv jo meir prega bli ein av det påfyllet ein får.

Det er sikkert mykje her ej kunne sagt på en anna måte. Og det er kanskje ting ej he glømt å få fram, som er åpenlyst og viktig. Men ej kjøm ikkje på meir å skrive om det her. Konklusjonen er vel den at Bibel lesing og Jesuskvalitetstid er viktig for å kunne bli meir som den Jesus hadde sett for sej oss til å bli. Og sida ej då tenke en del på det med å leve som lys, kan ej forsøke å bli enda betre på Bibel&Jesus ilag. Håpe på det funka;)

En sang som blei veldig god for mej når ej satt å sang den på møte her en dag, er Hvilken venn vi har i Jesus. Den sangen sei utrulig mykje om viktigheten i det å be. Ka vi faktisk he når vi ber, og ka vi faktisk ikkje he når vi ikkje ber. Livet kan til tider ver tungt, men tyngre er det og blir det når vi utelater bønna. Les den sangen, og tenk på korsen livet ditt hadde vør visst du ikkje hadde muligheta til å be. Ta feks den delen «Er ditt hjerte fullt av uro? Tror du trengsler forestår? Jesus er den beste tilflukt, når til ham i bønn du går». Ka hadde skjedd om du ikkje ba?

Hvilken venn vi har i Jesus

Hvilken venn vi har i Jesus!
Alt han vet og alt formår.
Tyngste byrde han oss letter,
når i bønn til ham vi går.
Akk, men titt vår fred forstyrres,
sorg og møye blir vår lønn.
Blott fordi vi ikke bringer,
alle ting til ham i bønn.

Blir du fristet eller prøvet,
synes livets kamp deg hård.
Aldri skal du miste motet,
når i bønn til Gud du går.
Selv om kjærest venn deg svikter,
aldri svikter deg Guds Sønn.
Han alene deg kan trøste,
tal til ham om alt i bønn.

Er ditt hjerte fullt av uro?
Tror du trengsler forestår?
Jesus er den beste tilflukt,
når til ham i bønn du går.
Kan en sådan venn du finne,
som Guds egen kjære sønn?
Bær i gleden som i sorgen,
alle ting til ham i bønn.

2008-09-11T23:22:00.005+01:00

Forrige innlegg ej prøvde å skrive, forsvant når ej var ferdig, fordi ej trykte på krysset oppe til høgre før ej hadde lagra det..En artig hendelse som var ganske kjedelig. Men sånt skjer med sånne som mej. Då tenkte ej «crap» , og levde livet vidare.
No «heng» ej egentlig på bloggen kunn for å skrive litt. Ej he en følelse av at det kan bli et longt innlegg. Det bør foresten ikkje bli forr longt, for ej må veldig på do, enormt mykje faktisk, og he måtta det sida misjonsforeninga, og litt før det også egentla. Dvs. sida 18.00 i dag he ej måtta på do, no er klåkkå 23.00.. Det finst jo forskjellige dohetsgrader; i kor stor grad ein må på do also. For øyblikket kjenne ej at det her innlegget bør skrivast i en fei. Ej he en slags tvangstanke om at ej må skrive innlegget FØR ej stikk på do. Det var litt ille ista når ej og Ranveig jekk tur ner til jerbanestasjonen, då trudde ej det skulle gå skikkelig gale, men det jekk ikkje så veldig galt. Folk såg nok ka ej ønska mest av alt der og då, på måten ej gjekk på, men ej vann dokampen. Halde sej, det klare man vist man må;)

Misjonsforeninga «etiopiasvenn» er nåkke av det mest fantastiske med heile vekå. Kvar gong ej gjeng derifrå, gjeng ej derifrå med nytt åndelig påfyll, sterkt og solid påfyll! I kveld var det Gunnar Elstad som hadde andakt. Og den mannen er skikkelig kvalitet! Gunnar he etter mi meining ei heilt spesiell evne til å formidle Bibelting. Ej bli så og sei en smule fasinert av Gunnar og den personen han er når det kjøm til Bibelsnakk..Han gir ej mi fulle oppmerksomhet til uten å blenke.

Det finst monge andre fantastiske ting også som er verdt å fokusere på. Feks, å studere og drive med skulearbeid. Det er rett og slett en fryd! Og ja; I`m serious.
Universitetet + alle dei 30.000 menneska som går der, er ingen tortur metode, sånn som ej hadde sett for mej i utgangspuktet.
Det en en meget chill og christelvennlig atmosfære der oppe. Og så langt, hekje ej gjort skade på nåkke/nåkken som helst. Det er eit godt tegn, til mej å ver.
Og skillet mellom seriøsitet og morsomhet, treng ikkje ver sånn kjempe stort. Når ej og Hanna set på lesesal feks, då ekje det alltid at seriøsiteten råda for å sei det sånn. Det ekje så skjeldent akkurat at begge to set å streva med å halde igjen frå å fylle heile lesesalen med hysterande latterutbrudd. Det enda ofte med at Hanna må gå derifrå og «studere» litt bøker i bokhyllene..Det er så lite som skal til før et eller anna bli morsomt. Og ikkje alt er morsomt en gong. Det er tross alt litt begrensa kor morsomt det kan bli i en lesesal. Men pinlig er det jaffall. I eit rom der det forventast topp stillhet, litt sånn naziprega-stillhet (ikkje det at nazistiske ting først og fremst forbindast med lydlaushet egentlig, men ej trur ej he eit poeng), der er det like vanskelig å halde seg frå å flire som det er å sprenge 9 km frivillig, jaffall frå mi side.
Så målet mitt da det året her, må nok bla. ver å ikkje bli kasta ut av en einaste lesesal, spesielt då ikkje favoritt lesesalen. Men det skal nåkke til at ej enda opp uten en einaste lesesal, sånn i bunn og grunn. Blir ej kasta ut av 1 lesesal, så er der plenti av andre å ta av.

He forresten blitt fan (les engelsk) av vitamin bjørner. Ej ejt dei som om det var drugset mitt. Og det he det på sett og vis blitt. Man skal visstnok ikkje ta meir enn 2 per dag, men det ekje så lett å følge den anbefalte dagdosa når ej ikkje he anna godteri tilgjengelig. Og OM ej skulle stryke med, så var det jaffall i forbindelse med vitaminar, og det ser sikkert ikkje så ille ut på legejournalen, eller er det akkurat det det gjer?.... Okei.. no, seriøst, er det like mykje skrivestopp som det var invandringsstopp i 1975! For ille bli det fort visst ikkje ej stikk på do no, med en gong. Varm i fjeset blei ej også...... Ej he ei trent blære da i det minste. Kondisen min er det verre med. Okei.. Ej spreng..emh, gjeng..:)

2008-08-31T01:03:00.001+01:00

Ej set her i senga mi og driv med litt sysselsetting, dvs, sørfa på nettet. Finn stadig nye og morsomme "henge-plassa"...Internet er deilig.
Va på møte i misjonssalen i dag, og en herlig gåtur gjennom Oslos langstrakte Karl Johan til slutt..Der finn mann foresten alt mulig på kort tid. Det er mildt sagt ein planet for sej sjøl, Karl Johan...
Heldig som ej e, set ikkje ej her åleine...Ranveig er berre eit augeblikk unda;) Og stort sett er Ranveig berre eit augeblikk unda.. For, oss gjer som regel det meste ilag. Det er en veldig god følelse å ha eit menneske som Ranveig så sentralt i livet mitt.
Det er feks null stress med tanke på at ej e jo faktisk et ekstremt rotete menneske, både fysisk og psykisk, emh, på en måte:) Ranveig og ej, kan rote masse ilag oss:) Det er godt.

Ej føle mej ganske eitt med Ranveig, på sett og vis. Vist man då ser bortifrå dei gongane oss er ute og går/spring tur. "Gå" fordi at det er det Ranveig gjer.. "Springe" er det ej sånn ca gjer når ej e på tur, med Ranveig. Ikkje fordi ej e så enormt gla i å halde mej i aktivitet. Men "springinga" he etter kvart blitt redninga for å halde følge med Ranveig. Mulig at ej e et uvanlig treigt vesen, men Ranveig, wow, takk for at du får opp kondisen min:)

Men crap..Ej mislykkast akkurat..Innlegget skulle egentlig sette Ranveig i eit litt dårlig lys. Men hittil kjøm ikkje ej på så fryktilig mykje som kan ver verdt for andre å vite om min skjønne fugl. Kvar gong ej høyre " Christel,..ej e gla i dej also", fra senga t Ranveig, så he ho fiksa eit eller anna på bloggen sin, som går utover mej... Dvs: ej må ver ekstra oppmerksom på alt ej gjer og alt ej sei her etter. Vist ikkje, er ej gjenstand for skriveriet til Ranveig. Men Ranveig: watch out. Ej følle med deg:) Gla i deeeeej:)

Herlige Oslo

2008-08-18T21:22:00.000+01:00

No he ej svært lite på hjertet rett og slett.. Men litt kan ej jo alltids klare å få gnudd ut av sinnet mitt:) Apropos sinn...var på exphil forelesning i dag...Og exphil er gøy. Kanskje det er like gøy med exphil andre gongen som med første gongen? For, ej he jo allerede tatt exphil. Men det he vel aldri skada med repetisjon? Det he ej veldig godt av:) Dessuten sparte det både mej og Narve for meir arbeid enn nødvendig.. Narve, du e som sagt et stort pluss å ha i nødens stond..Ka skulle ej gjort uten den skarpe hjerna di og dine herlig hjelpsomme sider?? En aldri så liten hyllest til vår alles kjære Narve..

Ej lika å ver i Oslo igjen. Det er heilt genialt. Man kan ver so rar man berre er, for uansett, så er der alltids nåkken som er hakket rarare enn dej..Jaffall vist man går på Karl Johan og studera folk, eller evt berre "shoppa", så er det haugevis av interesante folk å sjå på, kjempe spennande:) Det ej fundera mest på når ej studera folka; ut i frå klesstil, hårsveis, ansiktsutrykk, gange, handleposa, smak av film og musikk osv, er ka slags yrke dei forskjellige he...Lure på ka slags sammenhenga man hadde funnet til slutt...?

Trudde foresten ej skulle dø etter første dag på universitetet.. Men det skjedde forunderlig nok ikkje..Og sånn det ser ut no, ser det ut som den dødsprosessen blir utsatt til nåkke som er enda skummlare, ka det enn måtte ver...Sosiologien og ej skal nok bli bestevenna i løpet av åra:) Men hersens distrè haud, mitt also, det må ej jobbe en del med. Begrep som kor, når og ka, det ekje det lettaste alltid. Spesielt ikkje på uio... Jess jess... sinnet er granska for dinna gong:)

HEjdiskd heyd hdyyyk 8;)

2008-06-26T16:09:00.002+01:00

Ej er visst ikkje så veldig flink å oppdatere bloggen. Skal prøve å bli litt flinkare til det. Jaffal for Hanna sin del. Og Hanna, når navnet ditt nevnast, må ej skyte inn at ej e mektig imponert over den jevne blogginga di! Du he jammen bltt dreven på det;)

No er eittåringstjenasta mi her på Hamar over. Ej slutta på samme måten som ej bjønt jobben her i august i fjor, nemlig leir på Haraset. Ej er veldig fornøgd med året. Heldigvis kan ej tenke tilbake på året her med mange gode minner. Det ekje en selvfølge. Ej blir her ei stund ut sommeren og jobba på sjukeheimen ej he fått eit meir eller mindre lykkelig forhold til. (Oss ekje gift endå...) Etter kvart går ferden vidare heimover til sunnmøre, og så til slutt back to Oslo. Oh wow, det er veldig merkelig. Ej kan ikkje fatte det. At ej skal tilbake til Oslo? Det er litt surrealistisk. Ej he jo bodd der 2 år tilsammen, men likevel, det føles ikkje sånn akkurat. A big step for me to go. Ikkje det ej går so mykje..Men det må ej kanskje bjønt med no når ej muligens skal på universitetet.. He vør der, og der er STORT. Må nok møte opp 2 tima før den egentlige tida, så e ej 43% sikker på å finne fram til riktig rom til tidsnok klokkeslett.. Ingen garanti for at ej finn fram tidsnok, men med 2 tima til rådighet, skal ej jaffall klare å finne monge andre rom:) Kanskje ej får bruk for dei en dag??

Det einaste nesten, ej sønst er digg å lese på som ikkje he bilder å vise til, er Bibelen. Bibelen er digg å lese! Derfor er ikkje dinna bloggen eit unntak. For mykje tekst uten bilder, er som oftast ikkje så veldig fengande for min del. Derfor kan ej fiffe opp ditta innlegget med litt bilde. Hanna sin blogg er ein 6 ar kandidat sånn sett. Den er ganske ofte like beskrivande med bilde som med ord. Let`s try it here auch:)

To nydelige jenter, Hanna og Maria dukka opp her en dag. Hanna er nabojenta.. Det var godt ho kom opp en tur..Inntil no, he ho trudd det var skummle folk som bodde her..Ej e looongt i frå skummel:)

Dansinga vår jeng rett vestover, opp bakken og ner igjen..Ikkje spesielt bra med andre ord.

Dei av dåkke som kjenne mej, veit at ej ekje mykje av eit søvemenneske. Jaffall ikkje på kveldstid. På dagtid er det som oftast ikkje nåkke problem å søve. Når klokkå blir en del, og ej fortsatt er oppe, og egentlig skulle vør i senga for ganske lenge sida, som normale folk, då finst det få sperre for ka ej egentlig bruka tida mi på.

Ofte blir klokkå 04.00.. Og ej er fortsatt lys våken.

Men det ekje så ofte ej stikk ut på rulleskøyte på dette tidspunktet. Det gjor ej dinna natta. Ej skøyta ned til skaterampene. Det einaste ej møtte på veien dit, var en mann som stod inni ei vaktbod ved stranda og såg litt forundra ut der ej kom. Å hildrande du..Ikkje for å gløyme mannen med hunden som kom gående forbi ca 05.00..Det er kanskje normalt for folk å gå tur med hunden på den tida?? Jaja..ej skal ikkje ha hund med det første jaffal. That`s for sure.

Når man prøva å renne med rulleskøyte på det her, blir det selvfølgelig litt fall. Eller; rettare skrevet; for det MESTE fall..

I`m not tierd at all!! Hehe..Det er jaffall det ej prøve å overbevise mej sjøl om der og då.
Ej he alltid lurt på om det nåkken sinne jeng ann å søvne i en skibakke. Som i skirennar- i- fart, og obs sann søvna midt i farta..Og det trur ej kanskje jeng ann. Vist vedkommende er trøtt nok. Det føltest litt sånn for min del på rulleskøyter. Mens ej tok turen heim igjen, var det kind of søvndyssande å
rulle av gårde. Ser for mej at det kan ver litt i samme gradene for en skirenner i skibakken..Vist han/ho er skikkelig trøtt also.

Og apropos seine nætter..Det er nåkke utrulig fint med nættene, eller tidlig på morgon, alt etter som.. Det her e en soloppgang.. Fekk så vidt til å ta bilde av det skjønne fenomenet frå soveromsvinduet mitt i går. Det kunne blitt finare vist ej jekk ut døra og tok bilde..Men det kom ikkje ej på å gjer.. Fargen er i det minste fin;) Og like ved der, er det ei/fleire tennisbane. Det er deilig å høyre og sjå på utøvarane i aksjon. Digg!

Til slutt her no, vil ej meddele nåkke som virkelig er verdt å meddele. Ej blei med Øystein og some other people på konsert i filadelfia i Oslo, for ikkje så altfor lenge sida. -Leeland- var nåkke ej aldri hadde hørt om, men ej hadde jaffall sagt ja til å bli med. Og det er faktisk det smartaste ej he gjort på kjempe lenge. Leeland er eit kristent band frå Texas. Hovedvokalisten er ca 20 år no, og virkelig velsigna med gaven å synge, spele og preike. Det var eit utrulig fokus på Jesus under heile konserten, ikkje nåkke ære eller sjå-på-meg framtreden fra bandet sin side. Innimellom sangane, tok Mooring Leeland (hovedvokalisten) opp Bibelen og preika litt ut frå den. Og når til og med ej blir rørt til tårer, då er det nåkke meget spesielt som står der framme og åpna munnen. Nåkke som høgst sannsynlig virkelig elska Gud og ønske å ære Gud med musikken. Det ekje mange av mine forbilder som er yngre enn mej. Men Mooring Leeland, er på mange måta mitt forbilde!! Ej kjøpte heldigvis 2 cd`ar av Leeland, men likevel he ej hengt litt på youtube og hørt litt meir på Leeland der. Der er mange råe teksta..You should do the same;)

Her er en smakebit av ka Leeland he å by på..Takk til Synnøve GREAT Os for nydelig hjelp med den tekniske delen:)
Væl verdt å lytte til. Do not leave this page before du he haurt på BEGGE Leeland framtredane!!!!

Berre sjå; midt i all den folkemassen, ser ikkje det ut til at Leeland brødrene bryr sej om anna enn å synge for Gud, ære han og fokusera nettopp på det gjennom sangane! Halleluja at det finst sånt nåkke!!

" Hey"

" Yes you have"

Christel+ helsearbeid= Never gonna happen!!!

2008-05-18T22:17:00.002+01:00

Ej he funnet ut at ej er ekstremt..eit eller anna.. Vimsete. Det he ej igrunn vist sia ej lærte å tenke.. Men det finst jo forskjellige grader av vimsetehet, vil ej sei. Nåkken er meir utgraderande på det området enn andre. Ej lid av eit ekstremt tilfelle. Det er jo god grunn til å utelukke studier og jobba innenfor feks helsesektor. Ting hadde rett og slett blitt skummelt med mej i den bransjen. Til tider tenker ej på, og ser for mej mej sjøl springe att og fram på sjukehuset, selvfølgelig med en stor papirbonke i handa, på nippet til å miste alle i den store farta ej he fordi ej dårlig tid, ettersom ej glømte å ta med bedøvelse til den pasienten ej er i gang med å «fikse». Og sia ej e såpass vimsete, hadde ej nok heilt sikkert etterkvart glømt grunnen til at ej spring sånn hit og dit. Ej ser mej sjølv stå og snakke med en eller anna, kjent eller ukjent i gangen, mens pasienten stakkerslig må vente i en halv time til, rett og slett fordi ej he glømt at ej he en pasient so venta. Tippa faktisk at det her er litt som det kunne blitt på ordentlig.
Det er nok ikkje veldig langt frå sannheita. Når ej endelig er tilbake til pasienten, så dukka ej opp med nåkke heilt anna og ganske uvesentlig enn det ej sprang for å hente. Sånne tanka tenke ej, og ej er gla på alles vegne at ej ikkje skal sette mine føtter inne på eit sjukehus fordi ej jobba der som sjukepleier eller den slags.
Man kan jo bjønt å bli litt skeptisk sia ej faktisk jobba som vikar på sjukeheim. Men det einaste som he blitt litt dumt hittil, og det he skjedd berre 1 gong, er at ej glømte å gi kveldsmat til en av beboarane. Å glømme 1 av 8 ekje verst det;) Kom på det ei stund etter på.
Sånn i mitt private liv, kan ej gå på kjøkkenet, og så glømme ka ej egentlig skulle der. Når ej først er der, så finn ej nåkke å gjer, eit eller anna, i tillfelle det var det ej skulle. Då er det litt greit å gjer forskjellige ting, så er sjansen for at ej treff det ej i utgangspunktet kom dit for, større.

Om du ikkje forstod akkurat ka ej meinte, med det ej skreiv, så skal ikkje ej kalle dej dum av den grunn;) Men kanskje du forstår litt meir enn mej av den vakkre nasjonalsangen vår? 17. mai er for såvidt ok. Ej kan ærlig innrømme at ej ekje overentusiastisk og ekje den som tar mest av i feiringa av landet vårt. Oss hadde sammling i misjonssenteret, 17.30, med masse GOD mat, og god stemmning, var veldig kjekt. Så stakk vi ein gjeng og chilla med en film. Herlig dag.
Men samma om ej er 22 og samma kor «voksen» ej er; der er fortsatt enkelte ting, ord og settningsformuleringa i nasjonalsangen vår ej ikkje heilt he forstått enda. Jess, ej forstår sammenhengen, og heilheita, akkurat som når ej ser på film med engelsk tale, uten tekst; ej skjønna sammenhengen, men det er liksom ikkje alt i sangen vår ej kan sei ej he skjønnt 100 %.
Feks: « Furet, værbitt over vannet» «og den saganatt som senker drømmer på vår jord» har den Herre stille lempet, så vi vant vår rett» « Og som fedres kamp har hevet, det av nød til seir. Også vi når det blir krevet, for dets fred slår leir.
Kanskje ej skjønna meir vist ej tek mej tid til å tenke over ka ej syng, lite trulig at ej gidd å "svømme så langt inn i dybda", tenke over det og sjå det i sammhengen, (he egentlig prøvd litt på det). Enten er nasjonalsangen litt for djup for mej, og Bjørnstjerne he kanskje brukt litt spesielle settningsoppbyggninga, brukt litt orginal stil i måten å skrive på, eller så forstår ej ingenting. Ej er foresten gla i flagget vårt. Ingen skal få bytte det ut med ein halvmåne! Det er å gå langt over grensa!

Blogg i blått, er flott;)!

2008-05-15T23:38:00.002+01:00

Flottare utseende på en blogg hekje ej sett på lenge. Det var på tide å endre litt på layouten, og takk til Ragnhild som forklarte (via msn) kordan det skulle gjerast;)

Derfor feira ej med min egen miks av en drink; ta hva du har og vola; drikk;) I mitt tilfelle; vatn, saft, sitronbrus uten sukkar som er utgått på datoen, og isbitar. Det ekje nydla godt, men ka gjer vel det; det nye "livet" på bloggen skal så hardt feirast. Men et stort minus med dinna endringa; alle linkane forsvant. Det kan ej fikse litt etter kvart.

Det ekje spesielt mykje å skrive om akkurat no. Men ut av ingenting kan ej få til nåkke. He nesten nesten nesten planane i boks når det kjøm til studie neste år. Sjøl om listå over studieønsker eksistera, he ej så og sei klart å elliminere bort en del, så det står to igjen på første plass. Selvfølgelig variera det her litt, men stort sett står det mellom lærer og sosionom. He søkt på sosialantropologi, som ej kan bruke i læraryrket. Det går litt den veien akkurat i dag. I mårgå er det kanskje sosionomstudiene som skåra høgst. Yes yes, sjølv om ej er ekstremt vinglete, så he jaffall Gud det her og resten i orden. Det er godt å kvile i dei tankane!

Ej e foresten norsk, 100% norsk; JA, mamma og pappa er veldig norske. Det må ej faktisk forsvare både titt og ofte. Folk trur ikkje ej egentlig er norsk. Seinast i dag, måtte ej forsvare min identitet. På kafe Uno; en kafe bestyrt av ungdomsmenighetene i Hamar, satt ej, Maria og Are. Ej og Are har vært inne på det før; JA, ej e norsk. Men plutselig, midt opp i alt snakket, om afrikanara og sånt., ville han ej skulle vise legimitasjonen, som eit bevis på at ej jo faktisk er norsk, and that`s it. Til og med etternavnet mitt er godt norsk. Men det var ikkje overbevisande nok. Det einaste som holdt snavvla på Are, var at han fekk ringe til mamma og spørre.. Der fekk han bekrefta det, ej e norsk norsk, og atter norsk;) Bortsett fra at min tipp tipp tipp oldefar visstnok var spanjol da, så er ej norsk;)
Ej er jo som nordmenn flest;)

Då tenke ej å gjer slutt på dinna kvelden. He blitt litt gla i reggae i det siste.. Det klinge bra i øyrne mine. Ziggy Marley, vistnok sønn av Bob Marley, he en del av den musikken som gjer at ej lika reggae. Ålreit..Snakkast;)
P.S: drinken var litt ufordragelig. Ej skal sørge for å ikkje feire med den type drink kvar gong ej ordna layouten på bloggen. Då er vatn much better!

2008-05-05T22:13:00.000+01:00

Det begynner å bli ganske merkbart at ej faktisk er åleineboar. Ein legg sej til sine vaner og ting, som er unikt for akkurat den enkelte åleinebuaren.
Ej he absolutt ingen og ingenting å ta hensyn til. Det er positivt, på både godt og vondt. Det er egentlig en ganske avslappande livsstil. Ej he kunn mej sjøl å passe på, som for øvrig i lengda blir meir enn nok. En overdose av christel, det kan slå heilt feil ut og få farlige konsekvensar. Av og til, når ej he vør lenge nok med berre mej sjøl, får ej mange rare tanka og idear i haudet. Men det er ingen grunn til bekymringa:)

Sjøl om livet som enslig bebuar er veldig ålreit, skal det bli titusen gonga meir ålreit med Ragnhild og Ranveig rundt mej, i samme leilighet next year:)

Ranveig og ej

Ragnhild, ej og Marian

Det blir litt av eit himmla liv:) Ser fram til å få tilbringe eit bebuarskap med dåkke to chicksa:) Trur ej he godt av å komme mej inn i en "normal" persons livvstil igjen.

Liste...Ej he etter kvart blitt veldig gla i liste da. Liste over det meste. Liste over ting ej må gjer den dagen, liste over personer og ting å be for, liste over ting ej må ha på buda (butikken) og lister generelt egentlig. No skal ej lage ei liste, sida ej digg to lage lists:) Men lista ej skal lage, er lista over ting ej ikkje er spesielt gla i, absolutt ikkje er gla i, kan ikkje fordra, eller mislika sterkt.

Rekkefølga er hulteretterbulteær.... It is...

- Som ej skreiv i forrige innlegg og fekk fram ganske klart trur ej, så er edderkoppa så og sei nåkke av det aller verste ej veit. Kankje fordra dei en einaste plass.

- Pusse tenner er nåkke av dei tinga ej ser på som skikkelig boooring. Det er så ufattelig kjedelig. Og samma ka ej gjer, av ulike nye variantar som man kan pusse tenner på, så hjelp det skjeldent mej. Og dessuten tek då så hærlig lang tid. Kanksje det til sammen tek 15 min før ej endelig er ferdig med alt ej skal gjer i munnen min, før ej legg mej. Det innebere en grundig tannpuss, og tanntråd og til slutt litt munnskjyll.. Kveldane er shit kjedelige på det punktet.

- Ej er særdeles lei av å gå! Samma kor ej går, ej e berre veeeldig lei av å gå. Spesielt lei av å gå frå her ej bor til Ica. Can`t fordra it.

- Akkurat no bor ej i eit hatsomt tilfelle av rot, eit evigvarande rot som aldri ser ut til å ta slutt. Og ej gjer ikkje nåkke med det heller. Det einaste ej gjer i forbindelse med rotet, er å offre det eit par tanka om korr mykje ej hates it.

- Den tida frå ej er ferdig i dusjen, til nåkkre timar etter på. Det er pinefult å forlate dusjen som er det herligste på jord. Som regel må ej forlate dusjen enten fordi ej he stått for lenge i altfor varm dusj, eller fordi der rett og slett ikkje er meir varmevatten. (Dei to tinga der heng ganske nøye sammen). Etter dusjinga, er det kaldt, og dessuten eit tiltak å tørke seg og kle på seg. Håret er vått, nåkke ej ikkje er spesielt begeistra for, og det ser ikkje ut før dagen etter. Då er det som regel til stor hjelp å ta på sej ei hue.

- Guitar kan til tider ver nåkke av det mest irriterandes som he blitt oppfunnet. Stakkars guitar..Kanskje ikkje guitaren i seg sjøl, men definitivt strengane og mine umusikalske ferdigheter. Når ej skal skifte på strenga, og stemme den i tillegg, utifrå mine øyrer, då tek det sjuukt long tid. Veit ikkje akkurat kor mange tima sammenlagt ej he brukte på det før den endelig blei god. Jaffall deler av natta til i går, dagen i går, natt til dag, dagen i dag og kvelden i dag. Og i kveld blei den endelig ordentlig stemt, med ålreit god lyd på den. Men gleda var kortvarig. A- strengen rauk, og ej klare så vidt å sjå på guitaren. Den gjer mej sint. Hersens guitar.

Då trur ikkje ej lista skal bli lenger enn den er. Det held med det som står;)

Adios inntil vidare;)

Skrekkens insekt

2008-05-01T19:19:00.000+01:00

Oh crap korr ej HATA edderkoppa!! Det finst ikkje eit mildare ord for å beskrive mine følelsar for edderkoppa. Ej rett og slett HATA dei som berre det! Dei er vanvittig stygge, skummle, og ekkle. Enkelt og greit det verste ej veit. Å fytti katta. Jo meir ej tenke på dei, desto meir grøssande blir det. Det er utrulig mykje ej kunne gjort for å sleppe å nåkken gong sjå, eller ver i nærheten av en edderkopp igjen. Dei er ekkle! Ikkje alle er like ekkle vel og merke, det skal ver sagt. Ej holdt på å gå på en edderkopp her en dag. Den hang i spindelvevet og dingla frå taket. Det var veldig nære på at ej jekk rett på den, men slapp heldigvis onda. Den edderkoppen var faktisk ikkje so aller verst creapy. Ej frika ikkje ut sjøl om det var veldig nære på at ej hadde fått eit nærmare møte med den enn ej ønska. Det var en relativt ok edderkopp, en ej fortsatt kan tenke på i dag uten å få trauma.

Men en anna edderkopp, vakje så ok å møte. For den var så stygg og horribel at ej klare ikkje å la ver å tenke på den. Når ej drikk, så tenke ej på den. Då tenke ej at edderkoppen ligg neri glaset, og enda opp i min mage. Og den edderkoppen er det første ej tenke på når ej våkna om morgon, og ej klare ikkje å ligge i senga lengar, sjøl på en fridag, fordi ej innbille mej at der er plenti av edderkoppa i senga mi. Å fysja mej.. Det var på besøk hos ei venninde, vår alles kjære Linn, at ej fekk ditta håplause møte med dinna stygge edderkoppen. Mannen til Linn, hadde vært neri kjellarn en tur. Og han kom opp igjen med eit monster av en edderkopp, heldigvis inni eit glass. Men det gjor ikkje edderkoppen mindre ekkel. Fytti katta for ein uggen følelse den edderkoppen gav mej. Og opp i det heile, fekk ej høyre ei historie frå ei som var der. Ho skulle en tur ut til kaninene sine og mate dei. Når ho åpna døra på buret, var heile tommelen henna dekt av en edderkopp som hadde klistra beina sine fast rundt tommelen. Og det einaste ho såg når ho kikka ned på tommelen, var en svart, stygg edderkopp, ingenting av tommelen. I tillegg til å sjå den stygge edderkoppen, kjente ho at det stakk å ha den der. Ho prøvde å riste den av, men det jekk ikkje med det første. Å fysj so ekkelt. Dei er så enkle å hate. Dei er så motbydelige! Skorpiona, slanga, krokkodile, hai, whatever, berre ikkje edderkoppa!
Dette var dagens lille utblosning.

Så, over til dagens innrømmelsar; Ej he endelig skjønt følgende uttrykk: " unntaket som bekrefter regelen". Sjøl om ting av og til tek litt tid for mej, så heng ej etter kvart på, enten 1 eller 2 eller fleire år seinare. Og det var først i fjor ej skjønnte det som står i Johannes 1,- om Logos og Ordet. Var digg å endelig ha fått grepet på det også;)

Til slutt her, kan ej få anbefale, ikkje på det aller sterkaste, men sånn midt på treet sterkt, en middagsrett som faktisk gjer go nytte for sej. Ikkje berre for barn på opptill 12 mnd, men også andre aldersgrupper. Spis man to stk av den her, så held det ei stond det also;)

Kva har hendt i det siste...

2008-04-24T23:40:00.004+01:00

Ta det rolig; sjølv om overskrifta er nynorsk, skal ikkje resten av innlegget baseres på nynorsk. Men når det er sagt, så he ej ei god miks av dialekter no. Man høre ej e sunnmøring, men ikkje at ej e fra ei øy og burde egentlig snakke som om ej he levd der ute i over 100 år. Ord som nøyte, nauta, låkt, boss, tvøge osv må ej desverre legge frå mej inntil vidare, i tillegg til en del omformuleringa av ord i settningar. Då klare ej å gjer mej forstått og integrert på dinna plassen her.

Det hekje skjedd så himmla mykje nytt i det siste. Lite å komme med sånn sett. Internt er det jo litt, men for uttanforståande, så ekje alt så veldig interesant:) Apropos internt, (trur egentlig ikkje det passa sej med eit apropos der, men likavel). Ej hadde en litt sånn morsom/på kanten av pinlig opplevelse her en dag.

Ej var ute en tur på "shopping" med et par andre. Så stod vi ute i det herlige solveret og snakka laust og ledig. Og ej fekk auge på ei dame som satt på benken rett ved siden av. Ej skjønnte at ho gløtta litt bort på mej og ho smilte når ej etter kvart bjønt å glane meir og meir på ho. Ej klarte ikkje anna enn å gå bort til ho å sei hei og he ej møtt dej før? Det hadde ej tydligvis gjort da. For ho hadde en del å snakke om. Ho tok ikkje spørsmålet mitt på alvor: he ej møtt dej før/kor he ej møtt dej før? For ho satte i gang å snakke. Det var åpenlyst at oss he truffet kvarandre tidligare, en eller anna plass. Og det virka på ho som om ho ikkje skjønnte at ej ikkje skjønnte bæææra av korr i alle dager ej hadde treft den dama. Mens ho satt der og snakka, for snakke, det gjor ho virkelig, stod ej berre å tenkte på; Dame, ken er du? kor he ej møtt dej? Skjønna du snart at ej overhode ikkje ana ken du er? Det blir isofall pinlig vist du skulle oppdage det snart. Samtalen blei etter kvart litt laber, nåkke en samtale blir når 1 snakka og den andre (mej) står der berre å er mest opptatt med tankane om; who are you. Når ej tenke mej om, stod ej for det meste stille og svarte berre på det ej absolutt måtte svare på, og prøvde å svare så "trygt" ej fikk til. Ej ville ikkje risikere at ej stillte spørsmål som ej egentlig skulle visst svaret på, og dermed hadde ej røpt mej. Derfor vart ikkje samtalen så veldig aktiv mildt sagt. Det var ille å stå der. Ej kom mej vekk derifrå, tidsnok til å unngå at det for min del ble meir pinlig enn det allerede var..Skjønna fortsatt ikkje ken ho er. Ej tenker og tenker, men det hjelp ikkje. Ka skal en gjer i sånne situasjonar???

"Shopping" er for øvrig eit nåkke mislykka prosjekt i min verden. Det ekje akkurat ekstremt givande. På det området der, trur ej ej e så gutt som en kan få det. Når ej først fann genseren ej likte, etter å ha brukt enormt med tid på det, kjøpte ej like gjerne tre av den genseren, i forskjellige farga da selvfølgelig:) Det hørtest litt guttete ut.

Her e nåkkre bilde som ei avsluttning på innlegget;)

På middagsbesøk hos en kollega av mej. Ho er opprinnlig frå Thailand, og serverte mat laga på thailandsk vis. Og sjå; ej ekje skeptisk;)

Me and my gorgeous Maria. Og når ej sei gorgeous, så meina ej virkelig det ej skriv. Det er heilt skjønnt å ver i nærheten av den jenta som he fått så stor betydning for mej på så kort tid. Det er rart, men berre på dissa månane som he gått, føles det som om oss he kjent kvarandre heile livet. Oss kom fram til det. Du er så god Maria:) Mine følelsar for dej er varme:)

Og varme følelsar, det er ein fellesbetegnelse på alle dissa personane ned om her:)

Ej kunne spist dei opp alle sammen, dei hadde smakt utrulig godt;)

Ei ør lita oppdatering;)

2008-03-27T21:50:00.002Z

Ej må jammen mej sei at tida her på Hamar jeng utrula fort!! Og det e både vedmodigt og smatidig spennande med tanke på neste år og heile den pakka der, som ej ikkje heilt he i boks, men satsa på at Gud he det klart for mej. Etter at ej slutta på allmenlærarstudiet, og er no 100% sikker på at det var riktig av meg, he ej meir tid til andre ting som feks jobbing på sjukeheim. Og sjukeheimen he blitt mitt andre liv her på Hamar. Trivest veldig godt i jobben. Før jula, var det kvalitetstid, rutinemessig vil ej sei, besøk hos tannlegen, som for øvrig er den BESTE tannlegen ever!! I love him. Den mannen er skikkelig all right!! Mens no er den nye hengeplassen på sjukeheimen. Det er en herlig plass å ver.

Etter kvart, kjenner man kvarandre så godt, at humoren og ærligheta straume på som nilen elva...
Ej var på vei til vaktrommet tidlig en morgen, i dag faktisk, og ei stond før ej hadde komt til syne, høyre ej ei eller anna stemme som sei; Vi hører det er deg Christel. Og ej tenkte: Hmh, men no va ej no heilt stille, uten å verken flire eller sei eit kløyva ord. What??, tenkte ej. På Vestborg va det sånn at man spurte ikkje om nåkken hadde sett christel, men det var heller om nåkken hadde haurt christel. Kristin var skaparen av det uttrykket.. Då var det nok en grunn til det, då var ej jaffall ikkje stille..Men ej jekk i gangen, før nåkken hadde rukket å sett åsynet av mej, og dei hadde funnet ut på avstand at det var mej...Vi hører det på måten du går på at det er deg, flira dei godt dissa kvinnfolka. Ej dræg vistnok føttne mine når ej jeng, i staden for å løfte dei opp..Det heng sikkert litt i hop med den ellers så slaskete stilen min...;) Alltid he ej fått høyre det frå min elskverdige pappa at ej må løfte føttne mine når ej jeng, men ej he berre tenkt at han e kresen på måtane folk jeng på.. Men kanskje det rett og slette nåkke i det? Tenke ikkje over det sjøl, men her etter skal ej prøve å gå på en ordentlig måte;) Til alle andre og min pappas store glede;)

Ellers he ej lært mej nåkken sjøloppfunnet triks for å "lykkes" betre i arbeidet på sjukeheimen..Der ej jobba, er der av og til daga der ein berre må bite tennene sammen for ikkje å la sinne gå utover pasientane, eller beboarane som det heite...Tolmodighet er eit stikkord i kvardagen. Og når ein ikkje alltid he det på lageret, så skulle ein øsnke at visse situasjona ikkje hadde oppstått i utgangspunktet..Og det er der ej trur og meina at ej he knekt koden, store delar av den jaffall...Min til tider oppfinnsomme hjerne fann ut at dei dagane ej jeng med to fletter på jobb, i staden for ei enkel flette, dei dagane er det lettare å få beboarane med på det du vil..Kanskje det er fordi dei kombinera skikkelsen min med dei to flettene med ei lita jente? Og når ej smila så fint ej berre får til, så he ej virkelig trua på at det funka also.. Gamle folk elska jo småe jenter, og ej trur dinna metoden er god!!!;) Så langt kan det faktisk sjå sånn ut..

No skal ej rett sta å spise og legge mej.Var på møte på Filadelfia i dag, veldig bra møte. Og til dåkke som til no he trudd at ej aldri blir flau, og aldri kan rødme, i dag skjedde det to gonga, like etter kvarandre..Den første gongen, var når møtet var ferdig, og pastoren kom bort og takka for kvelden. Ej tok eit godt tak i handa da..;)Og så slår venninda mi til med nåkke sånt som at: Hvet du hva? Christel bare elsker pinsevenner..Hun har et skikkelig hjerte for pinsevenner...Hehe,,,ej prøvde så tydelig ej kunne få det til, sjøl om ej var flau, å få fram at det ikkje var ironisk meint:) Og like etter på, ser ej det nydelige og blide fjeset til min godt omtalte tannlege stå der i mengda..Og uten at ej egentlig visste ordet av det, eller klarte heilt å kontrollere mej sjøl, ropte ej ut: Heeeeei Geir:.!! Han kom bort og slo av en liten prat. Det var fint å få møte han igjen..Sånne ting som det her, det kan ej lett bli flau over..Ting som sikkert ingen andre blir flau over, det blir ej flau over..Og rødme gjor ej også, begge gongane..Det kunne jaffall Maria mi kjære venninde bekrefte;) Men no stikk ej og får i mej nåkke næring..Ditta he vør en go og varm dag, i en ellers så kald vinter/vår dag;)

For bil, Erlend, Ragnhild og Hanna interesserte lesarar:)

2008-03-12T00:43:00.004Z

Finst du menneske, som endå les/skumma over bloggen min, så he ej tatt meg tida til eit innlegg kunn for dej;) Og dinna gangen; med bilder.

Heilt ærlig; så trudde ej aldri ej nåkken sinne kom til å skrive om bila på bloggen min. Men ej imponera jammen mej stadig vekk..

Nåkke særlig god peiling på bila he ej rett og slett ikkje , akkurat sånn som med Ragnhild som lurte på: "hvor i bilen sitt kanylen".Vakje det nåkke sånt Ragnhild? Og uten å ha tenkt nåkke særlig over det, he ej alltid kobbla dei to heilt forskjellige tinga sammen; bilen og kanylen. Sida Ragnhild en gang snakka om bilen og kanylen som en del av samme sak, tenkte også ej at skillet mellom dei to ikkje er så store. Det er faktisk sånn at ej sluke stort sett det meste av det som Ragnhild sei; Ragnhild Myrene; det betyr at du er ei vis jente og ej stola på dej søster!:) Så ej, foran bilkjente folk, tenkte å brife litt med mine "enorme" bilkunnskapa. Først litt brifings med riktig plassering av bilmerke på riktig bil, og så putta ej selvfølgelig inn det der ordet "kanyl, midt oppi all bilsnakkbrifinga. Det ødela det intrykket, totalt. No veit til og med ej ka en kanyl er:)

Litt meir innsikt i ka bil er og ka en bil IKKJE er, det he ej fått litt meir av desse to siste dagane no.

Takka være Erlend;

som er bilmekaniker, og som trengte nåkken til å sikkre arbeidsplassen/området sida dei ikkje he lov å vær åleine på verkstedet mens dei driv på å mekka på bilar, så he bilenesverden blitt en meir forståelsesfull verden. Not like "34394*3627+393=" lenger no. Bil er hakket meir forståelig enn mattematikk:)

Rett og slett.... Det er faktisk litt interesant, believe it or not, når man først kjem inni det. Og får ei forklaring på kordan alt oppi og under bilen fungera. Då lytta ej. Ej kunne ikkje klart å gjenfortelle halvparten av det no i ettertid, men det var eit øyeblikk ej skjønnte litt av det jaffall.

Og til og med ej fekk til nåkke etter kvart; nemlig en komplett reingjerelse av diverse skrua og andre dingsa som må til for at en Opel skal fungere som den skal;)

This is my work!! Det blei så godt som bra til slutt:)

Det her er en meget stor og viktig del av motoren. Sikkert THE motor, etwas. Og christel som ej er, kan du skimte flekkar av caffe latte på buksekneet mitt. Verkstedet var utstyrt med en fin kundemottakelses inngang og til og med veldig fine sofa. Mannen som er administrerande leder på det her verkstedet kom plutselig inn, sammen med en anna fyr, og forklarte kor fint og flott dei hadde fått det der inne, spesielt då med dissa nye sofane. Mens ej hørte dei snakke, og dei nærma seg den nye, fine sofaen, satt ej å slurpa i meg caffe latten..Eller, rettare sagt; delar av den. Resten av den hadde selvfølgelig havna på buksa mi, og sist men ikkje minst, men verst: den nye, fine sofaen.. Heldigvis fekk ej tørka bort skyldigheten min før han rakk å få med seg ka den nye fine sofane hadde blitt utsatt for. Det var skummelt. Ej sa ikkje en gang hei til han. Og når ej ikkej sei eit ord, då er det ofte en grunn til det:) Tennene mine er by the way, in case if you didn`t såg it sjøl, ganske skeive oppe..Men ikkje tenk på det..

Når ej først er i gang, vil ej berre slenge på nåkken fantastiske bilder av ei superduper flott jente... Hanna blei med en liten tur til Hamar, frå Laurdag til Søndag. Det var veldig koslig:) Hanna er ei fantastisk jente som er mykje av min drivkraft i kvardagen. Om oss ikkje ser kvarandre så ofte, sida ej bor i Hamar og ho bor i Oslo, så he vi heldigvis telefon, ringe gratis med chess og benytta oss i det fulle av det!! Som Hanna fekk det fram så godt en gang; vi kan sitte i telefon i over 2 tima. Enten fordi en av oss ringe å sei; skru på radioen, der e nåkke gøy, så sit vi å høyre på radio i lag på telefon, eller så sitt vi i lange minutter uten å nødvendigvis sei nåkke.. Det er unikt vil ej sei. Du sei ej e din bedre halvdel Hanna; då er du min bedre 65`ande del;) You are such a lovely girl!!

Yes, we LOVE you!!!;)

Det som er så herlig, men samtidig skummelt med Hanna og forholdet vårt, er at så kjent og close som vi he blitt, kan Hanna skjønne alt uten at ej treng om å åpne munnen en gong. Det som er herlig med det, er jo at vi unngår alle dei mange misforståelsane og manglane på å finne på ting ilag. Som regel går det for det samme. Bortsett frå shopping; der strekke ikkje ej til, somebody else er nok meir utfyllande der trur ej;) Det som er skummelt med det, er at i så og sei alle situasjonar, almost, veit Hanna korsen ej he det og ka ej tenke, måten ej tenke på, og ka ej egentlig meinte når ej sa akkurat det ej sa;) Med andre ord; vi kjenne kvarandre nokså utinn;) Ditta hørtest utrulig nok ut som en eller anna sånn loveproclamation. Ein kan kalle det det også, men berre på den naturlige vennskapelige måten, om nåkken var i tvil;)

Eit laust innlegg

2008-02-06T00:16:00.000Z

Ka skjer med at tida går berre LITT for fort? Ej heng ikkje med en plass. Eller rettare sagt; der e en viss ubalanse mellom mitt vesen og det «respektable» døgnet. Ej passa liksom ikkje inn i den normale døgnrytmen. Kanskje ej rett og slett e seriøst skikkelig treig i alt, og derfor «sløsa» vekk masse tid på mi treighet? Treig e ej for så vidt på ganske monge måta. Men uansett, vist det faktisk he nåkke å sei; at ej e gaaaanske treig i det meste, og på den måten ikkje rekk alt ej skulle gjort innen det vanlige tidsskjemaet, så betyr det at ej må fungere litt raskare. Gjer ting meir effektivt, planlagt og strukturert. Og her stryk ej jammen på alt som nevnast kan av raskhet,effektivitet, planlegging, og struktur. Det var dumt. Dessuten; vist ej mot all formodning skulle arbeide litt raskare med eit eller anna, hadde det berre blitt dobbelt opp med arbeid; ting blir ikkje alltid like bra når ein hasta det ferdig, så ein må bruke like mykje tid på å forbedre det dårlige arbeidet. Waste of time.

Dagen i forgårs, forsvant når ej fann ut at klåkkå va 06.15 og ej fortsatt satt i sofaen med godboka i handa og tilbringte ei veldig nydelig stund sammen med en god kompis av mej, som faktisk er kjendis, dessverre ikkje over heile jordflata, men vi jobba med saken. Jesus/Messias/Kristus/Lammet; han he egentlig blitt kalt det meste, på godt og vondt, er verkelig verdt å strekkje seg for, til uttenkelige plassa for å gjer han endå meir kjendis. Folk blir faktisk forandra når dei får seg nye venna. Ein blir fakta ubevisst eller/og bevisst påvirka av dei nye vennane ein får. Så lat derfor oss som he tatt imot Jesus, dele han videre med dei rundt oss, både nær og fjern. Tenk om alle fekk del i vennskapet med Jesus; det hadde gjort nåkke med verda! No drømme ej mej vekk.
Men så, midt i det heile, kom ej på at ej jo hadde stillt klåkkå på 10.00. Planen va å søve, for så å våkne kl. 10.00 dagen etter, for ej skulle på filamøte kl 11.00. I staden for å legge sej og eventuelt søve i 4 tima, fann ej ut at det var like så lurt å ta sej en dusj. Om ikkje like lurt, så jaffall minst like wonderfullt! Og apropos det å ver treig i alt, ikkje følte ej sjøl at ej va spesielt treig i dusjen, men plustselig var varmevattnet ikkje lenger so veldig varmt. Når sannheita skal seiast, og det skal den, så var det godt og VARMT ei stund, men gledå var kortvarig.
Det var ikkje så nice å dusje lengar.
Ej rakk faktisk bjøndelsen av «Stå opp»- greierne for ungane på Tv`n kl. 07.00. Men «O Joy»; ej er gla det ikkje e ej som er 4 år og set framfor Tv`n så tidlig og forventa at det faktisk skal ver nåkke kjekt å sjå på. «Drømmehagen» slo ikkje akkurat ann kan man sei.

Tsjad.. Ej hadde eit innlegg her for ei stond sida om landet Tsjad. Grunnen var den minimale kunnskapen ej hadde om landet. Ej blei litt klokare og kunnskapsrik (kortvarig kunnskap vel og merke) etter å ha skrevet eit lite fakta- innlegg om det. Men no kan ej lese på tekst-Tv, for første gong, om landet Tsjad. Og når det først kjøm opp nåkke om det her landet, er det vel ikkje det mest positive å lese at « Ein talsmann for opprørarane i Tsjad avviser at dei har gått med på ei våpenkvile».

Forskjellig stuff

2008-01-30T17:46:00.000Z

Vår alles kjære Heath Ledger er; som sikkert alle både innanlands og utanlands kjenne til, ekstremt død. Det er egentlig sikkelig wierd. Ej og nåkken folk, satt samme kvelden og såg "A knights tale", med Heath i hovedrolla. Ej sendte likeså greit ei melding til Hanna og sa at no satt ej å glante på Heath. Ho e nemlig ganske fasinert av han. Og det kan ej godt forstå. (Ej huska foresten når ej kalte dej Heath Ledger på mobilen min) Så fekk ej telefon frå ho tilbake om at han var død.. Ken skulle tru det? Man blir litt prega av det, sjøl om det ikkje gjeld en nær slektning eller venn; Heath skulle levd ei stond til!

Andre ting som er litt pregande for tida, er det at ej overhodet, på ingen som helst måte, ikkje en liten prosent del, null, niks, nada veit nåkken ting om ka ej skal finne på å studere neste år. FRUSTRERANDE, very much! Kordan i alle dage skal ej finne ut av ka ej skal gjer med livet mitt? Spør Gud? Tja, jo, ej he jo liksom prøvd på det ei god stond. Men oss hekje hatt det nærmaste forholdet i det siste. Og ej ekje akkurat so påan med bønn og sånn. Ej er ikkje et bønnemenneske. Skulle ønske ej fekk skrifta på veggen, eller skrifta en anna plass. Då hadde ej valgt yrke og livsrettning uten å tvile. Ej lure på om det e nåkken yrke ej ikkje veit om endå, som kanskje hadde vør det rette? Det skal kanskje litt til, sida ej leita igjennom diverse yrker fra A- Å i går, men fann ingen som utmerka seg spesielt. What to do? Ej kan ikkje vente so veldig lenge, man skal liksom søke innen april en gong, og det går faktisk veldig fort frå januar/februar til april. Spesielt når man he ting man MÅ bestemme seg for innen den tid. En smule håplaust, JA. Men sjøl om ting e nokså frustrerande og lite oppbyggelig på mange måta, kan ej likevel halde fast i at uansett veit ej at Gud he det her klart for mej. Samma om ej ikkje føle det sånn i det heile tatt no, og ej ikkje he spesielt god kontakt med han, sida ej er en idiot på det med å be, føle ej litt trygghet når ej les Bibelen kvar kveld.

Midt i det verste, då alt var rett og slett surt, tenkte ej at ej, på tross av mine tanka om å berre slå opp i Bibelen, i ei heilt tilfeldig side, for så å lese eit bibelvers, heilt ut av sammenheng, skulle ej gjer det no, berre for "morroskyld". Og i tillegg prøve ej å finne ei side i GT, for der kom ej sannsynligvis jaffall ikkje til å treffe nåkke som "talte" til meg. Det ekje oppbyggelighet ej tenke på først og fremst når ej tenke GT, for å ver heilt ærlig. På en måte føle ej at ej testa Gud litt, satt han litt på prøve. " Jaja, Gud, vist du he snasen for mej og virkelig bryr dej om mej, så klare vel du å "tale" til mej ved ei tilfeldig slått opp side frå Bibelen". Det føltest litt feil med sånne tanka, og det er feil også, jaffall når det her blir litt som å sette Gud på prøve. Men ej bladde opp; i GT havna ej, Daniel 10;18, som sidan he blitt eit av mine favorittvers: "Han som likna eit menneske, rørde ved meg att, og styrkte meg.- Og han sa: Ver ikkje redd, du mann som er elska så høgt! Fred vere med deg! Ver frimodig og sterk! Og då han tala med meg, fekk eg styrke, og eg sa: Tal, herre! For du har styrkt meg".
(-Mann- i ditta bibelverset, valgte ej å ikkje sjå på som en fornermelse) Gud fann akkurat det bibelverset ej trengte. Ej veit fortsatt ikkje ka ej skal bli, ka livet vil bringe, ka ej bør søke på av studier til neste år, "skrifta på veggen" he førløbig ikkje dukka opp. Men skrifta som "tala" til mej i Bibelen, fekk ej erfare! Ej veit at Gud er med mej og han gir mej frimodighet og styrke! Ej treng ikkje ver redd! Så vil planane for framtida mi, legge sej til rette for mej, i riktig timing!

Oppi alt det her vanskelige, måtte ej ha nåkke som fekk meg i bedre humør. Forutenom Bibellesing; med veldig god effekt!, funka også en del av alle dei dumme/gode sitata sagt av kjente og kjære lands/ulandsmenn..Her er nåkken av dei:

- Ingen går der lenger. Det er for overfylt. Yogi Berra
- Svar aldri på et anonymt brev. Yogi Berra
- Jeg har sagt det tusen ganger før, og nå sier jeg det for tredje og siste gang. Kjell Magne Bondevik
- Jeg er for strengere dødsstraff. George Bush
- Jeg skulle gjerne spilt for en Italiensk klubb, som Barcelona. Mark Draper
- Hvor lenge har du hatt det fødselsmerket? W. C. Fields
- Si at de skal stå tettere fra hverandre. Samuel Goldwyn
- Jeg har ikke sagt det før, men gjentar det gjerne. Thorbjørn Jagland
- Dette er mine prinsipper. Hvis du ikke liker dem, så har jeg andre. Groucho Marx
- ... og det er stadig nesten 20 minutter igjen. Kjell Kristian Rike
- Legen min ga meg to uker å leve. Jeg håper det blir i august. Ronnie Shakes
- Hvem er Tony Blair? På besøk i England. Britney Spears
- Jeg er for dødsstraff. Jeg syns at når mennesker begår forferdelige handlinger, må de straffes hardt for det. Sånn at de lærer til neste gang Britney Spears (Haha, go Britney;)
- Jeg leser aldri en bok før jeg anmelder den, det gjør meg så forutinntatt. Sydney Smith
- Alle disse svarte menneskene ødelegger mitt demokrati. Ian Smith
-Han hadde spist visdommen med skje, så tynn var den. Nicolaus Cybinski
- Han var så dum at han kunne ikke få hjernehinnebetennelse engang. Lasse Skjærstad

Haha, morsomt;) Men føle for å skrive som Narve: Sorry til dei som ikkje he samme humor som mej.. Ej fekk jaffall litt positivitet i meg igjen:)

My life:)

2008-01-13T00:10:00.000Z

Først og fremst; et herlig bilde av mannen i mitt liv;) This is my man!!!;)

What`s up in my life? Det he faktisk skjedd saker og ting i det siste.
Det er litt trist å sei det, men ej hadde min siste tannlegetime, på ei god stond, for nåkken daga sida. Samtidig som det var godt å bli ferdig, sida ej nesten "bodde" hos tannlegen ei stund, må ej innrømme at etter kvart følte ej mej veldig "in" hos tannlegen..Ej anakje heilt korsen ej skal formulere mej best mulig for å virke minst mulig på kanten no, men den tannlegen som he vør i livet mitt no eit halvårs tid; han er jammen en fryd og pryd. Betre tannlege og mann kan ej nesten ikkje finne fram til akkurat no. Uten han, hadde mine tannlegestunder sikkert vør ei skrekkensstund. Men det var langt i fra skrekkensstunder hos dinna mannen:) Greit nok; han trakk eit par tenner. Og det var litt disgøsting å sjå at spøttet mitt var blod når ej pussa tennene. Heldigvis hadde ej lagt tannkosten på vasken, midt oppi en dam av såpe. Då kjente ej kunn den deilige såpesmaken, og ingen blodsmak..
Og vanligvis robba tannlega dej for masse penga, men min tannlege er ikkje av den slags mann. Ej håpe ej ser han igjen i himmelen..Han kjøm til himmeln; han er visst pinsevenn..Ej he sansen for den slags type mennesker;) Pinsevenna rock;)

Foruten eit endt tannlegekappitel, he ej gjort ende på studiekappitelet mitt også, for dette halvåret. Ej måtte ta ei endelig avgjerelse på om ej skal til oslo eller om ej skal bli her på Hamar neste år, og det blei til at ej reise til oslo. Sjøl om trivselen og alt e kjempe bra på Hamar; ej føle virkelig at ej he fått sinnsjukt mykje ut av å ha vært her no eit halvt år, og ser veldig fram til det neste halvåret, så ser ej for meg at det bli tilbake til oslo. Derfor ringte ej til høgskulen i Oslo, og hørte om det faktisk jekk ann å fortsette på lærerstudiene der, på andre året. Svaret ej fekk då, va nei; eit heilt anna svar enn då ej ringte til dei før sommeren. Det skulle visst spesielle grunna til for å bytte skule etter første året.. Derfor slutta ej på mine studier.. Dessuten får ej litt ekstra tid på meg til å tenke på om ej he valgt riktig yrke..Kanksje ej skal bli nåkke anna? Ej he jo fått fram klart og tydelig før at ej ikkje e spesielt begeistra for unga, eller, sånn overivrig jaffall ekje ej. Så kanskje ej heller kunne blitt faglærar, og jobba på vidergåande? Det er litt meir den aldersgruppa ej er interert i. Ein he litt meir bevisste eleva og får andre utfordringa. Men nivået e jo desto høgre på en vidaregåene skule. Det finst ganske monge smarte og oppegående folk på dei vidaregåande skulane rondt omkring. Klare ej å halde eit kunnskaksnivå som e en god del høgre enn deira? Her snakka oss utfordringa!!! Som sagt; ej he enda litt tid på meg til å finne ut ka ej egentlig skal her i livet.

Etter å ha slutta på studiene, måtte ej jo ha nåkke å gjer i tillegg til å ver eitåring. Penga treng man, og det å gjer nytte for seg en plass, er også en ok følelse. Ej satt mej ned ei stund på internett for å finne en passande brukbar jobb. Men det var komplisert og tidskrevande. Internett e waste of time, på godt engelsk. Ej ga opp heile intrenettstrevet, og gjor nåkke så enkelt som å gå dei 5 minutta det tek å gå ned på sjukeheimen, rett bortom her ej bor, og spurte om dei trengde vikara.. Og mens ej stod å spurte om det, kom ej på at ej var egentlig ikkje 100% sikker på om det var en sjukeheim eller ka det va; ej ville ikkje risikere å ende opp på nåkke heilt anna enn det som min verden kunne takkle:) Og sida det faktisk va en sjukeheim, så sa ej at då kunne ej tenke mej å jobbe her litt. Og lett som ej fekk jobb:) Alt ej trengte å gjer, va berre å dukke opp, snakke, fortelle at ej he litt erfaringa frå sjukeheim frå før, (uten å måtte vise nåkke bevis på at mine skrytende ord om erfaringane mine var sanne, nåkke ej ikkje hadde tatt sjansen på visst ej skulle annsette nåkken. Ord treng ikkje alltid ver sanne), og så hadde ej jobb på dagen;) Trives også veldig godt i min nye jobb. Eldre folk er skjønne:) Kan ikkje få nok av dei faktisk. For dåkke som ikkje he oppdaga skjønnheten i dei eldre; våg å finn ut av den:) Dåkke kjøm til å elske dei. Kanskje ikkje start den elske-eldrefolk-delen på en sjukeheim, men bjønt i det små..Feks, på møte; der finn man absolutt kremmen!, i butikken, på gata osv..Start med eit smil, eit nikk og eit hei. Så kjøm resten av seg sjøl. Eldre folk fortjena stort sett all den respekten dei kan få.

Det her er livet mitt kortfatta sånn det ser ut i dag. Livet er for tida herlig, og ej kunne ikkje ønska mej det annerleis akkurat no. Betre er det dei gongane ej går til og frå ting, eller berre rett og slett går mej en tur, for å gå, og putta på Jan Honningdal i begge øyrene.. Å ha Jan som syng i nærheten, er livsgoder, gledesstund. For tida høyre ej på "Himmelsangen". Det er mej og "himmelsangen", og oss utgjer eit godt team;) Om ikkje ej høyre på sangen, så tenke ej på sangen. Og når ej høyre på sangen, så ser ej for mej sangen. Det er en sang med et herlig innhald og gjer at ej tenke lyst på framtida mi...

Ej må berre på slutten få fram eit lite poeng..For; ej drikk nemlig veldig mykje. Mine drikkevana eller drikkeproblem som ej no kan kalle det, he rett og slett gått over stokk og stein.. Etter å ha tatt nattbussen i ferien, kjøpte ej to milkshaka, og en anna drikke..Ej satt mej ned på bussstasjonen, og dakk den eine drinken etter den andre..I dag, fekk ej akkutt tørste. Ej va ute, så ej stakk inn på 7 eleven og kjøpte 2 lollipoppisa, og en milkshake. Ellers drikk ej som en av alle andre drankara. Poenget mitt e; kaffør drikk ej so masse? I have no idea. Det kan ver at ej en dag drikk som mykje at ej kvelast, eller druknast eller ka so enn måtte skje. Men då døde ej jaffall lykkelig;) Ha det godt people:)

O Helga Natt

2007-12-16T23:46:00.000Z

Livet mitt er en merkelig tilstand... Det føles som om ej leve i en eller anna filosofisk verden. Ej klare ikkje å beskrive det skikkelig. På dagtid, leve ej kanskje som folk flest. Gjer ting og tang som ej må gjer, tenke og sei ting som folk flest muligens ikkje sei og tenke, men likevel, ej er fortsatt mennesklig. Dagen går, og så kjøm kvelden, og ej fortsette å leve livet som vanlig. Trur rett og slett ej utnytta døgnet så godt som overhodet mulig. Når kvelden kjøm, så bjønt mitt second life, uten å ver blassfemisk no. Ej kan rett og slett ha det virkelig gøy med å "henge med meg sjøl".. Sånne stunde treng man av og til; stunder der du berre tilbringe tid med deg sjølv..Det er viktig. Den kvalitetsstunda som foregår då, på nattestider med meg sjøl, er imitering, og herming skjenerelt etter folks utsagn, væremåte osv. Ej hekje funnet ut om det er stygt av meg endå, men så langt, får ikkje ej dårlig samvittighet av å gjer det, sida ej ikkje bruka det mot folk offentlig. Og dessuten: It makes me happy:)
I tillegg, går det i en del nattmatspising. Maten held mej alltids litt lenger oppe..

Ellers er det faktisk på natta ej he tha greatest moments with God. Det er då ej virkelig føle ej får kontak og fokuset retta mot Gud; eit høgdepunkt!

Og man kan jo lure på ka en egentlig gjer oppe sånn i utgangspunktet midt på natta; og det he ej faktisk ikkje nåkke logisk svar på..Kanskje døgnet er fort kort rett og slett? Og då må man bruke litt av natta til disposisjon. Koffør sløse bort natta på søvn, når man likevel kan bruke natta til nyttige ting?? Det er nåkke eget og spesielt det der med å ver våken om natta.. Magisk og harmonisk vil ej sei...Då he man meir enn nok tid, til å bli ferdig med ting. Positivt;)

Ej brann mej foresten på handa i går.. Det var idiotisk det...Det vises ikkje så godt på bildet, men det blei litt merke etter hendelsen, det syns betre i dag:) Dom som ej er, skulle ej fikse nåkke pommes frites eller korsen man skriv det, steikte potete hvertfall.. Og det jekk ikkje spesielt bra.. Ej åpna døra på ovnen, og kjente etter ei lita stund at: "Oj sann, du grønne kor varmt det va" Ej he visst ikkje respekt for ting som plutselig kan gjer låkt (vondt, harm, mal, osv)... Watch out for HOT air!!!

Smart/kristen, same thing??

2007-12-08T21:54:00.000Z

Ej he akkurat vør på bønn- og lovsangsmøte. Det var eit team frå Be24 som var her. Det var flott. Igrunn burde ej sitte å lese og gjer meg meir kjent med Vygotsky i dinna stunda, sida han er en del av det min framtidige eksamen kjem til å omhandle. Ej he allerede vør gjennom bla. Piaget. Og by the way, når ej trudde ej stort sett hadde kontroll på lesinga og var komt rimelig godt i gang, så fann ej ut at det gjenstår 5 kapitel igjen, emh til tirsdag. Ej he søndag og mandag å gjer det på. Pathetic. Heldigvis he hvertfall Gud vist meg nåde, om dinna eksamenen ikkje gjer det. Ej spurte like så godt, mattelæreren min vel og merke, kor mykje riktig skulle til for å stå, og han svarte at 40 % måtte ver riktig. Og det vil sei litt mindre enn halvparten, nåkke som betyr maksuflaks for min del. i Tillegg prøvde ej mej på den der med at det er jo veldig dyrt å drive å stryke elevane og bla...bla..bla...Men han er absolutt ikkje Gud, overhodet. Det blei litt morsomt etter kvart, og så sa han at det kom ikkje han til å ta hensyn til. Ej vil berre påpeike at læraren er en av dei beste og ej digga han. Så det her er ingen negative nedsettande ord om min fantastiske lærar, tvert i mot.

Det ej egentla ville med ditta innlegget den her gangen, var å konkludere med kor smart og kor logisk det faktisk he blitt for mej å ver en kristen. Når ej tenke mej om; så kjenne ej veldig få kristne som er dumme. Ikkje det ej ville kaldt nåkken dumme i utgansgspunktet, eller jo....men ej trur at i følge Bibelen så gir Gud oss visdom. Visst vi mangla visdom og spørr Gud om visdom, så vil han gi oss det. Ej kjøm ikkje på en einaste kristne person som ej ville sagt er dum. Ej he etter kvart blitt kjendt med en god del, og ingen av dei er dumme. Når ej tenke mej om, så er det heller sånn at enten så er det fryktelig flinke sånn musikalsksett, som ej va inne på i forrige innlegg, eller så er dei rett og slett akademisk smarte og he en kunnskap på eit veldig høgt nivå. Det her gjeld ganske mange kristne som ej kjenner og ikkje kjenner. Det finst utrulig mange velutdannede kristne folk. Og kristne med personligheter og tenkermåtar som gir meg stå-på- kraft til å fortsette å ver den ej e, i Kristus. For å sei det sånn då: Når ej tvila på Jesus og alt det greierne der, så bjøndt ej å tenke på alle dei smarte folka rundt mej som trur på akkurat det samme som mej. Når sånne inteligente mennesker som dukka opp i min tankeprosess, er kristen , og trur på det der, så koffør skal ikkje ej, som ikkje egentlig he peiling på so veldig mykje, undervurdere alle dei kloke og smarte folka, si tru på Jesus og kristendommen?

Hadde det vør feks ej og 60 andre som trudde, og dei 60 andre var folk som ikkje visste ka hovudstaden i Norge er eller statsministeren i Norge, så hadde ej kanskje bjønt å lure litt på om det var ej som rett og slett var dum, som dei 60 andre, som trudde på Jesus. Men sånn er ikkje det. Dei mange, ej hekje tall på det, som trur på Jesus, som er kristen i dag, det er mange fleire enn 60 stk, dei veit så mykje meir enn berre det lille allmenkunnskaplige, ikkje alle, men mange. Og når sånne personar som er så kloke, smarte og fornuftige, til og med vitenskapsmenn er kristen, då tørr også ej satse på at det her er nåkke å basere livet sitt på. Ein er ikkje dum om man er kristen. Det er ingen parallella der, heller motsatt. Men det er dumt å ikkje enten ver kristen eller bli kristen. Det er dumt. Då går man faktisk på en smell.
Det her var heller ikke min måte å sjå ned på ikkje- kristne og rakke ned på dei, men min måte å framheve kristne på. Det syns ej var på tide. Ej syns kristne treng et løft i dag, det er nemlig ingen andre enn kristne som løfta opp kristne i dagens samfunn. Vi skal tolerere alt av hetsing og spotting. Så det her var nok eit æresinnlegg til oss kristne;)
No skal ej gå å lese litt om Vygotsky, kanskje han også var en smart mann..Han var hvertfall psykolog veit ej..Kanskje han var kristen? Haha, nei da, ikkje alle smarte er kristen:)

Fasinasjonsmoment, oh, how I love them:)

2007-11-25T23:18:00.000Z

Ej blir stadig fasinert av dagens musikk- menneske. Det var mykje fasinerande i gamle dager også, men jammen lar ej meg fasinere i dag. Det er en eller anna musikalsk kode som ikkje e heilt enkel å skjønne, når en person sette seg foran eit piano og spela i vei som om personen aldri nåkken sinne he forlatt ditta pianoet.

Ok, ej skjønna mej så vidt på akkorda, og høgrehandsspelinga, men når der kjøm fire kryss i en sang, sånn som i den flotte sangen "tett ved sida mi går Jesus", då ødelegge det alt. Eit eller to kryss får halde. Og dessuten: kordan i alle mine kvinnlige daga går det ann å spele med 8 fengra samtidg? AKkorda både på venstre og høgre side? Akkordane på venstre hand, ok, heilt greit, men så skal man "spele inni akkordane på høgre handa" også? Ej dett av. Ej finn ikkje ord, eller kanskje ej heller bør sei "ej finn ikkje tona".

Nåkken he virkelig den der musikaliteten på si side. Og då er det ingen ting som er flottare enn at dei/dåkke bruka den og kan glede oss andre med ann. For det er som sagt, seriøst heilt utrulig, ofte, som regel, vanvittig digg å sete å høyre og sjå på folk som sette seg ved et piano, og man kan komme med det eine sang ønsket etter det andre, mens du lener deg godt tilbake i stolen og nyt kvar en tone av sangen.

Og det stoppar ikkje her. Fasinerande nok i seg sjølv det der med piano, og ikke minst trommer og gitar. Men er man herlig musikalsk da, så mestra man likeså godt fem forskjellge instrumenter. Og då ser ej for mej ei gruppe som set å øve ilag. Og når den eine personen er lei av feks tromme, så bytte det like gjerne instumenter. Det er so fantastisk. "Lei av å spele tromme for øyeblikket, då spela ej hellar litt gitar"...

Det her er nåkke ej aldri bli klok på, berre veldig fasinert av. Trur ikkje det er mykje meir i denne verden som fasinera mej meir enn sånne musikkfolk. Og apropos gitar. Nåkken grep kan ej. Ganske monge kan litt grep på gitaren, og sette det sammen til en sang. Men å få takta med opp i det heile, how to do it? Takta må nesten ver en del av spelinga skal man høre at det er en spesiell sang. Og å spele en sang er lettare med notar, enn uten. Men musikkmennesker; ja, ka skal man med nota? Det går vist like bra, om ikke betre, uten notar. Ej høyre til og med at det ekje alltid dei kan notar:) Dei he aldri lært seg notar, men spela som nåkken proffa. Lenge leve musikken og musikkfolka! Det er heilt fantastisk herlig å høyre på dåkke:)

Nåkken etterlyste eit innlegg, so, here you are:)

2007-11-12T20:17:00.000Z

Det er så rart med det; i ei periode der ein egentlig burde lese til eksamen, det er då ein finn ut at å skrive blogginnlegg er en god ide. Derfor set ej her no....og skriv. Om ein måned he ej eksamen i pedagogikk, men tankane mine og vettet mitt er alle andre plassa enn akkurat i den der forbredelsesdelen. Yes yes, ej må vente nåkken daga før motivasjonen kjøm til mej, og vist ikkje den kjøm innen nåkken daga før eksamenen, så will time show.

Nok pjatt der, over til meir pjatt her.
Etter å ha starta heile studie året med den fulle presentasjonen av mej sjølv på lærarkullet at ; ej e egentlig ikkje spesielt gla i unga, men håpa på å bli det i løpet av året, må ej sei at den delen he ej lykkast i! Selvfølgelig va ej litt sånn små skeptisk til at ej skulle tilbringe tre veker i praksis på en barneskule, men jammen kan ein lære sej til å like det meste:) Folk spis jo etterkvart ting dei ikkje kunne fordra før. Unga er slettes ikkje ufordraglige i det heile tatt. Nærmare tvert imot. Og sida ej omgås barn og ungdom i store deler av eittåringsjobben min, he ej erfart og skjønnt kor utrulig fantastiske dei er. Dei er til å spise opp, (med en godarta baktanke bak utsagnet) Ej finn til og med unger som er meir oppbyggelig å høyre på enn mej sjøl. Og då er det lov selvfølgelig, som lesar av denne bloggen å tenke: christel, du he vør tunghaurt vist du ikkje he oppdaga det før no. Og mulig det. Men det e virkelig næringsgivande å lytte til mange av dissa unge;) I love them!

Praksisen er vel over og bestått for dinna gongen. Ej hadde nåkke av det beste av øvingslærar ein lærarstudent kan ønske seg. Kristen, ærlig og utrulig digg!:) Det var eit øyeblikk midt i praksisen ej alvorlig måtte presisere at ej faktisk ikkje he dysleksi. Før kvar undevisningstime oss studentar skulle ha ansvar for sjøl, måtte oss skrive eit opplegg over timen og levere til øvingslærar. Og uten å tenke på korleis ej skreiv, leverte ej eit opplegg med skrift som var blanda av nynorsk, bokmål, dialekt og andre språklige feil, gramatisk og ugramatisk. Det hørtest heilt på trynet skrevet ut når øvingslæreren gjekk igjennom opplegget og las det høgt. Det tok si tid før øvingslæreren klart å komme igjennom settningane, så ej tenkte det va på sin plass å forsvare arbeidet mitt, viss det funka, med å sei fra om ej ikkje he dysleksi. Hmh, har du ikke?? Nei da, svarte ej. Norsk karakteren min på videregåande va hvertfall go, skrytte ej. Ej var sikkert flink å skrive historier konkluderte min øvingslærer. Det var hvertfall ikkje so mykje anna som hadde gjort den karakteren spesielt god:)
Og litt vranglære driv ej også på med i praksisperioda. Det gjekk ei stond før ej godtok av elevane at Henrik Wergeland ikkje va kunstner i sin tid, men forfattar. Godt at min lovelye øvingslærer satt bak i klasserommet og gjor jobben sin; observerte:) Ka var det ej tenkte på egentlig? Henrik Wergeland ikkje forfattar liksom?? What??

Ok, meir svada snakk he ej lært mej i løpet av året:) Det skal egentlig ikkje so mykje til. Trur faktisk dei fleste kunne klart å opparbeide sej den tittelen. Det er berre å formiddle eit budskap, ved å bruke masse snakk og pjatt mellom linjene. Bruke fleire minutter på et poeng som andre hadde klart på sekunda. Trur ej he klart det igjen ej visst.

Alt ditta pjatte her; KUNN for å sleppe å lese til eksamen, og fordi ej lika å pjatte....Oh man, ej e håplaus....

C ya!:)

MEir tenkning...Neste filosof ut, må berre bli mej:)

2007-10-15T22:46:00.000+01:00

Det va en ør liten, bitte liten, ubetydelig tanke som slo meg her i kveld... Ej såg på Tv, faktisk, eit eller anna interesant program, som omhandla bla. legar. Og det va då den derre skremmandes tanke kom. Ka om det om nåkken år, bli sånn at færre og færre ønska å bli legar? Ingen vil bli legar lengar, andre studier og yrker er meir populært da. Og det e jo ille nok i seg sjøl.. Visst ingen vil bli lege lengar, så føle ikkje ej mej like trygg "hvor henn jeg går i verden". Men nåkke som e nesten like skremmande; tja, ej tørr faktisk påstå at det e like skrammande, hvertfall så kan det utarte sej til like skremmande; e om det då blir enklare å bli lege. Oss veit alle ka som skal til for å bli legar i dag; umenneskelige gode karaktera og loong utdannelse. Det e ikkje veldig monge som feller under den kategorien, og det e kanskje litt av grunane til at ikkje spesielt monge man kjenner skal bli eller er legar.

Ein høyre feks tidt og ofte om folk som bli/er lærarar eller andre nokså "populære" yrke. Ej vei tom fleire som godt kunne tenkje seg å blitt lege, men som ikkje kom inn pga. litt for dårlige karaktera. Ej syns det e betryggande å vite at når ej stikk til legen, så kan dei hvertfall den teoretiske delen av jobben, og det praktiske for så vidt. Det ekje alltid dei sosiale antennene e på plass, eller den omgjenngelige personligheten. som sikkert kan forklarast ved at dei nok he jobba og studert og lest og lest i ei all evighet for å komme der dei e i dag. Det kan ej leve med. Men ikkje dersom det snittet for å bli lege blir senka. Tanken på at ken som helst kan bli lege, er ikkje særlig behagelig, så ej prøva å ikkje tenke og fantasere så altfor mykje om korleis sånne ting kunne blitt. Det var berre en tanke ej hadde. Håpe den ikkje kjøm igjen, eller går i oppfyllelse..Og foresten; kort innlegg faktisk:)

TANKAR NED PÅ PAPIRET....

2007-09-25T22:38:00.000+01:00

Plutselig kom ej inn i en sånn derre tankemodus, og det beste ej veit då, e å skrive det ned. Ditta her kan med andre ord bli eit longt innlegg, det veit ikkje ej so mykje om endå. Men sia ej e en lærarstudent, he ej no lært at ei setning ikkje bør/skal innehalde meir enn 25 ord; då e det e dårlig setning. Det e då "komma" e en god ting;)

Når ej e i det derre tanke- moduset, klare ikkje ej alltid begrense antall sider med skrift. Så ikkje prøv å hald pusten mens du les her, vist "du" i det heile tatt finst.;)

Ej huska tbake; det e berre nåkken få måneda sia, då bodde ej i Oslo, studerte i Oslo og trivdest super godt der. Alle andre studenta ej he snakka med, som he studert i Oslo, men no bor en anna plass, sei at dei e so gla dei kom sej vekk der frå, og kunne aldri tenke sej dit igjen. Sånn hadde ikkje ej det i det heile tatt. At det e litt stort der ja, men det sønst ikkje ej trekke ned positiviteten med byen. I Oslo passa alle typer mennesker inn; det skal nåkke enormt rart nåkke til, før ein blir glodd på av forbipaserande på gatå.
Men likevel, så hadde ej på følelsen at det va ikkje i Oslo ej skulle ver det året her, og sånn havna ej på Hamar. Og det e ej sjelegla for. Ej he funnet min plass her, ej veit det e her ej skal ver ditta året. Det var nåkke ej trengte. Å komme til ein sånn plass, bli kjendt med dissa folka som e her og ver i den tjenestå ej e i no. Nåkke betre enn å jobbe med ditta arbeidet her på Hamar, ver i den tjenestå ej e i, det veit ikkje ej om ej får igjen på lenge. Det gir mej utrulig mykje å få ver her i miljøet, å ver her sammen med ongane og ungdommane i forsammlinga. Det e skikkelig verdt det å stå opp om morgon; sjøl om ej e trøttare enn nåkken gong, og vite at: no e det berre 1 time igjen til ej skal snakke med ongane om Jesus, og ei eller anna Bibelfortelling. Det e digg altso. Det e godt å kjenne at ein e til nytte og bruk, men samtidig e det også utrulig deilig, dei gongane ansvaret ikkje ligg i mine hender, og ej kan berre sette mej godt tilbake i stolen og lytte til ei andakt. Den siste ej hørte no va av Asbjørn Kvalbein som traff meg godt med temaet.

Då ej kom hit til Hamar, va ej veldig gira. Ej skulle studere og ver eittåring samtidig. Ej va veldig gira på det meste. Og eit av mine mål med ditta året, va bla. å få i gong gode samtala med mine medstudentar om tru og sånne ting. Dei skulle virkelig få sjå krsitendom i praksis, i virkeligheten. Ikkje berre i forvridde media overskrifte, men sånn kristendom verkelig er. Men ka skjer? Ej anakje om mine medstudenta tenke på mej som kristen. Det e liksom ikkje det dei huska mej for, forløbig. Ej trudde ej hadde satt mej sjøl i bås når oss alle måtte presantere oss for kvarandre i begynnelsen av året, og ej sa ej dreiv med kristent barne arbeid på fritida. Skulle ikkje ej bli stempla som eit eller anna kristen bla bla bla.... eit eller anna? Va det ingen som hadde tenkt å komme bort til mej å kverulere eller spørre ut om oss "Bibellesande-folk"? At ej e kristen virka det ikkje ut som dei fekk med sej/he fått med sej.
Ej blei setande å tenke på ditta her i dag. Grunnen va en kommentar ej fekk frå en frimodig kar i gruppå mi: "Og du e sikker på du he valgt riktig yrke? Du som ikkje e gla i barn?". I tillegg til å presantere mej som meg som arbeida for misjonen på fritida, klarte ej å sei nåkke sånt som at; " Ej ekje veldig gla i onga, men ej håpa jo å bli det i løpet av året da". Ok, kanskje litt sprøtt i utgangspunktet å presantere nåkke slikt foran eit personell og medstudentar, som regna med at rommet e fullt av folk som berre lengta etter å bli ferdig med utdanninga, for der venta dei livsglade barna. Og det he for såvidt gått i riktig retning; onga e lovely, i moderate mengde, og so lenge dei ikkje e konstante:)

Kaffør huske en sånn typisk idiotisk kommentar ej komme med no og då, men ikkje huske alt det andre ej sa, om at ej jobba for misjonen? Ekje det litt små rart og spesielt med kristne i klasså da? Dei he sjansen no til å komme med spørsmål og slaske kommentara; midt i fleisen til en kristen, face to face. Ekje det "merkligare" med kristne i klasså, enn en og anna rar kommentar? Og her kjøm Asbjørn Kvalbein inn, med sin gode forkynnelse på møtet sist søndag. Han kom med forkynnelse som va god repetisjon for mine øyre, og oppbyggelig med tanke på motivasjon: Oss må bruke tid med dei (ikkje kristne). Og det ekje alltid ord gjer so stort inntrykk, men det oss gjer og vise fram.(Det e forøvrig Paulus også som sei). Ord he inga betdning vist ikkje det samsvara praksisen. Det e litt av det kristendommen går ut på trur ej. Å leve som en kristen, meir enn det å snakke om korsen ein kristen skal/bør leve.

Og apropos praksis: Ej må stikke å legge mej. Skal i praksis, i ei 7. klasse, i oktober. Men i mårgå, skal ej møte klasså for første gong;) Og ej e nokk ein gong super gira. Møtte kontaktlæraren min i dag, klasseførstandaren til 7 klasså, og ej blei endå meir gira om mulig;)

Peac`n love

Tida flyyyg

2007-09-17T19:19:00.000+01:00

Dagane her jeng visst i eit, derfor he det blitt relativt labert med innlegg i det siste. Men sida ej e en til dels rastlaus person, så e det for så vidt berre positivt; positivt for det sosiale, negativt for studiene..Tja, ej kunne nok disponert mi fritid litt annerleis, og sånn blitt betre kjent med det som ej studera, lest en god del meir, men dit hekje ej komt endå. Det som ej faktisk he rukket i det siste, e det her:

Det her Ole kristian, Halvar, Ingunn og ei til på Kveldsåpent. Hyggelig, sosialt samvær der ein møtast og he det kjekt i lag, både åndelig sett og andre tenkelige måta som kristne he det kjekt på.

Det finst utrulig monge bra folk på Hamar. Og ej vil berre påpeike spesielt ditta flotte vesenet som e avbilda nerom her, Helene Martinshen. Ditta e ei kjempe jente, med en heilt utrulig fin personlighet. Ej trur nesten det ligg i slekta, for det e nåkke heilt spesielt å snakke med resten av familiemedlemane også, og faktisk sjå på når dei snakka med andre. Digg rett og slett.

Tidt og stadig blir ein invitert på besøk, enten det e for film, spel, middag, eller generell hygge..Her stend Gry å laga middag da, det beste måltidet ej he hatt på lenge. Det e nåkke deilig med det å komme inn i en skikkelig heim og spsie skikkelig mat:) Takk Gry, du laga utrulig go mat!

Folk finn sej til rett og føle sej heime stort sett over alt, og godt e det! På tross av litt rot, litt mykje rot, klarte oss å pøse på med folk opp i der som ej bor. Og Hanna, i bakgrunnen, så ser du bilde på veggen ta mej og dej:)

Ellers ser oss: Stian, Halvard, Trude og Øystein

Litt diverse her:

Erlend og Ingunn

Eldbjørg;)

Det skjønne hausttreet uttafor vinduet mitt, det farga treet!

Ingunn og ej spela piano...Eller...Ingunn spela, ej berre improvisera:)

Synnøve Os, du veit kanskje ka slags sang ej set å "klonka" på;)

Og til slutt; ej og Ingunn e veldig gira på vei til fotballkamp;)

Det ekje vanlig at ej "sløsa" bort tid på å sjå fotball..Men Brann og Fredrikstad skulle spele. Og ej tenkte ej skulle sjå om Brann virkelig va nåkke...Og jo da, ej blei faktisk imponert over spelarane, spesielt keepern..Fotball kan ver ok til tider;)

Men no he ej brukt nok tid her inne, så ej avslutta hermed ditta inelegget no:)

Adios...

Hamar news:)

2007-08-22T17:22:00.000+01:00

Jess, då e oss vel stort sett i gong med det nye skule/arbeids, eventuelt begge deler, året. For min del, e det begge deler. Å ver eitåring samtidig som student, he ej ikkje fått erfart nåkken følger av endå. Men å ver eittåring, det he ej foreløbig hatt veldig gode erfaringa med. Starta so flott med en 3 dagars leir på Haraset, og programmet vidare ser egentlig veldig bra ut. Trur det skal gå fint å bli kjent med folk her på Hamar, sånn det virka ut på åpenheten og gjestfriheten folket her he. Så, i tillfelle vist der va nåkken som e fryktlig bekymra for mej og ikkje får sove om natta fordi tankane om at ej på Hamar ikkje skulle funke så bra, så skal ej gi dåkke tbake den nattesøvnen dåkka og berolige dåkke med at det ser ut til at ej berre må nyte detta året her:)

Som student her, må ej ærlig innrømme at steget frå trygge og varme Fjellhaug, til veldig offentlige høgskule her på Hamar, va nokkså stort. Den store verda oss heile tida snakka om, blei plutslig så enorm stor etter at ej tok turen opp på høgskulen og menga mej blant alt mulig folket. Trur ikkje den verda får plass på en globuss en gong. Det e no ej liksom skal ver ditta "levande vitnet" oss preika so ofte om, og prøve å dra fleire med mej på min heldige vei. Og det e litt derfor ej kombinerte den her eitåringstenesa med studiet; nettopp for å muligens måtte leve eit tøft år, møte utfordringa. Ver der og menge mej med det folket oss snakka om når oss e på møte. Vise at: kristne, det finst den dag i dag også. Kristendommen e ikkje nåkke som gjeld berre for dei eldre, og som etter kvart kjøm til å dø ut med dei eldre, når dei til slutt dør. Nei, kristendommen den gjeld no, og he betydlige konsekvensa for oss, enten vi vil det eller ikkje. Det her e nok utfordrande for monge, nåkke av det mest utfordrande ej kan tenke mej hvertfall. Det ekje alltid like enkelt å snakke om at ein e kristen til ikkje kristne. Men dobbelt så teitare trur ej det blir om ein person vi he blitt kjent med, fikk vite om at ej og du er kristen, og kjøm bort til oss og spør; - Du, e du kristen du?. - Jo da, kristen ja, det e ej. - Å ja, men kaffør hekje du sagt nåkke om det før da for? - Tja, hmh.. Oss e vel gjerne litt flau over å fortelle om det, kanskje? Då ekje det særlig atraktivt for en ikkje- kristen å skulle bli kristen trur ej. Når oss sjølv e flaue eller redd for å sei det. Då kan ikkje kristendommen ver mykje unik alsto, når ein e flau over å innrømme trua si. Det e veldig tøft ofte å sei at ein e kristen, med alle dei fordommane det føre med sej. Men likevel trur ej ein bli respektert for det, for at ein he ei meining om nåkke og tørr stå for den.

Men frå ærlighet til endå meir ærlighet; dei tre dagane ej no he hatt på høgskulen, he gått sinnsjukt mykje betre enn ej hadde sett før mej. Ej hekje angra ein dag på at ej valgte å bruke ditta året her på dinna måten på Hamar. Og med tre andre som ej veit om i klasså som også e kristne, hjelp det en del på. Oss skulle reise oss opp en og en og fortelle litt om oss sjøl, meir enn berre navnet vårt og kor gammal oss va. Og folk pøste jo på med relevant og irrelevant informasjon. Gry som gjeng i klasså mi, presenterte også litt sej sjølv, ken ho var og ka ho hadde gjort dei siste åra. Dei tre siste åra no he ho hatt spesielt mykje innanfor kristent arbeid å gjer, nåkke ho fekk tydelig fram i den presentasjonen sin.
Det ga mej mot t å fortelle om ka ej kom til å bruke tida mi på her på Hamar, utanom studiene. Oss snakka om det litt etter på; det va litt tøft, men samtidig godt å få sagt det. Folk skulle få vite ken "heile" oss va. So far, so greit.

Kombinasjonen eittåring/student, e ikkje så heavy trur ej. Oss e jo to eitåringa her, og fordela arbeidet deretter. Og sida det ikkje e spreng fullt med kristent arbeid her, så trur ej kombinasjonen e bra;) Og litt av tanken med dinna kombinasjonen, var jo det ej he fått fram litt, prøvd å få fram hvertfall; det å leve og menge mej blant "resten". Bruke året her spesielt med tanke på litt sånne ting. Det kan ein selvfølgelig gjer alle plassa og til alle tider, skal vel helst det ja, men ej vil hvertfall prøve å fokusere spesielt på det no i år. Og så e det jo litt av ei tillitserklæring frå Gud vil ej sei, når han sende nåkken til å ver eitåring;) Så lykke til alle der ute; eitåringa, andre som jobba spesielt for misjon og Jesus arbeid og eventuelt andre som står på for ei sak for Gud;) HAN e med alle dagar!!

Endå eit håplaust innlegg

2007-07-30T20:19:00.000+01:00

Hallo godt folk;)

Etter å gjenntatte gonga ha studert samtlige blogga, der meste parten av innlegga he gått ut på datoen for lenge sida, (på tide med oppdatering),. og ellers nåkken få interesante innlegg, må ej sei ej stoppa opp for bloggen og blogginnlegget til eit av menneska ej ser opp til og he som forbilde; Synnøve Os, du e eit av mine forbilde og he på eit eller anna vis klart å fasinere mej med di personlighet, din sjølsikkerhet og din målretta tankegang igjennom året som he gått. Det e i vertfall det inntrykket ej set igjen med her ej set å oppsummera tida, observasjonane og samtalane ej he hatt med, av og om dej. Enten e du en veldig god skuespelar, eller så er du faktisk berre heilt skjønn;) Trur ikkje du e nåkken skuespelar akkurat, det ekje der talentet ditt først og fremst ligg;) Men nok om det. Grunnen til at ej nevne Synnøve no da, og hinna sin blogg og innlegget na, er vel fordi det va det inlegget, eit slikt type innlegg ej trengte å lese der å då. Eit innlegg som ramsa opp ka som he skjedd/ og ka som skal skje i Synnøve sitt liv dinna sommarn, nåkke sånt ja. Og det va utrulig greit og lettvint skrevet, med eit tonefall akkurat slik Synnøve hadde sagt det out loud, akkurat sånn oss lika det. Så ej skal la mej inspirere, og prøve på nåkke lignande her:

Ka he skjedd/ ka skal skje denne månaden/desse månadane???

- Ej jobba på sjukeheim for endte ( 4) sommarn på rad no, og trivast for så vidt greit med det, he alltid likt eldre menneske. Men finn ut meir og meir at det e brennsikkert at ej vil bli lærar.
- Det skjedde at ej droppa UL i år, nåkke som va litt surt, men også heilt ok.
- He fått med mej mykje Bibellesing og gode forkynnelsa likevel, nåkke ej oppdaga og he erfart e ei nødvendighet.
- Snakka i telefonen meir enn nåkken gong.( Astrid Louise, he du også det?;) )Skrevet minmalt sms.
- Gått ned på ligningskontoret, og sånn halvveis laga litt dårlig stemmning etter å ha stått der i 5- 10 min å diskutert ei sak som til slutt viste sej at ej (kan du tru det) måtte gi mej på det.
- Lika mais, og sånn sunnhetsgreier som e i Go Morgen youghurt, men klare fortsatt ikkje venne mej til å drikke kaffi. Det ekje en gong godt når ej prøva hardt å innbille mej at det e godt.
- Forstått at det ej driv med på jobb, ekje der med sagt ej kan, og skjønna kaffør ej gjer det. Ej held igrunn på med ting ej ikkje kan. Det funka for mej, ej gjer jo berre jobben min. Men spørsmål frå pårørande om ting og tang som he med ting ej driv med der å gjer, med deira folk, som ej ikkje he svar på, det sette vel situasjonen i eit litt skeptisk lys. Hittil hekje nåkken tatt skade av at ej tilbringa mi tid på ein sjukeheim. Det einaste skadelige ej merka mej, e vel det usannsynlige snakket og tyteriet som svirra hit og dit med så monge/berre kvinner på en plass.
- Nok en gong fått høyre at ej ikkje ser norsk ut. Å nei, sa, ej. Ka ser ej ut som da? Emh..du ser litt meir svensk ut.. Det vakje mitt svar, men crazy likevel. E det nåkken som ser forskjell på en norske og en svenske i det heile tatt?
- Lært utrulig mykje av jobben i sommar: katedrisering, sondemat, pustemaskine, diverse diverse.
- Skal til Hamar som eitåring, + allmenlærarutdanning. Ej he både gledd mej enormt mykje, men også hatt tid til litt nervøsitetiske tankar mæ, angåande arbeidet og ting som høyre neste år, eller hausten, med. Så, til alle dåkke som ber; kan dåkke godt få be litt for året som kjøm. Skal på leir allerede 13-15 august, nåkke ej ser stort fram til. Skal ha ei lita andakt då, så det blir ein spennande start:) Trur det blir digg å komme til Hamar. Ej e vertfall gira og klar for eit år der det e spesielt tilrettelagt for tjeneste og arbeid for det som betyr so mykje for mej og engasjera mej, nemlig; Jesus, menneske og misjon.

Det blei nesten som innlegget til Os, litt anna innhald, nåkke likt, og litt lengre men færre setninga. Emh, det ant siste ej skreiv no, e vel kanskje eit typisk karakteristisk trekk og en klar sikkerhet for at det e eit innlegg skrevet ev mej.
Takk for snakket;)

Ej fann nåkke interesant en dag; året er 2006

2007-07-09T21:48:00.000+01:00

Hei på dej:) Livstegn frå mej: For tida e ej på Stranda, bor på Vestborg og jobba på sjukeheim. Ej he det igrunn heilt fint, men det ser ut til at det muligens kan bli min siste sommar på sjukeheim..Etter 4 sommara med sjukeheim, frista det faktisk å prøve nåkke anna:) Tvil på det den som klare. Akkurat ka ej gjer på for å fordrive tid, veit ikkje ej egentlig. Men den siste tida no, he gått usannsynla fort. Ej he nåkken bekjennte som ej e med i fritida, nåkken gamle vestborg lærara og ellers bruka ej mykje tid med og blitt betre kjendt med Christel, nåkke som for øvrig he vør en skremmande prosess, hihi;) Ok, nok vas. Ej skal prøve å oppdatere litt oftare enn det ej he gjort i det siste. Ej skal gi blogginga en mjuk og deilig start, ved å presentere eit tilfelle ej såg på verdenskartet som heng på veggen at med billjard bordet på Fjellhaug.. Eit tilfelle ej aldrig før hadde sett før ej kom til Fjellhaug.. Ditta tilfellet tenkte ej å presentere kort og konsist her, ved hjelp av stoff frå internett. Kanskje fleire enn ej oppdaga at ditta tilfellet faktisk er tilfelle? Det kan sjå ut til at det er litt delte meiningar om forskjellige fakta når ej driv å leita litt rundt, men ej he i hovedsak forholdt mej til 2 kilder, sidan dette berre er ein kort og konsis presentasjon; ergo: ingen fotnota, og berre 2 kildehenvisninga:) (hehe, litt internt)...

Tchad:

Skrivemåten " Tchad " er endra til " Tsjad ". Ej lika best den Tchadske skrivemåten, den gamleskrivemåten. Men her etter skal ej skrive "Tsjad". På 1800- 1900 tallet skjedde det at området vart erobra av franskmennene. I 1913 blei då landet fransk koloni. I 1960, blei det her en sjølvstendig stat, men har stort sett heile tida vore prega av uro, til dels full borgarkrig, i hovedsak mellom nord og sør.
Tsjad he styreforma republikk, og he eit flate innhald på 1 284 000 km (opphøgd i 2).

Dei he en hovedstad som heiter N`Djamena og folketallet i 2003 va på 9.3 mill innbyggara. Det he muligens steget litt i innbyggartall vil ej tru. Dei leve omtrent til dei bli 50 år, sånn i gjennomsnitt 48,5 år leve en Tsjadar. Dei e 51% muslima, 35% kalla sej kristne og 14 % høyre til andre ting. Skal du dit som kristen misjonær?
Dei snakka både fransk og arabisk, og he sånn ellers over 120 andre lokale språk. Myntenheten dei he i Tsjad er rett og slett CFA- franc. 11 august e deira nasjonaldag, då dei feira sin sjølvstendighet frå Frankrike (1960).

Tsjad bestend av savanner, stepper og ørken. Tibestifjella som ligg i nord, e på over 3000 meter, enorme høgder. Klimaet i Tsjad er stort sett varmt og tørt, men så he vi lengst sør i området som er både fuktig og tropisk. Hovudnæringen er som i monge andre land, jordbruk, og dei legge hovudvekta på bomulldyrking. Andre viktige produkt som Tsjadarane står for e: hirse (hirse)? jordnøtter, mais, durra (durra)?, sukerrør, og daddla. Husdyr er viktig i deira levevilkår. På grunn av longe periodar med tørke, og fleire borgarkrigar, har dette ført til at landet Tsjad er blant dei fattigste i verda, og er derfor veldig avhengig av økonomisk hjelp og støtte uttenfrå. ( For meir og nøyaktigare informasjon, sjekk ut Caplex, slik som ej he gjort)

Tsjad ligg i sentral- Afrika, og he som ein kan sjå på kartet
ingen kyst mot havet, men grensa til fleire land, land ein trygt kan sei er ein del meir kjent enn dette nå omtalte landet. Folket er lesekjyndige. Tsjads motto: arbeid, framsteg, eller på fransk: Travail, progres.

(Informasjonen kan sjekkast ut på Caplex som sagt, eller wikipedia. Eller du kan, som vanvittig spesielt interesert, lese av egen interesse, dersom du, den spesielt intereserte personen i landet Tsjad, finst).

Takk for mej;)

Samtala som ga mersmak, meir eller mindre;)

2007-05-22T15:43:00.000+01:00

En samtale e skjønn, veldig ofte. Av og til kan det komme so masse kjekt og nyttig av å samtale. Andre tider, innser ein berre kor utrlulig lite ein veit om eit tema, eller kanskje til og med sitt eget kjønn? Det enda berre opp med at ein føle sej litt dom. Ej referera t to samtala ej he hatt no, som på forskjellige måta ga mersmak. Den eine mindre/meir, alt etter som, enn den andre. Ej tek først, den samtalen der ej må sei ej kom litt "skeivt" ut, emh, bokstavlig talt.

Innledning t samtale 1:

Ej e kanskje ikkje den mest kvinnlige jentå her på jord..Bryr mej ikkje spesielt mykje om å stessje mej, mote, sminke osv. Men samtidig e det jo viktig å ikkje sjå ut som en uteliggar..En balanse her da. Og det e jo veldig greit å ordne og "fikse" på sej, det ligg berre ikkje alltid like naturlig for mej. Sånne ting e også slitsomt og enormt tidskrevande..
Jallefall, ej stikk på H&M, ser litt på forskjellige sminke vare, studera, prøva ut og "leika" mej litt. Det ekje ofte detta inntreff mitt liv, so det tek litt av da kan ein sei når det først skjer:)

So spør ej damå som jobba der, med to sminketing i handa mi:

Samtale 1:

Christel: Du, ka ditta her e før nåkke, sånn egentlig?
Damå: Det der det er pudder.
Christel: Hmh.. Og ditta her da? (Dissa to tinga ligna på kvarandre, hadde en del likhetstrekk)
Damå: Det er rouge..
Christel: Å ja.. Rouge....Ka e rouge, sånn i forhold til pudder? For mej ser dei ganske like ut igrunn..
Damå: Rouge det er sånn du putter på kinnbeina dine, og pudder er sånn du har over hele ansiktet.
Christel: Ja vel..Glittra den der rougen, for det ser nemlig sånn ut? (Lite atraktivt å gå rundt med glitter i fjeset spør du mej)
Damå: Nei, ikke noe særlig..

Som "kvinne" burde vel slike ting gå rett fram? Sånne spørsmål til damå i disken som "kvinnå" ej e då, må jo ver det samme som at en lege ikkje ana ka slags medisin han skal gi til sin leddgikt ramma pasient?

Innledning t samtale 2:

Ditta her e eksempel på en skjønn samtale; en samtale som e kosla og ej må berre ta den med her. En samtale som retta opp igjen den fiaskoen forrige samtale faktisk va.
Ej og Mariann ligg i senga (kvar vår seng) og snakka litt om exphil eksamen oss skal ha dagen etter. Ka kan oss få om? Ka håpa oss ikkje å få? Ka håpa oss å få? Osv..

Samtale 2:

Christel: Mariann...Du veit; alle he sikkert lest litt på forskjellige ting, og kan og håpa på å få forskjellige ting i mårgå?
Mariann: Ja, det er nok sant
Christel: So dvs. at alle kjøm til å be om å få det dei he lest aller mest på? Skal tru kor stor sannsynlighet det e for å få nåkke ej håpa på då?
Mariann: Ja..Men oppgåvene e allerede laga. Men Gud kan sikkert forandre litt på det

Det fekk mej t å tenke på at; når ej skulle be den kvelden, for mårgådagens eksamen, so måtte ej be annerleis enn det ej hadde tenkt å be. I staden for å be om å få om eit konkret tema/emne på eksamen, so kunne ej be Gud om å gi mej den visdommen og innsikta ej treng for å beherske dinna eksamen. Og at han må hjelpe mej til å konsantrere mej om, og huske det ej he lest på.
Ditta va en ganske heldig samtale vil ej sei, både med Maiann som "kasta lys" over, eller ga mej inspirasjon t å be sånn, og også den deilige roa ej hadde i bønna/samtalen med Gud.

Litt kritikk og litt positivitet:)

2007-05-06T22:55:00.000+01:00

Ej tillate mej sjøl å ver litt samfunns/menneske kritisk. Du som les ditta, bør ha eit hjerte som ikkje slutta å slå med det første. Du bør ha i tankane at ej som skriv, e veldig sjølironisk og egentlig ganske grei sånn vanligvis. Ej meina ikkje å rette det her mot nåkken spesielle persona. Håpe du kan tenke dej å fortsette å omgåes mej etter at du he fullført dinna sidå.

Det e som sagt ikkje meint, eller retta mot nåkken spesielle, det e berre ej som he eit behov for å vise mitt talent som kritikar.

Derfør skal ej sette opp ei liste der ej remsa opp ein del ting, som e, etter mi meining iritterandes, uførdragelig ellar rett og slett berre nåkke ej ikkje e begeistra for.

Ej føle en viss uhygge ved å gjer ditta, men ej repetera: ikkje ta det personlig. Ej eig sjølvironi, og kan leve med mykje. Og det e veldig enkelt å skrive ei sånn liste; det e berre å tenke på mej sjølv og mine dårlige sider, so he ej omtrent dinna listå.

- I utgangspuktet ekje ej fan av sånne lister som det her. Det e vel ikkje bra å lage eit innlegg for å kritisere?

- Nåkke som e motbydelig, e folk som i kvar anledning klare å sette sej sjøl der alle aller heslt vil stå; nemlig over alle andre. Sjølvgode folk, det e til å få sjukdom av.

- Makrell i tomat

- Ein ting som e ufordragelig e baksnakking. Det e en mennesklig feil; alle gjer det, meir eller mindre. Ej gjer det, og føle mej like svak og dum kvar gong. Baksnakking gjer mej dååååårlig!

- Folk som stressa. Det e sannelig mej travelt. Det e selvfølgelig betre å beregne god tid. Men det beste e å fordele dei 5- 10 min på dissa minutta som 5- 10 min tilsvara, og ikkje minimere dei til å bruke 3 min på min som eigentleg kunne gått for å vør 5- 10.

- Det finst til og med ting i trafikken som kan irritere mej grenselaust. Og det heng litt sammen med det å ver stressa. For når det kjøm til bila, bussa eller ka det enn måtte ver, som tuta, då kjøm ej som regel med ein eller anna kommentar. Greit å tute, det må ein av og til, men ikkje sånn uten vidare, altså; når personen bak rattet egentlig berre lengta etter å tute, og benytta sej av kvar anledning han eller ho får. Det e stress.

- Sinnsjukt negative, sytete og klagete menneske. Det e mykje ein kan klage over, men det e faktisk veldig mykje å glede sej over mæ.

- Sjefete og stae folk. Dei he ej veldig lite til overs for.

- Når folk på død og liv skal kverulere. Det finst forskjellige måta å snakke på. Og den kverulante måten, den e igrunn veldig plagsom.

- Folk som snakka unødvenig mykje. (Jepp, ej kjenne mej veldig godt igjenn der ja.... ) Og folk som sei ting berre for å sei nåkke.

- Ej veit det e litt medfødt ofte og ikkje alltid lett å gjer nåkke med, men snarsinte og langsinte folk.

Vist du endå e oppegåande og i form etter mine stunt- setninga her, kan du forhåpentlavis lese litt vidare. So skal ej hellar komme med ei tilsvarandes liste, berre at den e rett mot ting ej sette stor pris på:)

- Ekte og omsorgsfulle persona

- Musikk

- Å bo og leve sammen med Mariann og Ragnhild

- Blide folk
- Mat

- Dei gongane når ej les Bibelen og får nåkke ut av det
- Samtala med folk
- Søvn
- Personligheten og looken til Seth Cohen i OC, eller Adam Brody som han heiter. Han e riktignok ein skuespelar, but still. Ingen kan måle sej med han;) Ikkje ein gong i nærheten!

- Ej vil greie litt ut det første punktet. Persona som gjer mej lykkelig, og fasinera mej mest, det e dei ein kan sjå e omsorgsfulle på ordentlig. Dei som he den evna, eller gåva til å sjå folk, å ver ein venn til ein som kanksje ikkje he so monge frå før. Det e på longt nær alle som he evna til å ver eit sånt menneske, som i faktiskhet he ein sånn herlig personlighet. Ej trur ganske monge he evnå til å late som, eller få andre til å tru at ein e omsorgsfull, og sånn skaffe sej godt rykte, men der e nåkken som he nåkke spesielt; og det e ein ekte og sann omsorg for andre, som blir utrykt ikkje for sin egen del, men rett og slett fordi ein he ei spesiell evne/gåve. Å sjå på folk som ikkje alltid e avhengig av å henge med dei samme, trygge folka, men kan blande sej litt med andre også. Ditta e omtrent fasinasjon nr 1 etter mi meining.

- Det e som ej skreiv, mykje ein kan glede sej over. Og det ej må plasere som den viktigaste årska til glede i mitt liv, det e Jesus. Det e liksom han ej kan takke når ting på ufroståelig vis legg sej til rette, og ej kan finne godt i ting som ellers virka vanskelig og ufordragelig. Amen!

Ej e veeeldig takknemlig den dag i dag!!

2007-04-22T15:27:00.000+01:00

Tenkte ej skulle skrive om nåkke som ej e herlig takknemlig for den dag i dag. Det va nåkke som gjekk opp for mej i en av fagdidagtikk- timane t Egil Sjaastad. I timane får oss bla. eit innblikk i korleis det egentlig e å ver lærar i dei offentlige skulane rundt omkring, og spesielt då veldig vanskelig å stå for den ein e som kristen, med tanke på dei strenge ordningane ein no he lagt opp til når det gjeld ka ein egentlig he lov å ta med av personlig synspunkt og meiningar angåande tru og livssyn. Ein rett og dyktig lærer skal, når det kjøm til religionsundervisning, opptre på ein allmen måte. Han eller ho skal ikkje kjempe opp mot at ei trusrettning e riktigare enn andre, og skal hellar ikkje undervsie på ein sånn måte som får ei klasse, på kanskje fem ulike trussrettningar, til å føle sej støtt på ein eller anna måte.

Som ein kanskje forstår, e det derfor eit utfordrande og krevande yrke, spesielt då for kristne lærarar vil ej sei.. Ein vil so gjerne, men må halde inne det som ligg ein så på hjertet. Det hadde vore ei ypperlig mulighet t å drive litt misjon. Men slik det er i dag, er dette for risikabelt, og hellar ikkje tillat. Og det er nettopp her dinna spesielle takknemligheta kjem inn som ej he gått å tenkt litt på. For ej kan huske då ej jekk på barneskulen, var det ganske mykje som va retta mot kristne mål. Kvar einaste dag, før skulen starta, måtte oss stå og sei Fader våret, etterfulgt av ein song, som stort sett alltid var av kristen sort. Detta gjor oss kvar einaste dag. Oss bjønt sjølve skule dagen med å sei Fader våret og synge kristen sang. Og ditta va ein heilt vanlig barneskule. På slutten av dagen, sang oss også, litt forskjellige sanga, men ofte va det kristne sanga. Og ej går ofte rondt å nynna/syng litt, feks.: Himmelske fader, herleg utan like, Å leva det er å elska, osv... Songa ej he lært frå barneskulen. Og i musikk timane, va musikken mykje basert på det kristlige.

Ej ser det no kor utrulig heldig ej he vør som he hatt det sånn på barneskulen. Lærarane kunne synge, lære oss og gi oss undervisning som va positivt retta mot kristendommen. Ej følte aldri at det ej trudde på, blei gjort narr av mens lærarane stod og underviste; snarare tvert i mot. Ein dag spurte ej rett og slett ein av lærarane om dei va kristen. Og då han omsider svarte at han va det, blei ej veldig gla og letta, for at snille folk som han også skulle t himmelen:) Og når ej i dag tenke på dei ej hadde som lærarar og dei lærarane skulen besto av, veit ej no at det e lærara som e meir eller mindre kristne. Eller, jallefall ikkje stille sej negativ t det som he med kristendomen å gjer. Ej tenke, og kjøm fram t at ej he vør sinnsjukt heldig med dissa 6- 7 åra på barneskulen.. Ej veit ikkje om det va vanlig skjenerelt å la elevane ha so pass mykje med kristendommen å gjer på barneskulen eller ikkje, men ej e jallefall enormt takknemlig for at ej he hatt det og fekk muligheta t det...

Ein pinlig avsluttning på kvelden....

2007-04-15T01:41:00.000+01:00

Ej må sei ej e fortsatt litt pinlig berørt no når ej skriv her. Ej trur kanskje det hjelp å skrive det ned og få delt det med nåkken. Bruka å hjelpe:) Det bjønt jallefall veldig uskyldig og normalt med at oss: Mariann, Tonje, Ranveig og ej hadde vør på vårkonsert på Fjellhaug, sånn som alle andre. Det va ein fin konsert; bra musikk og deilig tale av Kenneth Bakken. Sjøl om ej va trøtt dissa minutta han stod og snakka, va det interesant nok til å halde mej våken. Etter konserten, va det kake og litt av kvart å få. So satt oss der, i sofan inne i hålen på Fjellhaug, holdt på med spørsmålleika for å få tida til å gå. Det bjønt å bli enormt kjedelig etter kvart, so, oss bestemte oss for å gå ut ein tur, i håp om å bli inspirert av ting å fylle tida med. Det va igrunn ikkje vanskeilig å finne på ting å gjer, ein søndags kveld med oss 4 jentene på tur. Av og til lure ej på kor hemmningane til folk e...

Oss fann ein stolpe, 2, stolpa på Carl Berner og klatra opp i. Oss kom ikkje høgt opp, der va nåkken skilt i veien som skilta i alle retninga. Oss jekk vidare ner gjennom gatå, og oss kom til Lakkegata. Der blei Ranveig og ej sliten og trøtt, og bestemte oss for å finne ut om det jekk ann å søvne der på veien. Ikkje på sjølve bilveien, men der folka jeng. Ranveig la sej rett ned på veien, og ej satte mej mot eit tre som stod der. Tonje og Mariann va allerede på vei vidare ned over, men dei kom tilbake og tok litt bilde av oss i vårt lille ekspriment. Oss kom ikkje på kor domt det måtte sjå ut. Det va som om at oss levde i vår heilt eiga verd. Ensa ikkje mykje av det som va rondt. På andre sida av veien haurte ej nåkken av dei som jekk forbi som lurte på ka som skjedde borte med oss. Og når ej tenke mej om no, burde oss skjønne kor ufattelig rart heile situasjonen måtte sjå ut. To stykker som ligg på veien, og to som driv og tek bilde. Og Tonje og Mariann gjor også litt meir ut av "rollene" sine. Dei skuspelte nåkken som dreiv å rana oss. Tenkte det skulle bli kjekke bilde å sjå på etter på, eller i mårgå for eksempel. Gode skuespelara va oss nok jallefall:) For der kom plutselig eit litt sterkt lys, mot vår plass. Tenkte kanskje det va enten en trikk eller taxi som stod parkert uvanlig lenge. Men det vakje det. Når Ranveig røyse sej for å sjå ka som lyse so sterkt mot oss, e det ein politimann som står å lyse mot oss på "åstedet".... Emh..ja...Pinlig. Han spør ka som skjer her. Og sa oss såg ut som nåkken lik. Litt speachless blei oss ei stond. Alle ser på kvarandre. So får ein eller anna fram at oss driv berre å leika oss litt. Huska ikkje heilt ken som kom på å sei det. Huska berre ej va dom nok til å spør han om han visste ka blogg e, og at det va det oss dreiv å laga innlegg til.. Ej repetera: PINLIG...Veldig PINLIG!!! Ej befant mej i ei av dei stondene der ej heller skulle ønske ej kunne la dei andre ta ordet. Han politimannen va egentla litt skummel. Trur ikkje han va i humør for den slags leik. Skjønna han for so vidt veldig godt. Det e først no, og på trikken på vei opp igjen, ej fann ut kor uffatla flaut og domt ditta her blei. Neste gong oss skal morre oss litt, bør det helst skje uten innblanding av politi:)

Heim, påske, Oslo, heerlig:)

2007-04-09T23:17:00.000+01:00

God påske alle sammen! Jepp, ej e litt seint ute med å ønske god påske, men ej tenkte å legge ut litt av påskå mi som eit innlegg her. Ej tok mej fri to daga frå skulen, og reiste med Ranveig på nattbussen, ej til mitt og ho til sitt. Og det va godt å komme heim. Men dinna gode klemmen frå ein aller beste far ( som i verdens beste pappa, ikkje bestefar), det va kremmen:) Då skjønnte ej at ej aller aller helst berre ville bli heime, og ikkje reise derifrå på ei relativt god stond.

Etter kvart merka ej motstand. Frivillig klemming, blei ikkje fullt so frivillig lengar.. Ej va den frivillige.

Klemming e en bra ting. Ein burde igrun få, eventuelt ta, minst fem klemma daglig. Kanskje med fem forskjellige persona, sånn at 1 person ikkje føle eit eller anna ubehag, ved for mykje klemming. - Pågåande e eit stikkord.

Når ej e her i Oslo, dele ej rom med Mariann. Det sønst ej e utrula kosla. Digg. Kjekt å ligge om natta og snakke ilag. Når ej e heime, dele ej også rom, med søstra mi. Ho e 15, og he som regel søvna før ej legg mej. Men kort tid etter at ej he komt inn på rommet den natta, e Carina også våken. Ej vekke ho nesten kvar natt.. Berre for å slå av en prat. Det e so gøy å høyre når folk snakka i halvsøvne. Og selvfølgelig he ej også med mej kamera her.

Turen jekk frå Longva til Oslo. Etter ei veke heime, og go gang med familie og folk skjenerelt, (veldig kosla med Nordbø og Os på "Lyspunktet", og filmen - Borat-..Må sei ej flira so og sei heile tida då filmen overtok snakket. E det etisk riktig å sjå filmen?), tok ej altså med mi kjære søster hit til Oslo, og guida ho gjennom alt frå ein altfoooor long tur på trikken, kunn for å bruke og få god nytte av vekes kortet, til shopping (ej guida ikkje shoppinga for å sei det sånn), til slottet, Frognerparken, og Egon:) Og til og med søsken, he interessene som ikkje stemnme overens. Ej og shopping= skeptisk. Ej og Frognerparken= herlig. Motsatt med den andre jentå.

Av og til he ej eit behov for å snakke med folk, eit veldig stort eit. Det fekk ej på veien til Frognerparken. Oss tassa avgårde, og strekninga frå majorstuå, til sjølve parken, snakka oss med 3 forskjellige om veien til Frognerparken. Ej spelte dum, (lett rolle,) og spurte rett og slett etter veien til ein plass ej hadde fått forklart sekunda før, kunn for snakkinga si skyld. Den eine forklaringa, va nok betre og lettare enn den andre, i og med at oss snart stod omtrent rett uttafør den inngangen til parken. Ok, patetisk...

Og oss avslutta med litt bilder igjen..Mulig ej tek ei skikkla god avsluttning nederst med nåkken få settninga.

Oslo he alt, det aller aller meste..Berre å velge og vrake.. Ej kan shaitse rondt om her i byn for dei som treng det. Oslo e skjønnt..Leit, so finn ein mykje forskjellig, alt frå trikk, til kunstneristiske menneskestatue, og ting skjenerelt.

Velkommen til Oslo!

Eit innlegg med minst mulig skrift, og bilder i fokus:)

2007-03-26T21:59:00.001+01:00

I ditta innlegget skal ej legge hovedvekta på bilde, i tillegg til at ej skal prøve på å bruke minst mulig ord og setninga. Sida forrige innlegg blei nok eit klassisk christel-innlegg, altfor looongt, skal ej gjer ein liten vri dinna gongen, for lesarane (eller evt. ikkje lesarane) si skyld. Og sida forrige innlegg va ironisk, useriøst, oppfunnet pjatt: det særaste ej he komt med hittli på bloggen, som Narve fekk fram, skal ej berre komme med ting som he med virkeligheta å gjer og til og med kan dokumenterast:) Eit innlegg som skal ver kortfatta, med minst mulig skrift, men med bilder i fokus.

No bjønt ej:

Det e sol og varmt, ikkje sommar, i Oslo. Ej og Mariann fann ein av dei monge parkane her i Oslo, satt oss der og planen var å lese litt Ex Phil.

Nåkken av oss les jallefall. Ej prøvde å sei til ho fleire gonga at det ekje spesiell effektiv måte å skaffe sej kunnskap om Sokrates og Platon & co på. Sønst ho mummla nåkke om at ho hadde stått på eksamen eller nåkke sånt, og trengte ikkje lese....

Sokrates og vennane hans fekk vente. Den lite seriøse planen om å lese forblei useriøs, men so fann oss på seriøst gøye ting istaden...

Ranveig ringte, sporte ka oss gjor. Og etter kvart, hadde oss formeira oss frå to ynklige mennesker til fem passelige folk.

Narve her, mykje flottare og skinnande enn den vakkre sola.

Oss grilla, til slutt...Ranveig prøvde å tenne grillen, nåkke som ikkje gjekk so veldig bra. Vanligvis fiksa ho sånne ting på1, 2 ,3....

Men Hans Christian viste eit av sine monge talent, og fekk gang på grillen med det samme. Han sa berre: kan e få prøve? Og det va det glupaste han kom med den stonda. Han fekk go gang på grillen med det samme:)

En utrulig deilig dag... :)

Eit innlegg jallefall......

2007-03-21T00:46:00.000Z

Til dåkke som faktisk les dinna bloggen her, so beklaga ej at ej ikkje he vør so veldig tilstede her som ej kanskje burde. Men i det siste he kje ej hatt den der "blogg-spiriten". Vanligvis kunne ej omtrent berrre ta ein hvilken som helst setting, eller eit eller anna konkret tema å skrive om. Det hekje akkurat vør sånn dei siste dagane. Men i kveld, følte ej for å "henge" litt her inne.

På skulen he oss eit fag som heiter Ex phil. Og det e for så vidt eit interesant fag. Ein he i ditta faget, som i alle andre fag, ei ypperlig mulighet til å lære og skaffe sej ny og nyttig kunnskap. Og klasså vår e jo unik. E det ei klasse med studenta på dinna jord som faktisk e interesert i studier og e eit prakteksemplar på det ein omtalar som "skulegeni", so e ditta klasså, MIN klasse, og ej e stolt av det. Ka ein faktisk he lært og ikkje, det finn ein fort ut ved å ta ei bestått- ikkje bestått eksamen. Ein del he lært, mens nåkken få, tja, kanskje ei 2- 3 stykker, maks får ikkje bestått. Men det sei for så vidt ingen ting om gluphetsnivået, det sei berre litt om den sjølvironien som oss tør vise ved å, ja, for eksempel stryke med vilje på eksamen for ikkje å virke for overlegen. So monge som 2- 3 stykker i klasså, blei rett og slett enige om å prøve so godt dei berre kunne å gjer ein dårlig eksamen, berre for å senke terskelen litt.

Men det va ikkje ditta ej egentla hadde i tankane, det va nemlig han godaste Nils Henrik Abel ej tenkte på. For det ekje berre stjerneklasså på Fjellhaug som fortjena litt ære. Nei, Nils Henrik fortjena en del kredit og ære. Ikkje berre va han en mattematikar av dei skjeldne, kjent i Norge jallefall, og for alt ej veit en livsglad mann, men han va også ganske smart på veldig monge måta. Var det eit eller anna uklart i bygda, Grimstad, blant folket, so va det til Nils Henrik dei sprong. I tillegg til eit supergeni sånn mattematisk sett og alle andre geniale måta, so hadde han vist nok ei hærlig sangstemme.

I 1325, var eit av hans og bygdas høgdepukt innanfor sangkarriera. Heile Grimstad fekk høyr den verdens berømte stemmå utover heile Oslo City der han stod ved trappe inngangen med slottet att med kongen og sang. Det va kje berre eitt tåre- våttansikt blant folkehopen då, men so monge at det va umulig å telle alle. Det va nok lettare å telle tørre ansikt. At han kunne rekne matte, va jo stort i sej sjøl, mattematiker faktisk. Veldig god på matte. Matte va det han kunne. Han hadde kontroll. Han elska matte. Men han bør også bli huska for alle dei andre tinga som kanskje ikkje kom so godt fram når han endå levde, og he vel egentlig ikkje gjort det no i dagens historie hellar. Ein som Nils Henrik ekje kvardagskost. Mattematikar, artist, og viste tendensa til litt sportslig iver. Hopp og ski, og langrenn og alt som hadde med snøv og fart og gjer, det va toppen for Nils Henrik. Og fotball, svømming og turn, ikkje minst. Han såg ikkje før seg nåkke anna enn å ver vitne til alle dissa sportsfolka. Han va vist ikkje av den aktivive typen sjøl..

Her e litt å sjå på for å minnast dinna mannen som hadde det meste av sitt opphald i Grimstad, der han var født og oppvokst.

Sjøl om han haldt sej for det meste i heimbygda, då han var litt heimkjær, vakje det skjeldent han va på utenlandsreise. Det va ein av Nils sine hobbya; reise rundt, treffe folk og bli kjent med andre kultura. I gjennomsnitt, va han på reise sånn ca 22 daga i måneden, og va faktisk på tur rundt jorda meir en 3 gonga, 3.5 for å ver nøyaktig. Han hadde visst nåkke problem med nåkke visum og pass og sånn oppi Karasjokk. Kor sant det e veit ikkje ej, men det kan godt hende det stemme for alt ej veit. Aller best likte han Lybeck. Lybeck finn oss i Tyskland ein plass vist ein vil.

Etter det ej he haurt, ekje det alltid like trygt for bygdefolket i Grimstad. Og det trur ej Nils også hadde tenkt på når han va fornuftig nok til å gjerde inne heimen sin, og beskytte den sånn. Det e vel nåkke ein kvar skarp familieforsørgar burde tenke på egentlig.

Og dinna fine steinen her med navnet til Nils Henrik på, fann oss ståande omtrent rett ved sida av huset til Nils, berre på andre sida av veien. Ej he inntrykk av at Nils hadde en stor omgangskrets og også en del fans. Og det ekje rart det. Mannen var jo eit multitalent. Han va en god mann og fortjena derfor dinna hyllesten:)

2007-03-09T12:29:00.000Z

Jan Egil "hunta" mej vist nok... Ej såg på bloggen has i går, då hadde han der Arne Olav tatt han..Og ej tenkte: Ok, vist ditta skjer med mej, so lar ej det berre past away.
Men no "fekk ej ann då" altso.. Igrun virka det heilt greit å ver med på leiken:) So, ej trur ej gjer nåkke med det likavel:)

"Regla":

Hver spiller starter med å skrive seks rare ting om seg selv. Bloggere som blir "tatt" må skrive seks ting om seg selv i sin egen blogg, i tillegg til å angi reglene for spillet. Til slutt velger spilleren seks nye bloggere som "har den", og lister navnene deres. Etter det er gjort, skriver han eller hun en kommentar på bloggene til hver av dem, for å la dem vite at de har blitt "tatt", og at de må lese bloggen til den som tok dem for mer informasjon.

- Ej he spelt klarinett i fem gode år. Og sunget litt av sangen "Milde Jesus" på en 17 mai fest forann alle på øya.."Litt" av den vel og merke..Ej stoppa sånn halveis i sangen. Litt musik kan ej, hahah:)
- Strøke 4 gonga på andre års matte eksamen, for så å få karakter i tredje årsmatte og bestått, men pga ikkje bestått eksamen i andre, so måtte ej stryke 2 års mattematikk frå vidargåande frå vitnemålet..Det gjek ikkje ann å gå frå tredje års matte til å ta eksamen i andre..For lettvint sa dei..
- Ej hadde en gong eit lengre opphald på sjukehuset..Legane fann ikkje ut ka som egentla feilte mej, og vurderte å sende mej til Trondheim dagen etter med helikopter..) Men så gjekk det plutselig over i løpet av natta..Bønnesvar deluks!;)
- Ej he som 20 åring, i år faktisk, blitt ropt opp på mikrofon, den der informasjonsskranka på oslo city..Det va det ein kan kalle sær opplevelse.
- Ej he søvna på teite plassa, som feks. bak en klatre vegg på vestborg med vår Hanna Elise Nordbø.
- På barneskulen, forårsaka ej skikkla stort kaos pga ei uheldig episode ej hadde på do. Ej va veldig pessatrongd, sprong på do i frimunttet, og tenkte ikkje på å ta opp do løket. Og då gjekk det som det måtte gå..Det endte opp med at storebroren min fekk skylda for å ha gått inn på jentedoen, og pøbla, men ej tilsto selvfølgelig etter kvart då.. :)

Sende "arbeidet" vidare til, Mariann Buarøy, Hanna Elise Nordbø, Synnøve og Lars Vårdal, Silje N, Astrid Louise Eng Jakobsen og Anne Nogva.. Så lykke til folkens!

Oss he naboa:)

2007-03-05T21:54:00.000Z

Ej må berre sei en liten ting..Og det e at det e mandags kveld og samtidig fest i ei av naboleilighetene..Korleis ej veit det?? Det ekje veldig vanskelig å få med sej at det e liv og røre der borte..Her frå høyre oss alt dei, merk dåkke: ropa og syng..So, ka skal ej gjer med det? Synge med? Gå bort og banke på døra og spør om dei he plass til ein til? Sei at dei må gjerne synge høgare? Spør om dei godt ikkje kan ha fest kvar kveld? Kanskje ej e so heldig å bli tatt godt i mot?:) Tja..ikkje akkurat..Det e mandagskveld. Ikkje det ej he mykje peiling på festing å sånn, svært lite peiling igrunn, men på en mandagskveld? Ka med vist oss følge den kronologiske rekka av dagane, so betyr det at tirsdag kjøm i mårgå..Altso; vanligvis skule..Men kanskje ikkje for alle, eller? E ej dømmande no? Det e jallefall ikkje meininga. Men hellar det å meddele nåkke ej ser på som litt festlig.. Vist ej stikk bort no, so, kan ej jallefall synge med på sangen dei syng: vil ha dig i mørkret hos mig.... Og det høyrset ut som terskelen e lav for å kunne ver med å synge der. Nåkke som hadde passa ypperlig for mej. Men nei, trur kanskje ej bli her..Ok, det va en kort og upersonlig presentasjon av våre energiske og mystiske naboa:)

Kommunikasjonssvikt

2007-03-05T00:03:00.000Z

No he det nok en gong blitt seint. Klåkkå e over 1, og ej e i mi djupe sinnsstemning...Litt usikker på ka det e, men det haurtset ut som nåkke som passa inn her. Når det e seint på kvelden, og helst over 12 kanskje, so bjønt mine indre tanka å komme fram. Trur ikkje det finst ei einaste tid på døgnet, enn seint på kvelden der ej kan høyrest nåkke londe fornuftig ut. Akkurat kor fornuftig ditta her bli no, det ekje ej so sikkar på. Men det e jallefall nåkke ej he tenkt utrula masse på i dei siste to åra.

Det å skulle kommunisere med nåkken, det kan ofte ver ein veldig vrien sak. Ikkje berre det å komme på ting som du sjøl skal sei, men du vil vel gjerne som regel at personen skal sei nåkke tilbake mæ, ekte kommunikasjon da. Og ofte so gjeng praten strort sett temmelig greit. Det kjøm selvfølgelig veldig ann på ken du snakka med og ka som bli snakka om. Ej ser ikkje heilt før mej at ej med en eller anna engaskjert politisk person skulle klare å halde gåandes en veldig politisisk relatert samtale. Ej meina det aldri hadde slått heilt ann. Ikkje en gong so seint som etter 12.

Det der med kommunikasjonssvikt, det e vel egnetlig nåkke dei aller fleste av oss oppleve. Det e veldig naturlig og greit at ikkje alle snakka og kommunisera like bra. Det kan ej godt leve med. Men det ekje alt innenfor kommunikasjonssvikt ej kan leve og slappe av med. Det e ille nok, og pinlig ikkje minst når ein oppleve kommunikasjonssvikten med folk rundt seg. Men kommunikasjonssvikt med Jesus, det ekje berre ille nok, men det e på monge måta nåkke av den verste følelsen ej kjenne på. Og ikkje kunne på ein naturlig og ærla måte snakke med Jesus, det e fatisk veldig sårt og en følelse som ikkje e god i det heile tatt. Å kommunisere med Jesus kan ein jo gjer på ganske monge måta, og i absolutt alle sammenhenga, situasjona og faktisk til alle tider på døgnet. Men når bruka ej dita "24 hours" kommunkasjons tilbudet? Tja, la mej tenke... Ok..I dusjen..Der e ej åleine..Og he ganske god tid på mej. Der får ej faktisk tid med Jesus.. Det fant ej ut på Vestborg: Når ej likavel skal dusje lenge, så snakk med Jesus. Så, til dåkke som lure på koffør ej klare å bruke so long tid i dusjen, så ligg litt av forklaringa i det:)
Å andre tider ej og Jesus he ein liten kommunikasjons greie, e vel egentlig vist ej føle ej treng nåkke, ej må be om nåkke, ej e redd eller andre "nødstilfelle". Ej veit det e sånn Jesus ønska det. At oss skal komme til han når oss e redd, når oss treng hjelp og e redd. Men at ditta e dei einaste gongane og dei einaste grunnane til at ej snakka med Jesus, det e faktisk for mej so pinlig og litt sånn der "ej bruka Jesus" opplegg, at ej til tider he store vanskeligheter for å snakke med Jesus. Ej ønska ikkje at han skal bli en som ej bruka kunn i nødstilfeller.

Og det aller verste nesten e om kveldane. Då bli bønnane og samtalen min med Jesus so overfladisk som ej nåkken gong kan halde en samtale. Og en gong ej huska speselt godt. Då låg ej i senga mi. Tenkte at no måtte ej snakke med Jesus. Og va i utgansgspunktet veldig innstilt på det. Det va Jesus ej skulle konsantrere mej om no, mej og Jesus. Men for endte gong va ikkje tankane mine der snakkinga foregjekk. Bønna va kje personlig. Den blei overfladisk og berre heilt totalt bortkasta. Den hadde ingen ting med mej og nærmare Jesus å gjer. Den hadde ingen ting med at ej gjerne ville bruke tid med Jesus å gjer. Og ej trur hellar ikkje Jesus egntlig gadd å ta den alvorlig, for å sette det litt på spissen. Det blei praktisk talt berre oppremsinga av ein masse bokstava som sikkert nok blei sammensatt til ord og setninga. Ikkje veit ej ka ej snakka om då.. Til slutt blei ej so frustrert og flau over mej sjøl..Jesus skjønna jo at ej ikkje skjønna ka ej snakka om, og meina ikkje mykje personlig av det ej sei. Så ej stoppa opp eit lite augeblikk, og sa til Jesus: Jesus, ej e so utrulig gla i dej. Dissa små enkle orda der, blei med ein gong veldig store og betydningsfulle for mej. Det va liksom ikkje so masse meir som skulle til. Den oppremsinga av ord og setninga va totalt wast of time. Ærlig framfor Jesus kunne ej komme fram med dinna eine setninga, som fekk veldig mykje å bety for mej den kvelden. Det va so utrulig deilig å sei det: Jesus, ej e so utrulig gla i dej..

Kommunikasjonssvikt med andre kan ej greit leve med. Men kommunikasjonssvikt med Jesus, verken kan eller vil ej leve med. Den følelsen av å ikkje snakke ærlig og "til" Jesus, e ikkje spesielt god. Det e dei samtalane med Jesus, dei samtalane der kommunikasjonen ikkje e heilt som den burde frå mi side, som gir mej virkelig følelsen av å ver falsk. Men alle dei gongane ej faktisk klare å smatale med Jesus, og ha ei samtale, der både tankane og orda stemme overens, det e den beste "samtalen" ej he. Det e samtalen som gir mej en ny iver og inspirasjon resten av dagen. Jesus e den beste å snakke med. Bruk han. Han e en konge sjelesørger, en digg far, held på hemmeligheta og en konge beste venn:) Pluss at han e tilregnelig i alle typer situasjona til alle tider på døgnet:)

-Peace and Love-

Eit innlegg til ære for vår alles kjære jan egil

2007-03-02T14:18:00.000Z

Ditta innlegget e vel egentlig det vanslkigaste innleget ej skriv trur ej.. Jan Egil og ej blei enige om å skrive eit innlegg, der ej skulle skrive om han og han om meg, basert på positive ting.. Og sjøl om det ikkje va so mykkje som kan karakteriserast som positivt i det innlegget Jan Egil skreiv, så skal ej nok klare det i ditta her.. Lengda på innlegget fekk du i det minste til Jan Egil:)

Men Jan Egil..

- Du e den aller kuulaste fremmedkulturelle personen ej kjenne... Og for oss, ekje du femmed, berre kulturell:)

- Jan Egil, du e utrulig flenk med musikk..Både pianospelinga og sangstemmå di e på topp.

- Det e ingen som e so flittig og hjelpsom som det du e. Du e alltid i gang med en eller anna forbredelse. Stille opp gjer du heile tida. Ein kan alltid regne med dej.

- Du e en veldig inkluderande og gjerstfri person. Ein føle seg aldri "åleine" på besøk hos dåkke.

- Til å ver gutt, e du faktisk kjempe flenk med mat... Mat he du god peiling på.

- Og sjøl om du kan ver litt vel direkte av og til, so e du jo tross alt festlig..

Ej he trua på dej Jan Egil! Og ein liten rettelse her, so e det vel for så vidt ikkje mitt motto du reklamera for på bloggen din. Sist ej hørte det "beryktede" mottoet, kom det frå din munn, og ej blei flau.. Og blir det endå... Så, den æra skal du få ta på dej:)

Trur jammen ej he gjort "jobben" min no.. Det va vist ikkje so vanskelig for meg ditta som det tydelig vis var for Jan Egil, hehe:)

-Peace-

Innlegget e sjølve eksempelet på rein og sann kjedsomhet...

2007-02-26T23:17:00.000Z

Ka som skjer med sånne folk som mej; som utsette alt av ting til absolutt siste liten? Jo da, då set ej her dagen/natta, før eksamen og skom les. Ditta gjentek seg for så vidt kvar einaste gong, fordi ej lære aldri å bli eit meir strukturert menneske. Og når ej ikkje heilt klare å ta hand om ting i god tid no; korleis i alle dage skal ej klare mej i en eventuell jobbsituasjon? Ej tenke jo på å bli lærar da. Fasinasjonen min av det yrket var stor i min barndom og he stadig blitt større. Og sånn som ej he forstått det, så ekje det eit yrke som ein berre kan tilpasse sej si tid og utsette alt til då det nesten e for seint. Det ekje akkurat en veldig forlokkandes curriculum vitae (cv) å lese om eit menneske som leve som ej gjer akkurat no. Og i og med at ej jo vil, når den tid kjøm, skrive en mest mulig ærlig beskrivelse av meg sjøl; at det dei les om meg i teorien, e den kvinnå dei får sjå i praksis og, så bør eit eller anna i mi absolutt ikkje strukturerte verd skje. Og koffør set ej her og skriv om nåkke so totalt uinteresant som det her e, det kan ein lure på. Men igrun e det faktisk ganske sjølvforklarande. Tenk over det. Innlegget her forklara og bevise egentlig det ej set her å skriv; det e en ustrukturert person som e forfattar av ditta innlegget. (Og at ej nettopp he eksigert ei oppgåve frå romerbrevet, det prega litt av skrivemåten min i ditta skriftet)

Det e eksamen i mårgå. Ej kunne brukt dinna tida på å lese, men set her i staden for. Ej utsette lesinga. Og det mest bevisande av alt, e at ej faktisk stikk å legg meg no. Då kan ej utsette lesinga til i mårgå tidla. Vanligvis he ej so vidt bjønt å tenke på å legge meg på dinna tida her, (ok, en smule overdrivelse.) Men sida ej kunne lest no, so legg ej mej hellar. So masse unyttig og kjedelig informasjon på en blogg, det e sjølve beviset på det som ej skriv om no. Off...no skriv ej ting som ej sjøl ikkje gidda skrive lengar...I tilfelle dåkke datt litt av her, sånn som ej, og he på en måte mista litt av årsaken og forståelsen av ditta innlegget, sånn som ej, så kan ej i det minste gi dåkke,( sida nåkken av dåkke faktisk he gadda å lese ditta her, tross i eit utrulig irrelevant og tidsfordrivande innlegg),konklusjonen på ditta skriftet; at ej e mester på å usette ting og må ta meg sammen til den dagen ej verkelig får bruk for mine høgst utdannede kunnskaper. Pluss at det e eksamen i mårgå, og då e ditta her en del av den der utsette- ting- delen.. Men no e køya neste ledd av utsettelsen,, så... Go natt..
-Peace and Love-

Et nokså vanlig begrep i mine situasjona, e ordet uheldig

2007-02-23T18:15:00.000Z

Det måtte selvfølgelig skje en eller anna gong. Ting som he med uheldige situasjona, uheldige ting å sei, uheldige ting å gjer, skjenerelt uheldig da, og ikkje minst; "obs, der domma du dej ut, igjen", kan en kombinere med christel otterlei... Men ej he lært at det enklaste og kanskje beste (av og til) en kan gjer når en først havna i en sånn situasjon, er å flire av det, så langt det passa greit inn og så langt du klare å enten lage til en latter eller faktisk flire av det på ekte. Med litt sjølironi klare du å flire av dei mest tåpligaste situasjonane du kjøm opp i. Ej va nettopp i kontakt med den kjipe situasjnen, igjen, og det funka fett å flire, på ekte faktisk..Mariann og ej va en tur å handla ned i byen her. Oss gjekk en tur inn på en skobutikk. Og det ekje akkurat der ej trivest aller best av alle plassa på jord. Ej og sko ilag, det e uflaks. For det første; så e ej vel litt for lite inn i den der skomoten som blir sellt i dagens skobutikka..Ikkje nåkke personlig kritikk til dåkke som faktisk finn sko, og monge sko mæ. Sjøl så slo ej til med å kjøpe to par:) Det er berre ej som ikkje he heilt stilen til en del av dissa skoa, med mindre ej skifta ut heile klesstilen min, og det er vel kanskje nåkke av det raraste ej kunne gjort, kanskje. Men jallefall..masse flotte sko der ute, berre ikje so bra på mej..

For det andre så: ej, sko og uflkas ja. Ej tok opp eit par sko, studerte dei litt, og fekk ikkje meg til å sei nåkke anna enn negative ting om dei..Lat oss ikkje gå so mykkje djupare inn på dissa skoa her. Men i det ej hadde snakka litt med Mariann, og uttrykt mine ærlige følelsa om skoa, ikkje direkte kviskrande stemmebruk, og konklusjonen blei nåkke sant som at; dissa skoa kunne ej faktisk aldri kjøpt!", så fekk ej plutselig en sånn rar følelse av at no kom ting til å bli pinlige.. Og dinna følelsen stemmte temmelig bra faktisk. Ej stoppa opp å snakke; Mariann snudde seg, såg på ho dama som stod et stykke borte, ej snudde mej den veien ej mæ, på damå som stod der, og ho såg vist på oss også.. Ej såg ned på dei skoa som ho hadde på seg; som selvfølgelig va identiske med skoa ej holdt i handa, og ikkje hadde sagt veldig mykje positivt om.... Emh.. der og då følte ej litt black out trur ej..Som om ej dødde litt ut.. Det var som tatt ut av en eller anna film om klomsete folk som havna i uflaks-situasjona... Det blei litt betre når ho smilte og bjønt å flire..Og Mariann flirte litt, og sjøl om ej praktisk talt hadde dumma mej ut, så måtte ej flire ej mæ... Ej levna opp igjen..Det gjekk bra, dinna gongen. Og når ej studerte skoa litt, så kom ej fram til at dei vakje so verst likevel.. Det e det ej meina; Sko ser rart ut på meg, men på andre ser det som regel veldig greit ut. Ej fann det ut. Ej prøvde dei etter på, for å skvære litt opp. Dei va tross alt ikkje det styggaste ej he sett.. Damå jobba der...Ho e sikkert vant til å høyre ltt av kvart av ærlige meininga og tanka om sko. Kanskje ikkje like ofte om skoa som ho he på seg..Hanna Elise Nordbø.. Ej skjønna godt ka du meina når du snakka om akkurat sånne ting. Sko, og alt mulig ser fint ut det, berre ikkje alltid like bra på en sjøl... Ditta va dagens uflaks, tabbe, typisk christel-situasjon, kall det ka dåkke vil.

- Peace and Love...

En samtale til ettertanke.....

2007-02-18T03:07:00.000Z

Oss høyre stadig om det, i andakter for eksempel. Oss snakka til og med litt om det også. Å føre andre til fall, det bli litt sånn der " veldig teologisk" for mej til tider. Ej tenke; korsen i alle dage skulle ej nåkken gong klare å hatt sånn innvirkning på nåkken at dei faktisk fell frå på en eller anna måte....? Og når ej tenke over det, so e det faktisk nåkke av det siste ej ønska for en person, at nåkken skal falle frå, og miste alt av håp og forventinga. Og i alle fall vist det var på grunn av mej.

Ej opplevde en utrulig interesant samtale i går. Ej var med ei gruppe på gateevangelisering ved Egertorget, der oss dele ut gratis kaffi og kjøm i kontakt med folk. Oss fortell andre ka oss trur på og dei fortell litt om ka dei trur på, so he oss en samtale gåande, det e jallefall meininga... I går vart det en del annerleis enn ej hadde trudd og forventa mej. I går fekk samtalen med ho jentå/damå innverkning. Om samtalen var god for ho, veit ikkje ej. Men den ga mej meir enn nok å tenke på. Mi oppgåve som "gateevangelist" e å snakke og faktisk prøve å gi dei forbipasserande nåkke, virkelig sei nåkke til dei som kan få dei til å skjønne koffør ungdomma gidd å bruke tid, en fredagskveld på ditta, i staden for å gå for det som ungdomma flest går for på en fredagskveld. Men samtalen i går, vrei litt om på det der med å gi og få. I går so var det ej som fekk. Ej snakka med ei som tideligare hadde vør kristen. Vokst opp i kristen heim og greier. Til og med hadde ho gått på en kristen vidargåande skule. Men no lengar kunne ikkje ho kalle sej kristen. Og det første ej tenkte på va typisk at ho hadde blitt "tvinga" til å gå i kyrkja når ho va liten, og måtte ver med på alle mulige møter. At ho på den måten hadde fått totalt nok. Og når ho endelig va gammal nok til å bestemme sjøl og ta sine egne valg (ej skal ikkje fram til at kristendommen e nåkken tvangsrelegion, men en del av oss kjenne til det der med å gå på møte som barn og ikkje alltid va like gira), so tok ho gledelig å valgte bort Jesus og alt som he med han å gjer.....

Men nei, det va ikkje derfor. Det var ikkje sånn med ho. Det var ikkje derfor ho hadde tatt avstand frå kristendommen. Grunnen til at ho hadde valgt vekk kristendommen og alt som he med den å gjer, va på grunn av meg og alle andre kristne... Ej sette det litt på spissen med å sei at det var på grunn av meg og kristne ellers. Men ho sa det va det som va grunnen. Kristne som va dobbeltmoralske. Kristne som snakka, forkynnte og dømte om en ting, men praktiserte nåkke heilt anna. Ho ville ikkje ver en del av det. Ho ville ikkje ver en del av nåkke som ikkje var det det ga seg ut for å ver. Bibelen forkynna en ting, men oss kristne gjer nåkke heilt anna...
Der og då stod ej berre og sa navnet Jesus inni meg fleire gonga, hjelp meg!. Det å stå der å snakke med ho, gjor mej endå meir sikkar på ka feil og mangla oss kristne he. Monge av oss kristne leve eit så dobbeltmoralskt liv at folk faktisk tek avstand frå det. Der finst nok folk som berre ved å sjå på meg, høyre på meg og ved å sjå på livet mitt, velge vekk kristendommen. Tenk at min og din oppførsel kan trekke folk frå kristendommen; med ting oss gjer, ikkje gjer, ting oss sei og ikkje sei. Det å føre en anna kristen til fall, eller drive folk skjenerelt vekk frå kristendommen, det ligg oss nærmare enn oss trur. Det kan ligge i ting oss foretek oss. Vår oppgåve e å trekke folk til kristendommen, ikkje det motsatte. Ej vil ikkje ver årsak til at eit anna menneske trekke seg vekk. Paulus snakka en del om ditta med å føre et anna menneske til fall. Og Paulus snakka ikkje om ditta som nåkke positivt.

Samtalen var nåkke ej trengte. Ej nikka og sa ej skjønnte veldig godt ka ho snakka om, og at ej va fullstendig enig i mykje av det som ho sa der. Oss he mykje å ta fatt i som kristne. Men så fekk ej litt etter litt fram at det e jo nettopp der Jesus kjøm inn. På forhand, før Gud skapte oss, så visste han om alle våre feil og mangla, at oss aldri e feilfrie og kjøm aldri til å bli det hellar, så lenge oss e her på jorda. Ho skjønnte jo det. Ho kunne det der. Og den eine setninga førte til den andre. Ho sa at ho trudde jo på Jesus og trudde at det var nåkke i det med kristendommen. Men alt det med dobbeltmoralen, ga ho avsmak. Så, på slutten før ho måtte gå, spurte ej, sida ho faktisk endå trudde på Jesus og skjønnte greia med kristendommen, om ho tenkte at ho en dag skulle til himmelen; for sida du kjenne kristendommen og ka som ligg i den, ka den innebera , så veit du jo at enten kjøm du og ej til himmelen eller so stikk oss til den andreplassen. Og ej kunne heldigvis gå derifrå med ei slags visshet om at ho faktisk he den trua som føre ho til himmelen. Ho sa på slutten at ho egentlig ville jo kalle sej en kristen, ho ønska å føle seg verdig nok til å kunne sei ho var kristen. Offentlig var ho det ikkje, på grunn av alle mangla og feila, sa ho, mens personlig, så trudde ho. Himmelen frista for min del, så ej håpa oss havna der begge to! Og på min vei; ønska ej å dra folk med mej, ikkje frå mej...

Ordet "hei" e sterkt i visse situasjona.

2007-02-10T12:22:00.000Z

Her en dag på vei til skulen, tenkte ej å prøve ut nåkke nytt. Nemlig å smile og sei hei til flest mulig forbipasserande, i staden for å berre gå rett forbi. Akkurat koffør og ka ej vil oppnå med det, ekje ej sikker på. Ganske mange reagerea nemlig med å sjå enten rart på meg; "kjenner jeg henne?" eller berre går rett forbi med aukande fart. Nåkken, derimot, ser opp, sei hei og smile tilbake. Med nåkken kjennest det faktisk naturlig å sei hei. Ej gjekk en gong forbi ei dame, og følelsen tilsa at det blei naturlig å sei hei til ho. Ej trur faktisk ho kunne sagt hei først, ej va berre litt før ho. Som regel treff ej på folk med samme utgangspunkt som meg dinna morgen, nemlig eleva på vei til skulen. Barneskuleeleva av utenlandsk opprinnelse. En del av dei e nok også muslima. Så, egentlig trur ej det e litt der det ligg ditta lille "prosjektet" mitt. Å prøve på en eller anna måte å få litt kontakt. Vist ej starta med å sei hei, og prøva å sjå litt snill ut i fjeset mitt, så sei dei forhåpentlavis hei tilbake, og kanskje e det faktisk nåkken som e klar for å bli litt meir kjent enn berre eit "hei". (HEhe, oj, det haurtes nesten ut som om ej sjekka opp søte, små uskyldige barneskuleeleva av utenlandskopprinnelse. Men dei ekje heilt min smak;) )

Jallefall da, så e det kjempe kjekt med respons fra dei forbipasserande, og enda kosligare va det i går, eller dagen før, når ej va på vei heim frå skulen. Ej såg bort på andre sida av veien, og der kom det en go flokk med fleirkulturrelle eleva, og en av dei, va so god at han venka til meg. Ej må innrømme ej blei ovveraska, men venka tilbake, masse:) Ej kom på at det va jo en ej hadde sagt hei til før. Berre litt bad at ej ikkje klare å kjenne dei gjenn. Det e nåkke ej må jobbe med. Det e en dårlig egenskap, å ikkje klare å kjenne gjenn folk. Der slit ej maksimalt!
Men jepp.... ej trur det e litt kjekt for folk, samtidig som det e litt rart, og for nåkken berre dumt å bli møtt med eit hei. Det føles faktisk ganske greit å ver den som sei hei, og det e kjempe staslig vist ej treff nåkken og dei sei hei først. Eller berre vist nåkken sei hei tilbake;) Det e sikkert fleire som sei hei til fremmede, men for dåkke som ikkje gjer det, prøv. Det følest ikkje alltid like kult å ver den fremmede på veien som sei hei, men for folk flest, trur ej det kan ver til oppmunting å bli møtt med eit hei. Og når effekten e den at en elevunge på andre sida av veien, venka til ho som en gong sa hei, i staden for å tøffe seg for resten av flokken, ved å rope eit eller anna kjipt nåkke, då e det veldig verdt det;)

Bibelsynskurs i nordmarka

2007-02-08T16:17:00.000Z

Sjå før dåkke eit klasserom der det set rundt 30, ulike, veldig utprega og karakteristiske eleva. Ej sat den første skuledagen, den andre dagen, den første veka, den andre veka, den første måneden... Og ej tenkte at ditta måtte ver den merkligaste kombinasjonen av menneske nåkken sinne. Skulle verkelig ditta antall volsomt "raseskillje" av mennesker ver sammla inn på samme klasserom i eit heeeeilt år?? Ditta høyrest foresten fælt ut når ej skriv det, men ej e berre ærlig, og det e igrun ikkje so dumt med ærlighet.
Det ej vil fram til her da, e at ej (litt seint kanskje) fant ut i forrige veke en gong, at ej faktisk he drømmeklassa. Det berre gjekk opp før mej. Ej kan komme inn i klasserommet, smile litt for mej sjøl og glede meg over alle og en som er der inne. Og no he det blitt litt sånn at ej "sakna", jallefall merka sånn passe godt vist der e nåkken som mangla..Ikkje som i at: åå, deilig, no ekje den personen der. Men heller den at: hmh.. e ho/han vekke i dag/dinna timen... Åsso set ej å lure litt på kar den personen e, og koffør den e vekke. Det e flott å ha ei sånn klasse som enn kjenne enn vil bry seg om:) Det at oss e so ulike, hehe, eller UNIKE, for å få det litt positivt lada, he berre gjort klasså til en fantastisk situasjon:) Unikhetene utgjer til sammen det beste.

Ditta tok mej faktisk et halvt skuleår å finne ut av. Og det e litt lang tid. Men egentlig trur ej det he ligget i underbevissheta mi, at ej egentlig visste det for lenge sida. Det berre heke blitt tydelig for mej før no. Det var etter turen oss hadde i lag i nordmarkskapellet fra onsdag til fredag. Då skjønnte ej kor trygge oss va på kvarandre, og kor godt oss faktisk går i lag:) Etter dei dagane der, skjønnte ej det:) Og ej meddelte gleda mi til Sjaastad, (en av favorittlærarane mine ;) kor gla ej e i klasså mi:) (Nei, ikkje smisking)...

HEr e eit lit eglimt av turen i nordmarka.

MAriann og ej tok litt avbrekk fra folkehopen.. Sjå det utrykket på MAriann, hehe:)

Ragnhild og Olli, på bakarste rad og fnise

På veien hadde oss det koselig... Kilometarane i nordmarka virka ikkje so longe dei:)

Sjaastad (i bakgrunn) Marianne, Martin og Einar, slappa godt av etter en passe hard dag:)

Ein verdig kandidat under kategorien -favorittlærar-
Egil Sjaastad:)

Her set Sylvia og Narve i sofaen...Bilde forklara:) Klasså vår e flott:)

Dei lærde og vise foredragshaldarane våre midt inne i en djuuup samtale. Egil, Gunnar og Hallvard

Ranveig, du e so søøøt du;)

Du, Mariann, ej og muslimane....

2007-01-29T17:29:00.000Z

For tida, e ej heftig opptatt med forbredelsa av eksamena, eksamena i et meget fleir tall. Det e faktisk ikkje spesielt ille å ver i den der heng-etter-og-ta-gjenn-alle-eksamena- fasen, det går for så vidt greit. Og nåkke pensum interisera selvfølgelig meir enn anna... Men det e en ting ej aldri he klart å legge heilt frå mej.... Oss hadde seminar på Fjellhaug for ei stund sida, blant anna seminar om Islam. Der kom Jan Opsal, forfattar av ei meget godt skrevt bok om Islam. Han snakka om relegionen, og ikkje berre relegionen, men om muslimane, på ein måte som gjor at ej måtte stryke plett vekk alle mine negative holdninga til muslimane. Ej bor jo midt opp i dei, så det var kanskje eit av mine høgdepunkt ditta året. Jan skal ha mykkje av takka for at mitt syn på muslimane e utrulig mykkje betre enn før. Og det trur ej va veldig lurt. Ej fann ut sånn ca at det som e konge med at dei faktisk e her, kjøm hit til Norge, e at oss slepp å bruke masse penga på å reise vekk, til Afrika, til midt- Østen osv for å evangelisere for dei. Oss kan gjer det mykkje billigare, og lettare også vil ej sei, her i Norge. Norge he blitt ei volsomt stor misjonsmark, mest her i Oslo no. Biilligare og lettare. Om det e lettare å fikse det her enn i deira land, kan kanskje diskuterast..Det e jo ikkje lov å drepe her i Norge. Så visst en muslim konvertera til kristendommen, so får dei andre jallefall ikkje støtte fra myndighetene til å drepe den x-muslimen, nåkke dei gjer i sine egne land. Men den ny-kristne slepp alikavel ikkje så lett unda. En muslim som blir kristen, får det vanskelig og veldig tøft.

Koffør skriv ej om ditta?
Ditta e faktisk nåkke ej he tenkt mykje på i det siste. Og når det i tillegg e lese stoff til min kommende eksamen, klare ej jallefall ikkje la ver å tenke på det. I går kveld, låg ej i senga og las over nokre notatar ej hadde skrevet tideligare. Mariann ligg på samme rom som meg, og det endte opp med at oss låg og diskuterte muslim-snakk til seint på natt. Etter å ha lest og jobba med Islam ei stund no, får ej respekt for dei, men samtidig innser ej kor heldig ej e som e kristen. Muslimane dei gir mej alle mulige følelsa på en gong. Men mest av alt e dei faktisk skremmande. Ikkje misforstå no. Ej he som sagt forandra mine holdninga ang. dei. Men med tanke på at Norge, i følge statestikk, om nåkkre år, vil bli overtall av muslima, so skremme det meg mykkje. Norge he eit nokså åpent forhold til det å ta inn innvandrara. Anatall muslima vil berre øke og øke. Muslimske kvinner berre føder og føder, mens monge norske kvinner får kanskje sin første unge når dei e 30.... Fortsette ditta ei stund framover no, så sei det seg sjøl korleis det kjøm til å utvikkle seg. Enn kan nekte på det so mykkje enn vil, la ver å innsjå det, men det e berre fakta.

Misjonsmark..... Det gjentek seg inne i haudet mitt... Alle snakka om det. Alle kristne som tek "jobben" vi har alvorlig, snakka om det. Men kor monge faktisk gjer nåkke med det? Det e greit nok at muslimane kjøm hit, men det som ikkje e greit e at oss berre snakka og snakka misjonsmark, og ikkje gjer en ting med det. Der fins selvfølgelig unntakk, men desverre for få. Vist oss ikkje benytta oss av det enkle at ganske monge her he naboa som e muslima, så e ej redd for ka utvikklinga bli. Ej he vør veldig gira på å reise ut til andre land for å misjonere, men no ser ej at utfordringane finn ej rett ut døra her. Ansvaret mitt, går ej forbi kvar dag på veg til skulen. Ansvaret mitt bli faktisk vanskligare og vanskligare jo lenger ej venta. Kor ej kjem til å havne om 5- 10 år, det får bli opp til Gud å avgjere. Ej vil ver der Gud ser han treng meg og der ej gjer mest nytte. Det gjeld ganske monge av oss. I mens, kan oss gjer det beste ut av situasjonen, og gjer nytte for oss der oss e, jallefall prøve. Og husk: det e Gud som fullfører arbeidet for oss!

Afrika, Kenya i jula:)

2007-01-23T00:36:00.000Z

Til dåkke som enda ikkje he fått gleda av å oppleve Afrika: fortvil ikkje, dåkke he enda muligheter til å rekke det... Trass i litt tørke, faktisk til tider for masse regn, en del hungersnaud, hiv/aids, andre sjukdommar, unødvendige og urespektable drap, krig, så ser nemlig Afrika ut til å klare seg i x - antall år enda... Her får dåkke jallefall en liten smakebit av det svarte, varme, men veldig skjønne Afrika.....

Som dei fleste nok he fått med sej, stakk ej og den eina av mine kjære samboarar, Ragnhild, til Afrika i jula... Og det va omtrent så impulsift som enn kunne fått det...Ken skulle vel egentlig trudd at når oss reiste på Gardermoen i august for å sei ha det til vår kjære Hanna og sa at: oss kjøm og feira jul med dej, faktisk kom til å gjer det? Hehe...ej og Ragnhild sat jallefall en gong i september og såg på nåken biletta sånn tilfeldigvis..(E nåkke tilfeldig egentlig?)....Så bestemte oss at oss bestille... Usansynla tanke på en måte, men ikkje heilt egentlig.. Merka jallefall at folk he tenkt på oss og bedt for oss. En sånn tur som det her, hadde faktisk ikkje gått so bra uten hjelp frå Han oven. Oss gjor nesten alt oss i utgangspunktet blei fraråda å gjer. Det va egentlig ikkje heilt fraråding heller. Misjonærane og dei som bodde der, kom med forslag og idea til ka oss kunne gjer...SNakka litt om korleis oss skulle komme dit og dit, men sa som regel alltid at det ikkje va spesielt lurt..Etter å ha tenkt litt, spekulert og reflektert, så utførte oss stort sett handlingane. Og det e gjennom dei hopp-i det- opplevelsane, at oss fekk oppleve et skikkelig Guds nærver. Flott altso:)

Først og fremst va oss på Safari. Monge kjekke og rare dyr og mennesker:) Det ironiske og rare e vel det at når oss først fekk oppleve Safari-livet, med mange spennandes dyr rundt oss, blei oss igrunn mest opptatt av å ta bilde av oss sjøl. Der sto kanksje en fem-seks tigera et lite stykke lenger borte, mens oss konsantrerte oss om å få ver med på bilde..Folk rundt fekk sej en god latter... Oss he jallefall bevis på at oss he vør på Safari:)

Så, etter en fin opplevelse med dyra på Safari, stakk oss tilbake til den digg leiligheta oss fekk i Nairobi. Der feira oss jul og hadde det heilt flott. Oss fire jentene og to danska, Dennis og Kristian. Det va mykje liv og røre omtrent 24 tima i døgnet....

Etter at Hanna og Marian reiste heim til Norge etter sitt nesten halvtårige arbeid i Etiopia, hadde ej og Ragnhild fortsatt to veker gjenn i Kenya...Og det va igrun først då ej oppdaga kor utrulig merkelig situasjon å berre havne i Afrika i disse tider..Når enn vanligvis e med familien liksom.. Men det va en situasjon ej kjapt klarte å venne mej til:) Oss tok like gjerne turen til Kysten, Mombasa..DEt var regn og litt kaldt i Nairobi, så oss tok nattbussen nedover landet. Oss traff eit misjonærpar som er der nede, og blei bydd på litt mat og drikke og fekk den gode praten.Veldig oppyggelig og tilfredsstillande må ej sei:) Oss spurte kanskje ett spørsmål innimellom, og vår venn hadde masse å fortelle. Det va digg:) Ellers så snorkla oss, faktisk med hai fekk oss høyre i etter tid da. Det va igrunn det første ej spurte om..Men no no, no sharks.. Og etter på spurte ej igjenn om der va hai..Og da var der visst hai, vegetarhaia:) Konge det..

Frå MOmbasa, gjekk bussturen tilbake til Nairobi gjenn. Og ei ny og spennandes, innholdsrik veke venta oss der..Blei kjent med utrulig monge flotte folk, over alt. Og ej vil benytte mej her av å skryte av misjonærane som e der..DEi e hjelpsomme, åpne og svært så gjestfrie..Oss kom tilbake til Nairobi nytårsaftan...Og oss blei bedt inn til ei som jobba som lærar der..Kjempe trivelig kveld:) Og plutselig kom Thana, ettåring i Tanzania, med en gjeng.. Oss hang en del med dei. Og Dagane gjekk usannsynla fort.

Mi seng

Ragnhild si seng

Ragnhild ler sej nesten ihjel når ho ser senga mi...Ej spør ka ho flira av..Og ho tek hand om saken;)

Ditta er berre en bitte, bitte ørliten bit av ka Afrika og Kenya faktisk e... Bilder og ord kan ikkje egentlig beskrive so mykkje..Det e berre fantastisk og ubeskrivelig.. Folk flest he veldig godt av å ta seg en tur til Afrika, og oppleve det som e der..Språk, kultur, fremmedkulturelle...Ej he jallefall veldig godt av å komme meg dit litt av og til..Ikkje det ej he for vane å ta mej en kjapp en til Afrika, ditta va min andre gong. Og det he letta en del på mine inntrykk av saker og ting:) Det skulle vel for så vidt ikkje så mykej till. Men usansynlig great va deinnaturen til Kenya..Minner for livet.

Ej sat i drosja fra Nairobi på vei til flyplassen, og såg den eine Kenyaneren etter den andre...Og kom på at ej hadde igrunn ingen bilder av dissa kulturelle folka...Det vakje so veldig rart heller, sida dei skulle ha peng for alle ej tok..Då valgte ej heller å gjer det på min måte, sjøl om kvaliteten ikkje blei den beste...Tok siste bilda på vei til flyplassen , inne i drosja:) Men i respekt til dei, så skal ej heller la ver å legge ut bilda:) Dei blei ikkje nåkke bra hellar..Enn ser ikkje sånn uten vidare at det e en afrikanar som går på veien..Det kunne vør ka som helst anna...Det sei litt om min litt uegna kunnskap til å ta bilde...

Ha en go dag:)

2007-01-15T15:36:00.000Z

Det e ett eller anna ukult med dinna bloggen her...Det gjeng ikkje ann å ha inn bilder no..Det fiksa sej sikkert snart:) Tenkte å vise litt bilder frå Kenya.. Men ej kan meddele at det gjekk veldig fint på tannlegen i dag... Ho sparte ikkje på bedøvelse før å sei det sånn...Ej he faktisk ikkje hatt tannlegeskrekk før, sånn egentlig. Men på det skjemaet ej fekk, og der stod ett spørsmål om ej hadde tannlegeskrekk eller ikkje, kryssa ej like so greit på JA... Ej e litt utspekulert. Men då tek dei jallefall litt hensyn. Ho pøsa på gjenstand og ting inn i munnen, og ej hekje telling på antall gonga den som sug slevet datt av.. Først, dreiv ej å fikkla og ordna med den, når ho snudde sej.. Den låg ikkje heilt bra inn i munne, den låg litt feil i forhold til der slevet mitt va mest ubrett..Det va då den datt av første gongen. Det gjekk bra sa ho, og fortsette med at den dett igrunn av heile tida.... Ej tenkte tbake t sist gong. Då fekk ikkje ej sann ting.Det va temmelig ubehagelig det..Spytt blanda med blo og tenne ekje godt..Og det at den dingsen dreiv å datt av, det minnte mej ganske mykje om forrige gong.... Alt ordna sej. Ho snakka sabla mykkje til å ikkje få nåkke særlig svar tilbake. Det va litt vanskelig å svare med alle tinga ho putta i munnen.

En anna ting ej tenkte på når ej låg der, va ting som absolutt ikkje burde skje når enn ligg opp i stolen med alt mulig rart inni munnen. Det ej kom på som virka utrulig kjipt i en sånn situasjon, e vist enn bjønt å nyse eller hoste kraftig. Og desto meir ej trenkte på det, desto verre blei situasjonen. Ej såg før mej alt som kunne gått gale. Heldigvis slapp ej unda ting som det der. Men det kunne fort gått gale... Enn kan innbille sej forskjellige ting, feks bivirkninga på Lariam... Litt samme effekt va det å ligge der i tannlege stolen å tenke på at: det som faktisk ikkje kunne skje no, va at ej fekk ett kraftig nyse/hoste annfall....Plutselig syns ej å kjenne at det muligens kunne komme..Så, ej fokuserte heller på børinga og den fasinerandes spruten av ting og tang frå munnen min:) Emh...tannlege e gøy, berre litt slitsomt. Gleda mej faktisk t neste gong:)

OBS....

2007-01-12T13:39:00.000Z

Ej må berre ha et kort innlegg her gjenn, for det blei vist litt longt det forrige:) Sorry:) Men ej kunne vel ofre litt tid og plass på nåkke so viktig som tenner.. Ha ei fin helg folkens. Ej skal til Froland og Grimstad i helga..Gleda mej sjuuuukt masse:) Bli digg det:) PÅ gjensyn..Trur forsten ditta e rekord..på korte innlegg

TAnnlege, what a nightmare.........

2007-01-12T13:32:00.000Z

Ok, greit nok at ej he kvite tenner. MEn det betyr ikkje at dei e perfekte av den grunn. Det e nemlig alltid ett eller anna som e plagsomt med dei.. For det første: Ej he ufattelig svake tenner...Kvar einaste gong, frå ej va liten av, til den dag i dag, he ej hatt høll i tennene..Ej hadde 7 høll en gong, og etter den gongen hekje ej vør spesielt gira på tannlegen. For det andre: Så fekk ej merke i fjor for første gong faktisk, korleis det e å ha skikkelig tannverk. EJ he aldri før hatt so låkt i tennene som då. EJ søv minimalt om nættne, og ej pøste på med masse tabletta...Det funka litt...Så gjekk det nokre veke før ej fikke "manna" mej opp t å gå t tannlegen...Og når ej endelig, etter andre forsøk, (skal ikkje utdjupe grunn til at det måtte to gonga til for at ej endelig gjekk inn) var på plass, fekk ej den beskjeden at det va jammen bra ej kom no. Ditta hadde bjønt å utvikkle sej skikkelig bad.. Det va en haste situasjon sa ho, so det va lurast å fikse det med en gong..To tenner skulle rotfyllast, før ting blei aldeles gale...Dei kunne eventuelt trekke dei..DEt va billigast, og tok kortare tid. Å rotfylle betyr at ej må tilbake, en del gonga, ligge i stolen i nåkken tima, so ej blir nok til slutt veldig godt kjent der...Men aller helst ville ikkje dei trekke tenner på ei som va 20 år...Ej e jo tross alt veldig ung enda...Trekke tenne e visst vanligare på 50 åringa.. Saken va berre den at ej va på vei heim, som i heim t sunnmøre, og hadde ikkje annledning til å få gjort nåkke med det då. Så dei stappa i ei midlertidig fylling, og sa ej måtte komme tbake med en gong etter ferien. For ditta va ille...Ikkje nok med det...Men så bjønt faktisk visdomstennene mine å vekse..Og det va ei kjip tid det mæ..Då kunne ej nesten ikkje gape..Det betyr: nesten ikkje snakking, og det va problematisk å spise...MEn det gjekk seg til etter kvart..

I dag so e situasjonene den at ej stakk aldri å fiksa dissa tennene som skulle rotfyllast...Ej he faktisk ikkje kjent nåkke smerte, så ej tenkte ej kunne drøye det litt..EJ drøyde det heilt til 15 desember, nåkken få daga før ej reiste t Afrika..Ej spurte om det muligens kunne halde til ej kom tilbake om tre veke...Det skulle gå bra sa ho..Men ej måtte ikkje drøye det lengar, so ho satt opp en time til mej med en gong.. Ej he nemlig ei ny tann no som må rotfyllast, tre tenner det....Og dessuten: Det sterke forbudet ej fekk mot å spise so masse godteri, det kjøm til å ødlegge en del av livsgleda mi.. Godteriet e en del av mej..EJ trur det e godt for sjela med godteri..So til dåkke som he tenner til det: spis masse godteri, nyt det og spis masse;) Det siste ej kan nevne hittil angåande dei kvite tennene mine, e at visdomstennene mine he blitt nokkso overdrevent merkbare for tida... På kvar si side, veks dei...Men ej trur ikkje dei bør gjer det..For det ekje plass til dei..Munnen min e faktisk for liten. Dei gnaga borti innsida av munnen...Sikkert lurt å berre fjerne dei... Men ej skal til tannlegen den 15, og då får dei nok en salig jobb med tennene mine.... EJ skal berre ligge der med bedøvelse i massevis og vente på at det ordna seg:) Ok, ditta e virkelig ikkje so ille som det høyres ut. Det e rett og slett litt komisk. Kanskje det e straffa for at ej e so opptatt og fornøgde med dei kvite tennene mine, hehe:) Men ej he kvite tenner:) Berre ikkje spesielt sterke:.. Og ej skal foresten aldri bli tannlege... Respekt til alle dåkke som vurdera det;) Dåkke gjer en go jobb:)

Orginalt

2007-01-11T18:43:00.000Z

Hei. Vist dåkke klare å finne ut av ka som e orginalt og uvanlig med ditta innlegget, e dåkke dyktige. I dag he ej vør i byen. Traff en kjent. Kjøpte gåve. Åt mat. Kom opp at i 7- tida. Skal spele fotball kl. 21.00. Gleda mej utrulig:) Ej e faktisk skikkelig gira. Etter det skal ej ejte, skal føresten ejte no mæ..So, ej må stikke:) C ya:)

her e ?pent for alle

2007-01-02T18:42:00.000Z

Hei hei venner. Livstegn fra afrika. No he ej berre knappe 6 daga gjen her nede, og for aa sei det som det e, so kjennes det ut som om ej kom i gaar. Det he gaat super fort her og no maa ej nyte dei siste dagane ej he at. Ej e heilt fasinert over kor utrulig fint og greit alt sammen he gaat. Dei mest utrluligste tinga he gaat smerte fritt for seg. En 8 timers long, ubestilt busstur ned til Mombasa, og opp igjen paa samme maate, som i utgangspunktet ikkje va spesielt anbefalt aa satse paa, det va en konge opplevelse. Va i Mombasa i fire daga, den siste dagen fekk me komme heim t en misjonerheim, Helga og Arnfinn, konge folk. Me fekk hoyre masse om ka dei dreiv med der og utfordringa og opptura dei opplevde. Dei jobba blant det muslimske folket ned paa kysten, og trivest veldig godt med det.Tru ej kan sei den siste dagen i Mombasa med Helga va en av dei beste, eller jaffall, en av dei dagane som prega mest paa monge maata. Utrulig aapent og gjestfritt her i Kenya. Folk me aldrig he truffet, tek oss med inn i heimen, innvitera oss heim til dei paa nyttaarsaftan, behandla oss som kjente og gode vennar. Saa det blir litt trist aa forlate landet og plassen. Julefeiringa gjekk over all forventning. Det va oss fire jentene, Ragnhild, Marian, Hanna og ej, pluss to danska, Dennis og Kristian. Dei va som sagt danska, saa utulig innvikkla aa skjonne ka dei snakka om, men det ordna sej. Dei va kjekke folk jaffall.

Ditta bli ikkje saa utfyllande, men det skal ej fikse paa naar ej e tbake i Norge, med bilder og skrift. Alt e veldig bra her jaffall. Og Narve, viss du fortsatt heng med, saa he ej allerede begynt aa trene til lang turen me skal paa i sommer. Jepp. I gaar va oss nokkre kvinner paa gaatur, 6 kilometer alt i alt, og ej som du sikkert kan tenke dej til selv, hang etter en del metera bak alle andre, men 6 kilometer faktisk, og 5 en anna dag. Saa, naar oss ska gaa fra oslo til Roros i sommer, saa e ej temmelig trent, hahaha. You better start training no!!!

Ok, livet e konge, Kenya e konge, afrika e konge, oss he det rett og slett konge. Tusen takk for all bonn. Veit og merka utrulig godt at Gud e med oss. Ting hadde faktisk aldrig gaat so bra uten. Med tanke paa at det her he blitt en sann -sats og hopp- paa ting tur, saa he ditta gaat sinnsjukt bra. Detaljer og oppdateringa kjem. God jul og godt nytt aar foresten. Det e 2007 dokke. Mitt nyttaarsforsett: ejte masse masse masse mindre godtreri. Det ekje tull en gong det. Alltid he ej faat masse skryt fra tannlegen min om at ej e so flink aa pusse tenner, at dei e so kvite og fine, men han sa aldrig nokke om at viss ej vil behalde tennene naar ej e 50, saa bor ikkje ej ejte saa masse godtreri. Ej va nemlig en tur innom tannlegen i oslo for ej stakk t Kenya. Ho spurte ganske seriost om ej spiste utrulig masse godteri. Og det va et enkelt sporsmaal med et og einaste enkelt svar, JA. Godteri bruken maatte ej jaffall redusere kraftig. Og det he ej tenkt aa faktisk satse paa. Vedlikehalde dei kvite, fine tennene mine. Her en dag fekk ej hoyre at ej he filmstjernesmil, det va tennene mine som va so kvite. Ej hadde vist uvanlige kvite tenner..HAHA. Det ekje nokke anna ej tyt meir om eller nokke anna ej e meir fornogd med med meg sjol, enn tennene mine. Dei skal vare til ej e 100.
Ej he foresten funnet min lidenskap her nede. Ikkje mykkje e kulare enn matatoane her, minitxibussa som kjore her. Dei e konge jo. Det tenke ej aa viderefore i Norge. Altsaa, billig skyss, i heile oslo sentrum, dit du vil for berre 10 kroner. Med kul, reggae musikk, shabby kle, og ej som ropar\hentar dokke inn, tek i mot betaling, ej gjenntek 10 kroner, og sorga for at dokke he det bra. Ej skal ikkje ver sjaafor da. Her sette mej trygghet fremst. Da sei ej good bye for now. Sees snart igjenn. Og ser fram t det nye aaret. God bless.

Lenge t neste oppdatering...Men kos dåkke med ditta so lenge;)

2006-12-17T01:35:00.000Z

Hei! No e det nøyaktig 24 tima og 25 min igjenn t ej og Ragnhild, kjørt av Paul Andre e på vår gode vei t Kenya;) YEs;) Oss reise ut på flyplassen i mårgånatt, og tek flyet som går 07:00 mandagmårgå. Og for dåkke som kjenne mej relativt godt, so veit dåkke nok at ej ekje den mest fullkommne personen ann kan finne:) Så derfor gi ej dåkke eit bønneemne, visst dåkke likevel skal be, så kan dåkke nevne mej og Ragnhild for Han der oppe og be om at dei neste tre vekene skal gå veldig bra! Det bli ein konge tur;) Oss ska feire jul sammen med Hanna og Marian. Og den tida sammen med dei, den e svært etter lengta;) Skal bli digg å endla treffast igjenn. Litt bad at dei reise tbake til Norge etter ei veke, men då passa det godt å utforske Kenya litt. Skal ta masse bilde.

Apropos bilde:) Sia det kan bli ei stund no, før ej kjøm t å oppdatere bloggen, så tenkte ej å legge ut nåkken stygge bilde som ej fann. Det va vel kanskje å ta litt hardt i..Der va en god del andre stygge bilde mæ, men ej trur dissa fær klare seg, enn so lenge:) Dei e vel ikkje direkte stygge, men heller mindre fine.... Alle he daga der dei ikkje va so heldige på bilde... Men den lettaste jobben, va å finne stygge bilde av meg, så ikkje ta det så hardt, dåkke vakje av dei verste:) Og t dåkke som på eit eller anna vis kjenne dåkke gjenn her, så e alt ej he å sei unnskyld. Men ta det før det det e, nemlig litt Christel- humor, og en måte å bevise kor fin dåkke e til vanlig... En god del annaleis enn på bilda;) (Ditta e ikkje etter kronologisk rekkefølge Anders)
Og ej trur ej e so frimodig at ej føreslær ein aldri så liten avstemning her. På det bilde som av en eller anna grunn fortjena ei eller fleire stemme:) Og det går også ann å grunngi stemmå di, trur ikkje det e stygt gjort det? Detta e meint som en spøk! Sei frå viss den e litt på kanten...Det ekje alltid ej kan kontrolere humoren min:) Ej gir jaffall mi stemme t bilde Nr 17: Bilde e so stygt at ej vurderte leeeenge om ej skulle tørre å legge det ut eller ikkje..Men ej turde det:)

Nr 1. Anders Egil

Nr 2. Karsten og Ragnhild

Nr 3. Martin og Bjarne

Nr 4. Ragnhild og ej

Nr 5. Maren og Loff

Nr 6. Narve

Nr 7. Karina og Ingjerd, kanskje, nåkken som veit? Bibelskulejenter;)

Nr 8. Ej og Mariann

Nr 9. Carina og ej

Nr 10. Gunnar, Hanna og Ragnhild

Nr 11. Karina og Gunnar

Nr 12. Carina og ej

Nr 13. Ragnhild og ej

Nr 14. Solbjørg

Nr 15. Ej

Nr 16. Marian

Nr 17. Ej

Avkobbling under heimeeksamen.. Det måtte berre til:)

2006-12-13T01:42:00.000Z

I dag fant ej gjenn mine likesinna og likebloda, her i Oslo.. på Bøler. Ein skulle vel strengt talt trudd at ej, Christel, aldrig skulle kommt meg dit, sånn uten vidare. Men det gjekk veldig greit som den vimsen ej e, å finne fram. Alt ej trengte å gjer va å komme meg til Majorstua, fekk beskjed frå Mariann om å ta buss 20, den på Narvesen sida, ikkje den på 7 eleven sida, nåkke ej mest sannsynlig hadde gjort vanligvis. Så stod Hanna der (søskenbarn) og venta på meg, og me reiste då vidare i lag t Bøler. Det va utrulig deilig å treffe dei gjenn.. Ei tante, to søskenbarn+ ungen til ho eine og mannen na, som mannen, Per Magnus då, e onkel unge til vår rektor på Fjellhaug;) Det går vel ann å sei at ej e litt sånn halveis i slekt med rektor?? Ej føle det sånn jaffall:) Ok Sve.. Du ligg fortsatt høgre opp enn meg, du med Tulluan som onkel (oj, konge... ej fekk Ola Tulluan t å passe inn i bloggen min) Men sjølvaste rektor, Jan Ove Selstø, på Fjellhaug, her passa han mæ perfekt inn, e jo å skryte av det mæ:) He he:)
Me åt go mat i lag, og kvelden va ein av dei diggaste ej he hatt på ei go stund no:) Praten gjekk i eit, og dei snakka like mykkje som meg, om ikkje meir faktisk...Jepp, det går ann!

Her he oss Tenea, spesielt navn, men fint når enn sei det monge nok gonga, Hanna og tante Lena.

Tenea såg på monge måta litt forskremt ut.. Kan det ha nåkke med at ej sat rett ovenfor ho å gjer???
Det tok seg opp etter kvart:)

Mamma Jenni og Tenea;)

Det va litt kjipt at ej ikkje fekk bilde av vår kjære rektors unkel unge, men han kom heim litt seint frå jobben. Og ej turde ikkje ta bilde av kunn han. Men ej tenke ej fann ei go erstatning, jaffall omtrent det samme da:)

Kansje Per Magnus om nåkken år????

Oki.. Litt familieinnlegg her... Men i trua e me alle i familie:) Dagen og kvelden jekk fort. Så heimturen kom plutselig. Og med tanke på at ej he bodd her no i 1 og halvt år, skulle enn nesten tru at den skulle gå radikt for seg. Men den gang ei.... På sett og vis vil ej sei det va en vellykka heim tur.. Ej satt mej i det minste ikkje på heilt feil kjøyretøy som kunne føre meg til..ja whaterver... Ej fann fram t riktig ting, berre at ej skulle tatt den som jekk andre veien. Det hadde gått tre kvartter kjappare.. Men i staden, so fekk ej oppleve endestasjonen på Husebybakken.... Og den treng ikkje ej å sjå meir:) Ej føle meg nesten som han der i Buddy, som ikkje er heilt fortrulig når det gjeld sånne ting han hellar...Jaja.. det vakje so verst å havne der i grunn. Bortsett frå at det va litt kaldt, so fekk ej tid til å tenke litt på heimeeksamenen min. Ellers so kom ann bak han sjåføren og ej spurte om den jekk til sinsen dinna..So sa han ja, men ann kjørte ikkje gjenn før om en halvtime, so det tok nok litt lengar tid når ej tok den dinna veien. Du skulle nok tatt den andre, sa han. Og ej kom ikkje til å ver på Sinsen før om tre kvarter... Ej hørte og ej tenkte...: Christel, du gjer sånne ting du..Det ligg so naturla før dej ditta... Det va en snill mann.. Han tilbydde meg både kaffi, te og vatn.. Han syns kanskje ej va litt klomsete, og det med all grunn:) Det positivet opp i ditta e at ej faktisk kom meg til Sinsen.... berre en god del seinare enn planlagt:)

Ditta va det ej gjor på, bla:) Bevis på at dummheita e virkelighet. Ikkje det at dåkke trengte bevis på at ditta faktisk kunne skje meg, men sjå på den fine naturen:)

Ein må gjer det beste ut av situasjonen, og det ein he. Ej hadde eit kamera og ein endestasjon.... og då passe det seg med natur bilde og bilde skjenerelt.

Nåkken som vil bjønt å følge meg dit ej skal med T- bane heretter??? Ej va heldig dinna gongen.. Kan sikkert fikse ett eller anna t gjengjeld:) Nei..trur det går bra.. Ein gjer vel stort sett ikkje samme feilen to gonga...

Flire, nikke, sei ja og smile.... Det funka ikkje lengar

2006-12-09T01:01:00.000Z

No he oss komt oss vel heim oss tre jentene i sinsenterasen.. emh.. blei mykje oss her..Men det e sånn som skjer.. Tenkte berre ej skulle ta opp problematikken rundt det å snakke med folk uten å heilt forstå ka som blir sagt, men overleve med å nikke, smile, flire og sei ja, der ein med etter lang erfaring med sånne ting, bjønt å skjønne og føle på seg kor og når det passa seg å feks flire inn i ein eller anna sammenheng, eller ikkje sammenheng... Oss he vel alle opplevde at det ikkje alltid passa inn å flire rått der ein trudde det va berre å kjøyre på med ein latter. For å ta eit av monge eksempel da, so sat oss, Narve, Mariann, Ragnhild og ej på trikken på vei opp gjenn frå Synnøve. Der kom det på to karra, satt seg ved sida av oss, og bjønt å snakke.. Ein va vel kanskje 70, mens han andre va vel 40-45 eller nåkke.. Han "unge" av dei virka for så vidt ganske so oppegåande og kjekk, men so va det han andre som hadde levd sitt liv som teaterinstruktør, og snakka derfor deretter, og han hadde hatt ei kone som var sosionom, nåkke han ikkje kunne anbefale andre å gifte seg med...P.S: Ditta e sånt som jentene fortalte og snakka om når oss hadde komt vekk der i frå, ej forstod i grunn ingen ting av det han snakka om, og brukte då dinna smil, nikk og flir metoden.. Så, va det eit eller anna han sa, og ej la jo på eit lite flir... Og vist ej ikkje såg heilt feil, så gjor vel igrunn resten av gjeng det mæ... Men ej fann ut seinare då at det han hadde sitte der å fortalt om, det va den gongen då han hadde vør i Sykkulven (Sunnmøre) og blitt slått ned.... Det ekje alltid like lurt å bruke den der flir- metoden... Trur han tok det ganske greit. Det virka sånn. Han tulla litt med det og sa: Og så ler du da"?? Det gjor ej , men ante ingen ting om koffor ej gjor det. Ej trur ej syns det virka dummare å berre sitte der og ikkje sei en ting, enn heile tida spør: Ka sa du? Spesielt når ej aldrig hadde møtt mannen før.

Det å ikkje forstå eller høyre ka den andre sei, det e greit sånn eit par gonga..Men over lengre tid, so ekje det særlig kjekt å heile tida sei:" Emh,.ka du sa"? Det gidd jaffall ikkje ej i lengda. So, visst dåkke he nåkken riktig gode tips for å løyse sånne litt kjipe situasjona, tale- og hørselsvikt flause, so blir ej glad. Til slutt so står du der berre med å he svart ja på nåkke du aldrig i verda i normal tilstand hadde sagt ja til. Og ofte so kjøm jo det fram til slutt: " Du hørte egentlig ikkje ka ej spurte om du"? Eh..nei.... Det e faktisk ganske pinlig det der. Og kjøyrelæraren min fekk også oppleve eit sådan øyeblikk med meg. Men so he det kansje nåkke med kjøyrelæraren min å gjer mæ. Han sat faktisk å snakka og snakka heile tida i eit sett. Og når ej då, som relativt ny elev skulle konsantrere meg om både kjøyringa, nåkke ej faktisk tenkte å prioritere høgst, og snakkinga og spørsmåla frå han, so endte det opp med at ej bestemte meg for å enten sei "ja" eller "nei". Då slapp ej å bruke konsentrasjonen min på å tenke ut svar t han.. So, han snakka, og ej klarte meg med eit enkelt "ja" ei stond, heilt til han sa: " Ja, gjor du egentlig det"? Ej fekk meg en støkk...Tenkte på ka i alle dage ej he sagt ej gjort no " Såg du egentlig ditta skiltet"? Ej tok meg litt sammen og fekk fram eit nei... " Det gjor ikkje du nei..Da må du ikke si ja heller. Det nytta ikke å lure me" Det gjekk bra den gongen, mæ.. Men sånne stunde og situasjona, dei oppstår, leve og ser ikkje ut til å ta slutt med det første jaffall. Og ej treng å forbrede meg på sånne situasjona, før dei bli pinlige. Ka dåkke sei? Nåkken forslag som faktisk funka? I lengda, so nytta det ikkje å stå å nikke og flire.

Luther, that man;)

2006-12-08T14:00:00.000Z

I går, dagen før eksamen, va ej på monge måta ein heilt anna Christel enn den ej vanligvis kan stå for å ver... For det første, va stille omtrent heile dagen....For det andre, hadde ej kun ein tanke i haudet, og det va å stå på dinna eksamenen. For tredje, så gjekk ej inn i ei slags anna verd..trur ej.. Det va ein heilt spesiell feeling. Det fjerde va at at samme kor masse ej prøvde å lese, og gjenta det ej leste på og nettopp hadde lest, så va det t inga nytte. Det vakje hjelp i å pøse på med meir informasjon. Trur ikkje ej he so stor kapasitet opp i der. Og på kvelden sat ej og Mariann å snakka om alt mulig som kunne ver relevant på eksamen. Men for mej, so va det ikkje t stor nytte akkurat. Ej kjente på korleis det virka å ver stressa, long time sida. Ej las ein plass, men fann ut midt i avsnittet at: det ekje ditta som e viktigast. Og sånn holdt ej på og fekk ikkje system og heilhet i det ej las.. Det va mykje merkelig med den dagen. Ej trengte å snakke, og ej trengte å snakke mykkje mæ..Men akkurat då, so va der ingen heime. So ej måtte rett og slett snakke med meg sjølv, nåkke som funka kjempe bra.. Ej blei jaffall enig med meg sjølv, det va deilig å snakke med nåkken som var enig med meg:)

Så la ej mej kl 00.00.. Og det e også veldig merkelig t å ver meg. Mariann mæ kom seg i seng då, og vi bytta på å dele Bibelvers... Det mest treffande og avsluttande den kvelden blei nåkke som ga meg trygghet og visshet i at mårgå dagen (i dag) skulle bli bra. Høyr her: " Vit at Herren gjer under for den som er trufast mot han. Herren høyrer når eg ropar til han." (Sal 4. 4)

Ej kom på eksamen i dag... Ganske klar for å få stå karakter.. Og sånn ej ser det, so he Luther og hans reformasjon, gjort sin del av den jobben, og mine frustrerte bønner om visdom og styrke til Gud gjort resten;) Nemelig... Mi oppgåve va å gjer greie for Den tyske reformasjonen fram til Riksdagen i Augsburg 1530.. Ej koste meg på eksamen..Rett og slett koste meg;) Tenk so utrula digg tema å skrive om på ein eksamen! Ej rota ned 11 sider. Innhaldet som tell ja:(..... Ej kan skrive med lengde, berre ikkje alltid så saklig og til poenget skrevet, men nåkke av det skulle vel sørge for at ej står;)

Ej tenke tbake på verset i frå salmane... Det ga meg ei veldig trygghet.. Men ikkje berre det.. Der står jo "vit at Herren gjer under for den som er trufast mot han". Gud hørte jo mi bønn... "Herren gjer under for den som er trufast mot han".. Det betyr vel at ej e trufast mot han det;) Gud gjor og gjer endå under for meg...Ergo, ej e trufast mot han:) Jaja.. ta det for den ej e... Ej satt det litt på spissen der, men det kan jo glede meg ei stund jaffall;)

God bye now;) Ska t Synnøve ein tur:) Bli flott!!!!

Litt forskjellig her

2006-12-06T00:23:00.000Z

Godt dåkke ikkje bli påtrengt bloggen min..Den e 100% frivillig å besøke. Grunnen t at ej tek opp ditta her no, e vel det at ej he mine stygge tendensa t å skrive og skrive.. Og då skriv ej heilt t ej ikkje lengar huska ka ej bjønt med lengar der oppe.. Ja ja..lite å gjer med det...Nok unnskyldninga no... Ej he nåkke på hjertet:) Og ditta bli eit av dei vanlige innlegga mine, altså; ikkje kort!

Det e ting som e skikkla frustrerande av og til..Faktisk, temmla ofte, stort sett always. Du hekje vør foruten det, alle veit nok ka ej snakka om. Det e den stonda der du he opplevd nåkke utrulig stort og du kan ikkje vente med å fortelle det.. Kanskje du jeng der å forbreda deg på korleis du ska sei det... Du øva dej so klart litt på forhand, korleis du skal legge det fram og kanskje legg litt ekstra på her og der, og overdriv litt for å gjer det endå meir spennande. So ser du nesten litt før deg koreis den/dei andre kjøm t å reagere, og du smila litt. Og egentlig so håpa du på at du kan få fortelle det til flest mulig. Du kjenne til det.. So stend du der da, meir klar enn nåkken gong til å snakke. Du fortelle, du overdriv, du fortelle med entusiasme fordi du he opplevd nåkke så utrulig...Og du kan ikkje få fram bra nok det som du førtelle...Men det kan ej love dej at den du snakka med kan... Uansett ka du førtelle, so he den/dei som høyre på, opplevd nåkke som e mykje betre og meir interesant. Du he forbredt deg og gleda deg stort t å førtelle om dinna begivenheta di.. Men so får du knapt nok komt fram til poenget før du bli avbrutt av aktive "tilhøyrara" som kunn e gira på å fortelle om den gongen då dei...bla bla bla... Det hadde for så vidt med det du nesten fekk fram( eller som oftast då, ikkje fekk fram) å gjer....
Men du kjenne den følelsen inni deg? Heile dinna bigge storyen du va på vei t å fortelle, berre bli mindre og mindre jo meir gnaul det bli på den andre... Det e rett og slett egoistisk av oss å trekke oppmerksomheta over på oss sjøl på dinna måten. Oss retta med vilje fokuset mot oss.. Ka med å vente litt med den endå betre historiå vår til etter at den entusiastiske personen he fått fortalt ferdig si? For uansett ka enn sjøl føye til og skal fortelle so mykkje betre, so drit egentlig person 1 opp i det du sei. Enn kan sei så masse spennande enn berre vil, men det kan egentlig aldrig heilt slå den store opplevelsen til person nr 1... Det oss he gjort ved å avbryte sånn på dinna måten, e å mindre gjere historiå til person 1, og førr ein følelse... Ka med å lytte til det personen fortell om og kansje følgje opp med nåkken spørsmål til? So blir det litt kjekt å fortelle for den personen som meir enn gjerne svara på spørsmål og fortell endå meir. Lat oss prøve det neste gong:)

No trur dåkke sikkert ditta e nåkke ej konstant oppleve..Men det e det absolutt ikkje.. Men det e en av dei tinga ej fort legg merke til, både med meg sjøl, og dei ivrige "tilhøyrarane". Ej e jo som dåkke veit, like ivrig ej med å fortelle mitt bidrag midt oppi ei eller anna so vidt påbegynt setning... Det e skammelig det... Men ej he også sett ei anna side opp i det heile. For egentlig so e det jo ein slags måte å få i gong eit bekjentskap på.. Ein kan bjønt å fortelle nåkke, so kan den andre fortsette med det som tydelegvis e betre..Og sånn, he ein straks ein samtale og ein gnist gåande.. Litt fellesstrekk og felles interesser og sånne ting... Det kan bli til litt forskjelig det... Ein finn vel ofte den goe tonen i sånne overivrige bidrag...
Ja da, ja da, som ej skreiv..ej føle mej ikkje undertrykt...Det e berre nåkke ej he observert og tenkt på lenge no. Ikkje nåkke verre:)

Ellers i dag da, so va ej nede på apoteket og kjøpte dei fryktede lariam tablettane... Snart reise ej t Kenya, og må forberede mej på alle mulige måta:) Men ej frykta litt at det å ta dissa lariam tablettane, gjer større skade enn å faktiske hjelpe... Nei, ikkje det ej e spesielt redd, men andre e visst det.. Og ej he levd med dei før, og det gjekk heilt fint, ingen skade skjedd so vidt ej veit.. Tvila på ej treng å frykte...Men skulle ej ver av dei uheldige, so kan ej ende opp med ting ut frå dinna liså her..Altså: bivirkningane av lariam tabletten: (den korte varianten)

-Mareritt, søvnforstyrrelsar, angst, depresjon, feber, nedsatt allmenntilstand, blodig diare, smerter når eg klemmer på magen, kvalme, hjerneskade, svimmelhet, håravfall, nervøsitet, sinnsjukdom, psykiske lidelsar, og hallusinasjonar..

Ej he stappa i meg den første tabletten no i dag.. Og det positive i det, visst ein ser vekk i frå dinna listå, so e det no under 2 veker til ej e i det herlige afrika gjenn.. Skal bjønt med tabletten 14 daga før ein skal inn i det malariaherjede området.. Pluss at det e omtrent tredobbelt så billig som malarone. Og i tillegg va det 600 kr billigare enn ej kunne huske det va;) Og alt ditta, det vege opp dei uendelige biverkningane:)

Jepp... God night for now... Trur ej skal gå å søve litt..Vist det jeng ann.. Kl. e 03.57..Og ej he tatt lariamtablett i dag.. Problem med søvna allereie??? Konge ditta:)

Alle kristne, oss he eit ansvar å ta, ta det!

2006-12-03T00:45:00.000Z

Ej ekje heilt sikker på ka slag sinnlegg ditta e, men ej veit vertfall at ej treng å få ut tankane mine og få dei sortert litt:) Ikkje alle, men nåkken. Det he seg nemlig sånn at, ej he tenkt utrulig masse i det siste.. På alt mulig til alle tider på døgnet i alle mulige situasjona... Det meste he vel med det åndelige livet å gjer trur ej. Ej he på fleire område fått merka at Gud fortsatt e med og e tilbake sjøl om han he virka fjern og longt borte ei stund... Og det va ei stund der ej kunn dreiv og stressa rundt åleine, uten å spør Gud om hjelp.. Koffør tenkte ikkje ej på å stoppe opp og spør om hjelp frå han som meir enn gjerne ville hjelpe? Men det klarte ej til slutt å få gjort, og det va virkelig deilig når ej først hadde gjort det..Kan oppfordre dåkke t å gjer det samme.. Det ekje meininga oss skal klare alt sjøl. Og Gud e der kvar gong du treng han t å ver der!

Ej nevnte mi hyppige tankeperiode... Og i dag, fekk ikkje ej gjort so mykkje etter at tankane om min egoistiske natur kom opp..Ej fekk ikkje til å gå i misjonssalen i dag. Ej sa ej trengte å lese, men det vakje akkurat det ej gjor.. Ej lure på når ej skal klare å gå på eit einaste møte igjenn, uten å tenke på korr egoistisk ej e.. Ej må forklare mej litt her... Ej ser og veit so utrulig godt kor viktig det e at ej går på møte og sammlast om Guds ord.. So klart treng ej åndelig påfyll..Men ej tenke: ekje det like viktig, om ikkje viktigare at dei som aldrig he haurt om ditta Guds ord, får en sjanse t å høyre det? Dei he like mykje rett t å arve Guds rike som oss kristne! Dei må jaffall få muligheta t å ta eit valg! Og det får ikkje dei når ej gong på gong stikk på møte, berre for å fylle opp mitt åndelige liv, uten å hente med meg nåkken som treng å høyre det for første gong..eller andre eller tredje gong for den slags skuld... Ekje det utrulig dumt og teit når ein veit ein skal på møte, og ein gjeng forbi en drøss med mennesker, ufrelste sjeler, uten å tenke på at: dissa treng absolutt å vere med dit ej skal no?
Det minne meg på nåkke som min kjære bror sa når ej hadde bestemt meg for å gå Bibelskule...: " Christel, koffør skal du bruke eit år på deg sjøl når der e so monge ufrelste der ute? Koffør ikkje bruke eit år på å gjer nåkke før dei?" Då brydde ikkje ej mej om det.. Eller, ej tenkte mest på å få eit år som kunne bli best mulig for min egen del.. Og takk og lov at ej valgte eit år på Bibelskule..Det e nok det året som he prega meg mest, sånn åndelig sett.. Men i dag sank dissa setninga frå min bror inn over meg..

Skal ej verkelig gå på neste møte uten å ta med meg ei einaste ufrelst sjel? Trur ikkje ej he samvittighet til det... Berre tenk over det... Det aller siste Jesus sa og ønska av oss menneska før han stakk opp til himmelen, det va nettopp det at oss skulle gjer navnet hans kjent og få med oss flest mulig med på vår vei...Då kan ikkje oss fortsette å berre gå rett forbi folk, på vei til eit møte, uten å gi dei sjansane og mulighetene som oss he... Gjer sånn at dei går glipp av nok en sjanse t å få høre om det som kan frelse dei frå evig fortapelse! Jesus sa det, som det siste ann sa før han stakk frå dinna verda her..Det siste han sa...Det må jo ha beydd nåkke for han, det må ha vør eit av dei tinga ann ønska oss skulle sitte gjenn når han for.. Ej skal prøve meg på eit bilde her: Hadde ej vør sånn halvveis død, så hadde ej nok aldrig brukt den tida ej hadde gjenn på å snakke om totalt uvesentlige ting. Då hadde ej brukt den tida på snakke om ting som verkelig stod meg nært og betydde nåkke for meg.. Ej ville sagt ting som ej ville dåkke skulle huske og tenke på etter at ej døde... (Ja, eit dårlig bilde)......Men trur dåkke skjønnte litt av det som ej ville fram til....
Og ikkje berre e oss egoistiske i oss sjølv når oss gong etter gong tassa avgårde på eit eller anna møte, og ikkje tenke på dei ufrelse sjelene rundt oss, men oss rett og slett e trassige mot Gud!

Ej skakje slutte å gå på møte, ej treng jo som alle andre åndelig påfyll...Men det blikje det samme syns ej lengar, å sete der å få og få, når der er millionvis av andre der ute som gjekk forbi meg uten å bli stoppa med spørsmålet: " Hei! Kjenner du Jesus?..Nei, ikkje det nei..Men då kan du få bli med meg so ska du få høyre nåkke stort".....
Ditta skriv ikkje ej for å ver dømmande og prøve å gi skylda over på nåkken andre.. Ej skriv ikkje om ditta fordi at ej såg ein eller anna som ikkje tok med seg ein ufrelst på møte...Nei, ej skriv det fordi at heile dinna tankeprosessen bjønt med meg, her i dag... Det bjønt med meg.. So ej skriv igrunn ut frå eiga erfaring...Men oppdraget gjeld oss alle! So ta det på alvor. Tenk: det siste Jesus oppfordra oss t.... Det e kjipt å ha det på samvittigheta midt i eit møtet at ej ikkje tok med ein ufrelst i dag hellar...

2006-12-02T01:31:00.000Z

Alle sammen: Ej trur ej he komt på den beste vitsen nåkken sinne! Ej skratta so gale første gongen ej førtalte den, at det vakje gøy dei andre gongane...Men her e ann da, og ikkje tenk på detalja som ødelegge dinna fantastiske christelvitsen;)

Mannen som he tre barn heime, møter jenta på gata: Hei! Du ligna volsomt mykje på konå mi!
Jenta: Å, gjer ej det?
Mannen: Ja......

HAhahaa, det va mora t jentå;) Hihihi;)
Det va faktisk morsomt atter ein gong;) Ej set her å småflira litt no.
Men ej føle det e meir enn en ting som ikkje heilt stemme med dinna vitsen, det berre jeng ikkje heilt opp før mej ka... Gi meg beskjed vist dåkke klare å omformulere den til nåkke betre... Det skulle faktisk ver mulig ja.. Akkurat no klare ikkje ej heilt å finne ut korleis;) Men ej he trua på dinna vitsen!

Elles he det vør en flott dag. Mykkje mindre lesing enn ej hadde tenkt mej, med tanke på at en eksamen om 7 daga e om 7 daga..... Ej va vel egentlig ikkje spesielt gira på å lese, ikkje sånn spesielt vertfall, so ej og Mariann løyste problemet ved å sjå en pensum relatert film, nemlig filmen om vår alles kjære Luther;) Ikkje din kjære? Nei vel...Då bør du muligens finne tak i ei eller anna bok som kan fortelle dej om dinna mannen, so fær du nok en viss kjærlighet til han alikavel..Ej og Luther tilbringte en heil dag i lag, omtrent..Dvs, ej brukte en dag på han, han e for så vidt død no og he vør det ei stund....Men ja, ej tenke på ann titt og stadig egentlig. Og sjøl om ej eventuelt ikkje skulle få om han på eksamen, nåkke som kan faktisk kan skje, so satsa ej på å kunne flette ann inn en eller anna plass..Det skal vel litt til, at en kar som Martin Luther ikkje skulle passe inn i en kirkehistorieeksamen...? Ej skal nok på et eller anna vis få ann t å sjå naturla ut i sammenhengen...

Men oss rakk føresten ikkje sjå heile filmen.. Bernt kom og slo seg ned. Og nåkke meir hyggelig enn å ha han på besøk den dagen der, det kan ej nesten ikkje komme på.. Luther filmen kan ikkje sammenlignast på samme måten.. So sat oss der lenge...Oss sat der so lenge faktisk, at oss fann ut at oss blei svolten, so oss stakk bort på Bunnpris og kjøpte mat og laga og åt;) Ej e overraska over at Bernt gadd å henge med oss so lenge. På ei anna side, so e det faktisk ikkje so rart... Han hadde vel egentlig ikkje nåkke valg...Han hadde ikkje med seg nøkkel t leiligheta, og dei han bor med fekk ann ikkje tak i, pga. mobiltrøbbel.. So grunnen t at oss klarte å halde so pass lenge på Bernt, va at han ikkje kom seg inn til seg sjøl, og venta oppe med oss på at muligheta før å komme heim gjenn snart skulle komme..
Det vakje berre utnyttingsbesøk oss fekk den kvelden, men Narve og Svein Arild kom frivillig bort t oss... Og kjekt va jo det;) Svein Arild ekje den oss ser mest av lengar, so oss tek i mot han so ofte som oss kan:)

Yes, det va vel egentlig stort sett min dag.. Gleda mej t lesinga i mårgå, faktisk ikkje tull en gong! Fram t den 8 desember ska livet mitt bestå av kirkehistorie, og det gjer ej med glede;) Og ditta e inga form for smisking, det tek ej mej av i lunchen:) Og t dåkke som endå ikkje he tatt det steget det faktisk e å sette seg ved et lærarbor i lunchen, det e no dåkke må ta det! Og dessuten ekje det smisking det. Men å mikse eldre og unge;)
Dagens samfunn burde vør litt meir sånn at unge og gammle tilbringa meir tid i lag...Dei he long livserfaring og veldig ofte førnuftige ting å sei. Oss må leve i samfunn 1 samfunn med kvarandre, unge og gammle, ikkje sånn ej ser før mej at det e no, med 2 samfunn...Der det eine rår av unge og det andre av gammle.. Her må oss leve sammen og lære litt av kvarandre, alle sammen...

Ok, no trur ej ej ska gå å legge meg.... Fekk berre so lyst å "snakke" litt..Og sia alle andre stakk, og dei to andre gjekk å la seg, fann ej gjenn bloggen min.. Den e go å ha;)
Go natt......
Skal føresten prøve å ikkje skrive so longe innlegg.. Men det e sikkert betre å lese det ej vil fram t, enn å måtte stå å høyre på alt ditta.. Før dåkka sin del tenke ej på....Dåkke he valgmuligheter her: enten kan dåkke lese alt sammen, vist dåkke vil, eller dåkke kan stikke når dåkke vil, uten at ej merka det, og finn ut at faktisk so tyt ej i ett sett. Det e litt verre når ej stend å snakka face til face med nåkken, og skjønnakje at ej he tøte førr mase, før ej stend der gjenn med 1 eller 2 stk.. Jaja, det skjer ikkje heile tida da. Men no sei ej faktisk go natt.....snart...Emh...kanskje ikkje so lurt at ej bli lærar alikavel...Jaffal ikkje norsklærar.. Beklager vist dåkke ikkje skjønna ka ej skriv...Det e jo ei salig blanding av alt mulig her, både norsk, bokmål, dialekt og andre type språk... Pluss et uendeligt antall skrivefeil... Men det e dissa mobilane og elles teknologi som dukka opp heile tida som må få litt av skylda for det her..Ej ser der ekje berre mej det gjeld;)

Greit..Då gjeng ej faktisk å søv... Og som tideligare skrevet: beklage dei longe innlegga, men valget e dåkka sitt: les det eller ikkje:) Det ekje alt som e like nyttig for dåkke å lese:) Og når ej tenke mej om, so e ditta faktisk det innlegget ej he brukt mest tid på, men som e det desidert minst nyttige.... Men til dåkke som he holdt ut heilt t no: tenk på vitsen du las for 5- 10 min sida, alt etter om du les fort eller ikkje:) Go natt!

På tide å sei good bye t mej????????

2006-11-29T02:04:00.000Z

Kan ditta bli min posisjon om 5 år eller mindre?
Det skakje mej sjå heilt vekk i frå.......

Ej trur kanskje ej snart forlet dinna verda. Ikkje det ej e klar for det endå, men det virka som om kroppen min e det...Trur ej he 10 svært gode grunna og bevis for at ej kan skrive ditta uten at dåkke treng å lure. Kanskje ej egentlig, innvendig e 80 år eller nåkke, mens uttapå går ej so vidt for å ver 20, endå. Men det ekje sikkert ej ser ut som ej e 20 so mykje lengar hellar. Bjønt på punk 1, og les dej nedover......

1. Ej fann ett grått hår i dag. Emh... no til sammen 28 trur ej, i sammla tall. Grått hår e ikkje negativt vanligvis, når det e snakk om 45-50 åringa..Emh...ej e då 20! Og farge håret, det gjer ikkje ej. Det e ej igrunn negativ t! Lika best det naturlige me blei skapt t å ver.
2. Ofte snakka ej som om ej va ei bestemor. Og som gammlinga flest, he ej tendensa til å tyte litt meir enn folk gidd å høyre på. Og ej høyre/førstend skjeldent ka folk sei.. So ej må rett og slett spør opp igjen fleire gonga i løpet av en samtale. Det gjekk kraftig utover en stakkars telefon mann her for ei stund sida...Han ringte og spurte om ej kunne bli med på en undersøkelse..Det hørtest greit nok ut det, og etter 20 min, sikkert 10 min lengar enn vanlig rutine, trur ej både ej og han va gla oss endelig kom i mål... Han spurte ett spørsmål, og ej svarte med mitt spørsmål tbake, nemlig: ka du sa??? Så spurte han samme spørsmål igjenn.. Og ej måtte til slutt berre late som ej haurte ka ann sa. Fann ut at det va det beste ej kunne hjelpe ann med...

So ga ann meg 4-5 alternativ ej kunne velge mellom å svare... Og han måtte gjenta dei fleire enn en gong før ej va litt inne på det som han snakka om....Standard svar frå mej i samtalen: Ka du spør om?...... Hæ?.....Akkurat ditta kan ikkje ej so mykkje om...... Både alternativ .......og...... Ej veit ikkje heilt ka det e...... Kan du sei ditta en gong t?...... Ka va alternativ nr.... sa du? Ka sa du først der?..... Hva sa du først?.... Ja, sikkert.......Berre ta A der du....... Standard spørsmål/settninga frå han: Vet du hva det er?.... Jeg sa.... Men dersom du skulle velge ett av de bare....... Det er sånt som.... Tja..feks.... Jeg kan gi deg noen eksempler....... Ja, det kan jeg: hva ville du valgt av.......... Ej blei temmelig varm etter kvart. Sånn en konsentrasjon og intens fokus so lenge, det va alt anna enn deilig... Følte mej både dom og plagsom...
3. Føle mej kronisk, konstant lat. Akkurat som om kroppen min ikkje heng heilt med. Ej pusta og pesa for kvar oppover bakke ej må gjennom. Og dessuten ligg ej ett par metra bak alle andre når ej en gong i blant e ute å bevega meg.
4. Ej e skikkelig distre og glømsk, pluss veldig klomsete. På gammalsk e det vel dement ej e.
5. Tenke og bekymra mej før alt mulig som går ann å få opp i ett haud.
6. Ej he bjønt å interesere mej for kyrkjehistorie stoff. Lucky me at det e eksamenspensum.
7. Ej e dessuten negativ t det meste egentlig. Sånne typiske ting som gammlingane e negative til. (Måten folk kle seg på, en del av dissa jente/gutte blada, det fleirkulturelle Norge.... (Trur ikkje ej ska ramse opp so masse meir av det her akkurat). You name it......
8. Trur det verste ska t å skje..Nett som no!
9. E veldig glad i mat. Gammle spis og stelle i stand masse mat og tvinga på alle andre mat.
(Ej elska å ver på besøk med gammle;)
10. Og ej syng temmelig stygt! Nåkke som godt kan seiast om monge gammle. Dei syng med gneldrande stemme og he litt av samme funksjonen når dei berre snakka mæ.. Trur ej kan identifisere mej sjøl der... Eller, ej syng ikkje so gale som ej snakka trur ej, men det gjer ikkje det mykje betre:)

Håpe dåkke sjønna litt av sjølironien her. Men tenk om ej past out snart? Då må dåkke berre nyte mj no mens dåkke kan, før det kan ver at ej bli gammal raskare enn oss hadde venta....
Ja ja, skje det som måtte skje... ;) Ej e vertfall gla i livet og tilverelsen elles;) Men ej ekje so gla i å lese avise da, og drikke kaffi.. Gjer ikkje alle gammle det??? Haha, ikkje ej jaffall... Det må no ver et good tegn tenke ej;)

2006-11-27T17:43:00.000Z

Nåkke meir fasinerande enn en dag på by`n, det skal ej hellar leite lenge etter. Det å ta seg en dag blant tusenvis av andre, der ingen kjenne dej, det e skikkelig deilig... Det e en fin måte å komme seg litt vekk på, og i det heile tatt kobble litt av. Utrulig digg! Ej og Silje Beate, ei venninne frå Vestborg, satt oss inn på en kafe, tok en kopp kakao og berre lot snakkinga gå, om alt nytt og gammalt. Og der satt oss heilt t det bjønt å mørkne ute. Det va en fin samtale vil ej sei. Fekk reflektert mykkje, og jekk derifrå med en go følelse! So gjekk oss berre rundt i gatene å såg på alt og alle. Og det e nesten som gratis kino det. Utrulig monge festlige folk å sjå på.. Oss bestemte oss for å gå inn på jernbarnetorget for å fortsette tittinga.. Der satt oss ned, på kvar sin stol, å berre såg ut blant folkemengda, heilt stille, uten å sei ett ord. Trur begge satt der med tanka av all slags i haudet..ting og tang...

Og midt inni der, blant alle mulige folk, der i blant rar, stakk det fram en mann som skillte seg virkla ut blant folkehopen... Han såg på monge måta litt små skummel ut for å sei det sånn. Ikkje en ej ville møtt åleine. For det første hadde han nok trengt seg en tur på frisøren.. For det andre, så trur ej ann hadde på seg skibukse og t- shorte... Emh...Før det tredje, gjekk ann bortover og snakka med seg sjøl, i si eiga verd.. Det haurtest kanskje ikkje so skummelt ut. Men ann slutta vertfall å snakke med seg sjøl..For han kom tassande mot der ej og Silje Beate sat, og spurte selvfølgelig om der va ledig... Og det va der jo, so han satt seg like gjerne ned han... Ann vakje so skummel alikavell, men ej likte ann best når ann snakka med seg sjøl.. For det viste seg at ann va utrula pratesalig, og sparte ikkje på ett ord. Vanligvis e det berre kjekt å høyre på folk som snakka, men ikkje dinna gongen. Han satt å snakka og snakka og ej føllte ikkje med på halvparten av det han snakka om for å sei det sånn. Ej bruka vanligvis å høyre på når folk snakka, men ikkje akkurat den dagen, og helst ikkje om ting som berre e forvirrande. Det va nåkke sånt teknologiske greier. Trur ann førstod at ej va svært uvitande om akkurat det og heller ikkje gira på å snakke, so han drog fram en svart ting som va både internett, mp3 ting og mobil i ett... Ej såg skeptisk bort på den og fekk teste den ut litt.. Det såg ut som fancye greier det der..Ej lurte på om han hadde råd til den... So ej spurte ka den tingen kosta..Og han berre fortsatte sin mummlande tale uten at ej førstod ett kløyva ord..

Det va virkelig på tide å gå der i frå..... Og mej fekk endelig klart å sagt ha det bra og på gjensyn t kvarande, ej og Silje Beate altso, so tok ej trikken opp gjenn t leiligheta der ej kom inn og følte før å skrive ned om dagen min på bloggen her:) Birgitte ringte førsten, og mej snakka en go time i telefon. Og det blei temmelig varmt før øyrene mine:) hehe...

Jaja, en fin dag he det vør vertfall.... Men no treng ej en digg varm dusj og en tidelig etterlengta nattasøvn.... Et lite resyme frå innlegget da, e at: Ta dåkke en tur på kafe en dag dåkke treng nåkke litt ekstra.. Bring med en god venn og nyt det glade livet.. Oss he mykkje å glede oss over!

Ej, en sosial livsnytar???

2006-11-27T00:22:00.000Z

No he mej nettopp, so vidt det va, komt oss gjennom ein heftig runde med Ludo... Ej, Ragnhild, Mariann, Ranveig, Geir Henning og Olli.. Kan ikkje sei at stemmninga va so go, somme av oss levde oss litt for inni i spelet og tok det kanskje litt vel seriøst...Men trur oss avslutta som venna:) Sjøl om mj sa litt mindre fine ting til kvarandre...Beklager det, men meinte igrunn berre halvparten av det ej sa...Spel, det skape uvenna..!

Jaja...det va litt av det oss he drevet med her i kveld...Men over til det som egentlig drog mej hit inn..Nemlig det kjente jente-bladet Cosmopolitan. Ej bruka vanligvis ikkje fordrive tida mi på den slags lesestoff, men når Ranveig i et eller anna reknestykke fann fram til et tall ved hjelp av min fødselsdag, og sånn skulle finne ut av min personlighet, måtte ej stoppe opp litt.. For der står det: og tenk mej når dåkke les det her;)

Positive egenskaper: Tallet indikerer at du er en ambisiøs, målrettet og uttrykksfull person. Videre kan ej lese at tallet står for utøvande kunst, og du liker å være i fokus på en eller annen måte- samt å leve det gode liv. Du er som oftest heldig i det du foretar deg, selv om det kan gå opp og ned. Vekst ærgjerrighet er også sentrale stikkord som assosieres med dette tallet.

Negative egenslaper: Pass opp for overdrivelser. Husk at det av og til kan lønne seg å følge den gylne middelvei..

Emh..ditta tallet det e snakk om her e tre.. Og ej he igrunn aldrig heilt likt ditta tallet. For det første so e det et oddetal, og det e utrula iriterandes i seg sjøl... For det andre, so e det jammen å deg det verste talet ej kunne fått i Ludo, og for det tredje so he det sammenheng med World War Three.... Ikkje et bra tall å ver.. Og dessuten he ej aldrig likt kunst nåkke særlig...

Ok..ditta va det ej rakk i kveld. No ska ej rett og slett legge mej, etter at ej he ejte litt mat;) Ej håpe førsten dåkke nyt dinna November måneden, sjøl om det e den verste av alle og føre til litt tristheter og deprimerandes tider, men stå på! Drikk en go kopp med kakao og krem, sett på en fin film og ikkje ver lei dåkke:)

Helaften med Sikka, Tonje, Ranveig, Solbjørg og meg....;()

2006-11-24T12:31:00.000Z

Ragnhild va heime og Mariann va vekke...Mej måtte prøve å gjer det beste ut av det..;)
Så me sammlast en liten jeng i leiligheta her for å slappe litt av og berre vere til.... Ting blei ikkje heilt som me hadde tenkt. Kvelden utvikkla seg frå koselig film til alt anna:)

Det såg ikkje ut til å bli nåkke særlig bråk av ditta....

Men så kom Sobjørg med en brilliant ide; at me skulle lage kakao, og då sa ej med KREM!!
Mulig det va det som forandra ei elles så rolig og avslappa stemmning..

Solbjørg e på besøk og alt anna enn beskjeden;)

Hehe, likte at fokuset va på Ranveig:)

Men så snudde det plutselig om. Ej skjønnte ikkje ka som va so morsomt der og då....

Heilt til ej tok hevn.... Og det va skikkikkelig deilig.. Berre synd for Tonje at ho var uskyldig i leiken. Ej tok det første ej fekk tak i, uten å legge merke til kenn. Veldig gla ej ikkje e blind til vanlig.. Tonje...beklager at du blei den utvalgte, men for mj, betydde det masse;)

Ok.. Lovde jentene å legge ut nåkkin bilde frå dinna kvelden, so det gjor ej no da;) Det va en kveld me ikkje gløyme so lett. Og at naboane endå ikkje he komt på døra og klaga på bråk, det får rett og slett bli et mysterium. Rekna med oss får høyre det visst det skulle bli eit problem, det fekk vertfall dei som bodde her før oss...

Så til slutt her, vil ej avslutte med litt Gillebo- session;) Han he en fanklubb som venta på han her heime..Me gleda oss t å ha Gillebo back in tha school;) Fjellhaug ekje det samme uten han. Ej og Ragnhild snakka om Gillebo og mimmra om han so og sei kvar dag. Han he gjort inntrykk på oss, that man:)
Treng ikkje forklaring t bilda.

Gillebo- session:

Takk før oppmerksomheten, og velkommen igjen;)

NEI TIL JENTER!!!!!!

2006-11-22T02:32:00.000Z

Hey hey... Ej vart til slutt gla før å sjå Spike som nåkke av det første når ej kom innom dinna sida, men no må ej nok reservere plassen til nåkke langt viktigare. Det he nemlig, litt internt kansje, i det siste, på gått en..heh, ja ej kan vel kalle det diskusjon, mellom meg og Kenneth, en meget så elles klok student ved Fjellhaug misjonshøgskule. Og dinna diskusjonen, den kan me drive tli 4-5 tida på natta, og fortsette like uenige neste gong mej ser trynet på kvarandre. Og Kenneth da.. han e mann..og en smule naiv kanskje, han meina derfor at mannen e mykkje verre enn kvinnfolka.. Ej derimot, e kvinne sjøl, og veit om våre utspekulerande sider, og meina at ej kan sei med aller høgste ærlighet at kvinnå utkonkurera dei aller fleste menn i å ver det verste kjønnet.. En he so klart visse unntak, men dei kan en ikkje drive å ta hensyn til..Vanligvis må resten av verda bøye seg og ta hensyn til kvinnene, men i ditta innlegget, skal ingen sånne kvinnelige hensyn takast med. Ej håpa det e nåkken kloke mennesker her ute som e enige med meg.. Og til dåkke kvinner..., dåkke veit kor slu, utspekulerte, lure, manipulerande og falske oss kvinner kan ver..hmh..nevnte ej utspekulert....... Dåkke mannfolk må ta å VÅKNE OPP å sjå ka dåkke e omringa av. Ikkje gå med på alt som oss kvinner kommandera dåkke til å gjer, sjøl om dåkke må regne med å få slengt ei masse uinteresange ord etter dåkke, og bli baksnakka etter på. Lær å forsvar dåkke sjøl!! Dåkke ekje feilfri dåkke heller, men det skal mykje til å få meg til å tru at mannfolka e den verste sorten. Ej e spendt på ka resten av folket sei om dinna saka. Og alle synspunkt blir høgt respektert! Ingen må ver redde for å sei ka dei meina. Det e nåkken som he skjønt det vertfall, og det e ikkje ej som he hengt opp dinna T- bane reklamå;)

Christel og Spike

2006-11-16T18:29:00.000Z

Ser dere tegninga?
Ser en viss likhet ja, væremåten er ikke til å ta feil av.
Kunne tro at de var søsken.

Akkurat som Spike sin velvalgte grå truser i Nothinghill, og er stråle fornøyd med å ha bli fotografert i de.

Litt samme greie er det med Christel....

Som fungerende mor, for na Christel, så er e utrolig glad for at e ikkje tar hånd om 2 av de. Holder med ei!

- Ragnhild

Ka skjedde egentlig den kvelden.......:)

2006-11-15T14:30:00.000Z

Det e med stor kribbling i magen ej skriv om ditta fantastiske som rett og slett tok pusten frå mj et øyeblikk.... Det va en heilt ubeskrivelig kveld....! Og som dåkke sikkert he gjetta ut i frå bilde, som he dinna uførglømmelig opplevelsen med politi å gjer.. Og førr dåkke andre, so e sikkert politi berre folk som gjer go nytte førr sj i samfunnet og gjer kvardagen vår t en litt tryggare plass å ver. Men før mj..ja, det e vanskelig å førklare.. Ej kan ikkje akkurat sammenligne ett sånt møte som det her med himmelen, men det e ikkje so mykkje anna som kan utkonkurere to mannfolk med politibil;) Mariann, ej trukje ej e førelska, berre litt vel begeistra før alt som he med polit å gjer, og ej he vør det so lenge ej kan huske...Derfør e det utrulig kult å bo i en by som Oslo. Her både ser ej og høyre ambulansane og politibilane anytime til alle tider på døgnet..
So va det dinna kvelden då...mj va på vei heim frå Fjellhaug, det va seint og oss jentene va gla mj va tre...Det e tross alt ikkje uten grunn politiet e so aktiv t alle tider på døgnet... Men vertfall da, so såg mj masse blå lys lenger bort i veien, mj skjønnte det va politi og lurte på ka i alle dage som kunne skjedd no. Det slapp mj heldigvis å spekulere so altfor lenger over. For plutselig kom der blålys mot oss og nærmare og nærmare, vår rettning:) Hihi, ej skjønnte det va t oss dei va på vei, og blei ja.., tru ej kunne sjå litt små freaky ut. So stoppa dei og lurte på om oss hadde sett en gjeng med gutta.. Nei, det hadde ikkje oss...Og dei kjørte ikkje med det første:) So lurte ej på ka dei skulle med dei og ka som egentlig hadde skjedd. Men det kunne ikkje dei sei so mykje om..Dei prøvde å spøke det vekk med at dissa guttane hadde ikkje drept meir en et par stykker.. Trukje den slo heilt an.. Men ej fekk hvertfall tatt et bilde, og det va vel berre so vidt....Godt ej tok med kamera den dagen...Ej visste ej kom t å få bruk for det.

Ej kan vel egentlig ikkje røpe alt som blei sagt..Ej tru hellar ikkje det luraste e å legge ut sånne bilde på bloggen..Det va uansett ikkje so veldig alvorlig det so hadde skjedd, mj fekk vite det etter kvart. Mj måtte tross alt vite om det va trygt før tre jenter å gå heim no:)Dei tok aldrig hintet om at oss ville sete på med dissa to karrane i politibil..

Ditta va det som smelta hjertet mitt og gjor ditta t ei ubeskrivelig natt. Skjønna visst dåkke ikkje synst det va so big deal, men dåkke kan ikkje skjønne kor utrulig big deal det va førr mj..:) Ojojoj, ej he no offentlig gjort et av mine svake punkter, dei hylande ambulansane og politibilane:) Ej tru det kan sammenlignast med at Brann eller nåkke hadde vunnet tippeligaen( ikkje for min del, men for en ekte Brann surporter) Ej ser den gledå det e når Brann he gjrot nåkke bra, Andreas Ruud:) omtrent sånn føltest ditta nattmøtet for mj....:) tja, en liten smakebit av det hvertfall:)